శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై
పాశురం ౨౯
శిట్ట్రమ్ శిరుకాలే · వందు ఉన్నై శేవిత్తు ||
ఉన్ పోట్రామరై అడియే · పోట్రుం పొరుళ్ కేళాయ్ ||
పెట్రం మేయ్త్తు ఉణ్ణుం · కులత్తిల్ పిఱందు ||
నీ కుట్రేవల్ ఎంగళై · కొళ్ళామల్ పోగాదు ||
ఇట్రై పఱై కొళ్వానన్ఱు · కాణ్ గోవిందా ||
ఎట్రైక్కుం ఏళ్’ ఏళ్’ · పిఱవిక్కుం ||
ఉన్ తన్నోడు ఉట్రోమే · యావోం ఉనక్కే నాం ఆట్చెయ్వోం ||
మట్రై నం కామంగళ్ · మాట్రేలోర్ ఎంపావాయ్ || ౨౯ ||
సంకేతార్థ వివరణ
· = పద విరామం (సూక్ష్మ విరామం) ; | || = పూర్తి పాద విరామం
పదం - పదార్థం
శిట్ట్రమ్ : చిన్నదైన, శిరుకాలే : ఉదయపు చిన్న సమయంలోనే, వందు : వచ్చి, ఉన్నై : నిన్ను, శేవిత్తు : సేవించి, ఉన్ : నీ, పోట్రామరై : స్తుతింపబడే కమలమైన, అడియే : పాదాలనే, పోట్రుం : స్తుతించు, పొరుళ్ : విషయాన్ని, కేళాయ్ : విను, పెట్రం : పశువులను, మేయ్త్తు : మేపి, ఉణ్ణుం : తిని, కులత్తిల్ : వంశంలో, పిఱందు : పుట్టి, నీ : నీ, కుట్రేవల్ : సేవకత్వాన్ని, ఎంగళై : మమ్మల్ని, కొళ్ళామల్ : స్వీకరించకుండా, పోగాదు : పోదు, ఇట్రై : ఈ రోజు, పఱై : పఱై (వ్రతఫల సూచక పదం), కొళ్వాన్ : పొందుటకు, అన్ఱు : కాదు, కాణ్ : చూడు, గోవిందా : గోవిందుడా, ఎట్రైక్కుం : ఎల్లప్పుడూ, ఏళ్’ : ఏడు, పిఱవిక్కుం : జన్మలకూ, ఉన్ తన్నోడు : నిన్నుతోనే, ఉట్రోమే : బంధుత్వం కలవారమై, యావోం : మేమందరం, ఉనక్కే : నీకే, నాం : మేము, ఆట్చెయ్వోం : సేవ చేస్తాము, మట్రై : ఇతరమైన, నం : మా, కామంగళ్ : కోరికలను, మాట్రే : మార్చు, ఏలోర్ : ఓ సఖులారా, ఎంపావాయ్ : ఓ పావై (తమిళ మూల పదం).
సరళ భావానువాదం
తెల్లవారుజామున మేము వచ్చి నిన్ను సేవిస్తూ, నీ పాదకమలాలే మా లక్ష్యమని స్పష్టంగా చెబుతున్నాం. పశువులను మేపి జీవించే వంశంలో పుట్టిన మమ్మల్ని నీ సేవ నుంచి ఎప్పుడూ వేరుచేయకు. ఈ రోజు మాత్రమే పఱైని పొందడానికే కాదు, గోవిందా; ఎన్నెన్ని జన్మలైనా, ఎల్లప్పుడూ నీతోనే మాకు అనుబంధం ఉండాలి. నీకే మేము సేవచేస్తాం; మాకు ఇంకేమీ కోరికలు లేవు – ఏలోర్ ఎంపావాయ్.
సరళార్థం (భావసంపూర్ణంగా)
ఈ పాశురంలో గోపికలు అత్యంత వినయంతో పరమాత్మ సన్నిధికి వచ్చి, తమ ఉద్దేశాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తారు. ఉదయాన్నే వచ్చి ఆయనను సేవించడం ద్వారా, ఆయన పాదాలే స్తుతించదగిన పరమార్థమని వారు అంగీకరిస్తారు. పశువులను మేపే సాధారణ వంశంలో పుట్టిన తామెప్పటికీ ఆయన సేవకు అర్హులుగా ఉండాలని కోరుకుంటూ, తమను ఆయన దాస్యానికి స్వీకరించకుండా వదలవద్దని ప్రార్థిస్తారు.
ఈ రోజున పఱై లభించటం ఒక సంఘటన మాత్రమేనని, అసలు ప్రాముఖ్యం అది కాదని వారు స్పష్టం చేస్తారు. ఇప్పుడే కాదు, ఎన్నో జన్మల పాటు కూడా ఆయనతోనే బంధమై ఉండాలని, ఆయనకే సేవచేయాలని తమ సంకల్పాన్ని వ్యక్తం చేస్తారు. ఇతర కోరికలన్నిటిని పూర్తిగా వదిలి, తమ మనస్సు ఒకే దిశగా ఆయనపైనే నిలవాలని వారు కోరుకుంటారు. ఈ పాశురం అంతటా, సేవే జీవన లక్ష్యమని భావం ప్రశాంతంగా, దృఢంగా ప్రవహిస్తుంది.
