శ్రీ ఆదిత్య హృదయం

ఆదిత్య హృదయం శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలోని యుద్ధకాండంలో ఉపదేశింపబడిన పవిత్ర స్తోత్రం. ఇది సూర్యదేవుని మహిమను, ధైర్యాన్ని, విజయప్రదాతృత్వాన్ని స్మరింపజేస్తుంది.

పూర్వాంగం (సాంప్రదాయము)

(ఈ పూర్వాంగం సంప్రదాయ పరాయణ విధానాన్ని అనుసరించే వారికి.
గృహస్థులు లేదా దైనందిన జపానికి ఇది ఐచ్చికం.)

ఆచమనీయము

శుద్ధి భావంతో ఆచమనము చేయాలి.

పుండరీకాక్ష స్మరణ

పుండరీకాక్షః
పుండరీకాక్షః
పుండరీకాక్షః

సంకల్పము

దేశ – కాల – పరిస్థితులకు అనుగుణంగా, మనసులో ఈ విధంగా సంకల్పించాలి:

మమ ఉపాత్త సమస్త దురితక్షయద్వారా
శ్రీరామప్రసాదసిద్ధ్యర్థం
ఆదిత్య హృదయ పారాయణం కరిష్యే ॥

(సంకల్ప వాక్యం సంప్రదాయం ప్రకారం స్వల్పంగా మారవచ్చు.)

గురుపరంపరా స్మరణ

(సంప్రదాయానుసారం)

తమ తమ ఆచార్య పరంపరను స్మరిస్తూ
గురువులకు నమస్కారం చేయాలి.

శ్రీరామ స్మరణ

శ్రీరాముని అనుగ్రహాన్ని కోరుతూ,
ఆయన యుద్ధసందర్భంలో ఉపదేశింపబడిన ఈ ఆదిత్యహృదయ స్తోత్రాన్ని
భక్తి మరియు శ్రద్ధతో జపించబోతున్నామనే భావాన్ని దృఢపరచుకోవాలి.

వాల్మీకి స్మరణ

శ్రీమద్వాల్మీకి మహర్షిని స్మరిస్తూ,
ఈ స్తోత్రం ఇతిహాస పరంపరలో భాగమని మనసులో స్థాపించాలి.

శ్రీ ఆదిత్య హృదయ పారాయణారంభః

ఓం నమో భగవతే ఆదిత్యాయ

తతో యుద్ధ పరిశ్రాంతం సమరే చింతయా స్థితమ్‌ ।
రావణం చాగ్రతో దృష్ట్వా యుద్ధాయ సముపస్థితమ్‌ ॥ ౦౧ ॥

దైవతైశ్చ సమాగమ్య ద్రష్టుమభ్యాగతో రణమ్ ।
ఉపాగమ్యాబ్రవీద్రామమ్ అగస్త్యో భగవాన్ ఋషిః ॥ ౦౨ ॥

రామ రామ మహాబాహో శృణు గుహ్యం సనాతనమ్ ।
యేన సర్వానరీన్ వత్స సమరే విజయిష్యసి ॥ ౦౩ ॥

ఆదిత్య హృదయం పుణ్యం సర్వశత్రువినాశనమ్ ।
జయావహం జపేన్నిత్యమ్‌ అక్షయ్యం పరమం శివమ్ ॥ ౦౪ ॥

సర్వమంగళమాంగల్యం సర్వపాపప్రణాశనమ్ ।
చింతాశోకప్రశమనం ఆయుర్వర్ధనముత్తమమ్ ॥ ౦౫ ॥

రశ్మిమంతం సముద్యంతం దేవాసుర నమస్కృతమ్ ।
పూజయస్వ వివస్వంతం భాస్కరం భువనేశ్వరమ్ ॥ ౦౬ ॥

సర్వదేవాత్మకో హ్యేష తేజస్వీ రశ్మిభావనః ।
ఏష దేవాసురగణాన్ లోకాన్ పాతి గభస్తిభిః ॥ ౦౭ ॥

ఏష బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ శివః స్కందః ప్రజాపతిః ।
మహేంద్రో ధనదః కాలో యమః సోమో హ్యపాంపతిః ॥ ౦౮ ॥

పితరో వసవః సాధ్యాః హ్యశ్వినౌ మరుతో మనుః ।
వాయుర్వహ్నిః ప్రజాప్రాణః ఋతుకర్తా ప్రభాకరః ॥ ౦౯ ॥

ఆదిత్యః సవితా సూర్యః ఖగః పూషా గభస్తిమాన్ ।
సువర్ణసదృశో భానుః హిరణ్యరేతా దివాకరః ॥ ౧౦ ॥