ముఖ్యమైన తెలుగు భాషా గమనికలు
శిట్ట్రమ్ శిరుకాలే : విశేషణ–నామ సమాసం, ఉదయపు స్వల్పకాలాన్ని సూచించే స్థిర ప్రయోగం; వందు ఉన్నై శేవిత్తు : వరుస క్రియల నిర్మాణం, సేవా క్రమాన్ని భాషాపరంగా చూపుతుంది; పోట్రామరై అడియే పోట్రుం : ఉపమానాత్మక నామంతో కూడిన కర్మవాచక క్రియ, స్తుతి చర్యను సూచిస్తుంది; పెట్రం మేయ్త్తు ఉణ్ణుం కులత్తిల్ పిఱందు : వృత్తి–వంశ సూచక నిర్మాణం, గోప జీవనాన్ని భాషా స్థాయిలో చూపుతుంది; నీ కుట్రేవల్ ఎంగళై కొళ్ళామల్ పోగాదు : నిషేధార్థక క్రియ నిర్మాణం, అనివార్యత భావాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది; ఇట్రై పఱై కొళ్వాన్ అన్ఱు : కాలవాచక అవ్యయం + నిషేధ వాక్యం, తాత్కాలిక ఫల నిరాకరణను సూచిస్తుంది; ఎట్రైక్కుం ఏళ్’ ఏళ్’ పిఱవిక్కుం : పునరుక్త సంఖ్యా ప్రయోగం, అనంతత్వ భావాన్ని బలపరుస్తుంది; ఉన్ తన్నోడు ఉట్రోమే : సంబంధ బోధక కృదంత నిర్మాణం; యావోం ఉనక్కే నాం ఆట్చెయ్వోం : కర్తృ–కర్మ స్పష్టతతో కూడిన ప్రతిజ్ఞా వాక్య నిర్మాణం; మట్రై నం కామంగళ్ మాట్రే : ఆజ్ఞార్థక క్రియతో కూడిన అభ్యర్థనాత్మక ముగింపు; ఏలోర్ ఎంపావాయ్ : పాశురాన్ని వ్యక్తిగత ప్రార్థనగా కాక, పావై వ్రతంలో సమూహంగా చేరమనే సంప్రదాయ ముగింపు వాక్యం.
ఈ పాశురంలో వచ్చే “ఏలోర్”, “పావై” వంటి పదాలకు సంబంధించిన మరిన్ని తెలుగు భాషా గమనికలు లిప్యంతరణ మరియు అనువాద విధానం పేజీలో చూడవచ్చు.
శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయ వ్యాఖ్యానం
ఈ పాశురంలో గోపికలు తమ జీవన లక్ష్యాన్ని స్పష్టంగా స్థిరపరుస్తారు. ఉదయాన్నే స్వామి సన్నిధికి వచ్చి సేవ చేయడం ద్వారా, ఆయన పాదాలే స్మరణీయమైన పరమార్థమని భావం నిలుస్తుంది. పశువులను మేపే సాధారణ వంశంలో పుట్టిన తమను ఆయన దాస్యానికి స్వీకరించకుండా వదలరాదని చెప్పడం, సేవే తమ సహజ స్వరూపమనే నిశ్చయాన్ని తెలియజేస్తుంది.
ఈ రోజున లభించే పఱై కేవలం తాత్కాలిక సంకేతమేనని భావం స్పష్టమవుతుంది. అనేక జన్మల వరకు కూడా ఆయనతోనే అనుబంధంగా ఉండాలని, ఆయనకే పూర్తిగా చెందాలని సంకల్పం పరిపక్వంగా వ్యక్తమవుతుంది. ఇతర కోరికలన్నిటిని తొలగించి, స్వామి సేవలోనే స్థిరపడే స్థితి సహజంగా నిలుస్తుంది.
గద్య రూపంలో భావ సారం
ఈ పాశురంలో గోపికలు తమ జీవన లక్ష్యాన్ని స్పష్టంగా స్థిరపరుస్తారు. ఉదయాన్నే స్వామి సన్నిధికి వచ్చి సేవ చేయడం ద్వారా, ఆయన పాదాలే స్మరణీయమైన పరమార్థమని భావం నిలుస్తుంది. పశువులను మేపే సాధారణ వంశంలో పుట్టిన తమను ఆయన దాస్యానికి స్వీకరించకుండా వదలరాదని చెప్పడం, సేవే తమ సహజ స్వరూపమనే నిశ్చయాన్ని తెలియజేస్తుంది.
ఈ రోజున లభించే పఱై కేవలం తాత్కాలిక సంకేతమేనని భావం స్పష్టమవుతుంది. అనేక జన్మల వరకు కూడా ఆయనతోనే అనుబంధంగా ఉండాలని, ఆయనకే పూర్తిగా చెందాలని సంకల్పం పరిపక్వంగా వ్యక్తమవుతుంది. ఇతర కోరికలన్నిటిని తొలగించి, స్వామి సేవలోనే స్థిరపడే స్థితి సహజంగా నిలుస్తుంది.
ఆత్మచింతన (ఐచ్ఛికం)
నేను నా సేవాభావాన్ని ఒక్క ఈ రోజుకే కాక అనేక జన్మల వరకూ ఆయనకే అంకితమని భావించినప్పుడు, నా మనసులోని ఇతర కోరికలు సహజంగా కరుగుతాయా?