హరిదశ్వః సహస్రార్చిః సప్తసప్తిర్మరీచిమాన్ ।
తిమిరోన్మథనః శంభుః త్వష్టా మార్తాండ అంశుమాన్ ॥ ౧౧ ॥

హిరణ్యగర్భః శిశిరః తపనో భాస్కరో రవిః ।
అగ్నిగర్భోఽదితేః పుత్రః శంఖః శిశిరనాశనః ॥ ౧౨ ॥

వ్యోమనాథస్తమోభేదీ ఋగ్యజుస్సామపారగః ।
ఘనవృష్టిరపాం మిత్రః వింధ్యవీథీప్లవంగమః ॥ ౧౩ ॥

ఆతపీ మండలీ మృత్యుః పింగళః సర్వతాపనః ।
కవిర్విశ్వో మహాతేజా రక్తః సర్వభవోద్భవః ॥ ౧౪ ॥

నక్షత్రగ్రహతారాణామ్ అధిపో విశ్వభావనః ।
తేజసామపి తేజస్వీ ద్వాదశాత్మన్ నమోఽస్తు తే ॥ ౧౫ ॥

నమః పూర్వాయ గిరయే పశ్చిమే గిరయే నమః ।
జ్యోతిర్గణానాం పతయే దినాధిపతయే నమః ॥ ౧౬ ॥

జయాయ జయభద్రాయ హర్యశ్వాయ నమో నమః ।
నమో నమః సహస్రాంశో ఆదిత్యాయ నమో నమః ॥ ౧౭ ॥

నమ ఉగ్రాయ వీరాయ సారంగాయ నమో నమః ।
నమః పద్మప్రబోధాయ మార్తాండాయ నమో నమః ॥ ౧౮ ॥

బ్రహ్మేశానాచ్యుతేశాయ సూర్యాయాదిత్యవర్చసే ।
భాస్వతే సర్వభక్షాయ రౌద్రాయ వపుషే నమః ॥ ౧౯ ॥

తమోఘ్నాయ హిమఘ్నాయ శత్రుఘ్నాయామితాత్మనే ।
కృతఘ్నఘ్నాయ దేవాయ జ్యోతిషాం పతయే నమః ॥ ౨౦ ॥

తప్తచామీకరాభాయ వహ్నయే విశ్వకర్మణే ।
నమస్తమోఽభినిఘ్నాయ రుచయే లోకసాక్షిణే ॥ ౨౧ ॥

నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః ।
పాయత్యేష తపత్యేష వర్షత్యేష గభస్తిభిః ॥ ౨౨ ॥

ఏష సుప్తేషు జాగర్తి భూతేషు పరిణిష్ఠితః ।
ఏష చైవాగ్నిహోత్రం చ ఫలం చైవాగ్నిహోత్రిణామ్ ॥ ౨౩ ॥

వేదాశ్చ క్రతవశ్చైవ క్రతూనాం ఫలమేవ చ ।
యాని కృత్యాని లోకేషు సర్వ ఏష రవిః ప్రభుః ॥ ౨౪ ॥

ఏనమాపత్సు కృచ్ఛ్రేషు కాంతారేషు భయేషు చ ।
కీర్తయన్ పురుషః కశ్చిత్ నావసీదతి రాఘవ ॥ ౨౫ ॥

పూజయస్వైనమేకాగ్రో దేవదేవం జగత్పతిమ్ ।
ఏతత్త్రిగుణితం జప్త్వా యుద్ధేషు విజయిష్యసి ॥ ౨౬ ॥

అస్మిన్ క్షణే మహాబాహో రావణం త్వం వధిష్యసి ।
ఏవముక్త్వా తదాగస్త్యో జగామ చ యథాగతమ్ ॥ ౨౭ ॥

ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజా నష్టశోకోఽభవత్తదా ।
ధారయామాస సుప్రీతో రాఘవః ప్రయతాత్మవాన్ ॥ ౨౮ ॥

ఆదిత్యం ప్రేక్ష్య జప్త్వా తు పరం హర్షమవాప్తవాన్‌ ।
త్రిరాచమ్య శుచిర్భూత్వా ధనురాదాయ వీర్యవాన్ ॥ ౨౯ ॥

రావణం ప్రేక్ష్య హృష్టాత్మా యుద్ధాయ సముపాగమత్ ।
సర్వయత్నేన మహతా వధే తస్య ధృతోఽభవత్ ॥ ౩౦ ॥

అథ రవిరవదన్ నిరీక్ష్య రామం ముదితమనాః
పరమం ప్రహృష్యమాణః ।
నిశిచరపతి సంక్షయం విదిత్వా సురగణమధ్యగతో వచస్త్వరేతి ॥ ౩౧ ॥

ఇతి శ్రీ ఆదిత్యహృదయ స్తోత్రం సంపూర్ణమ్‌ ॥

క్షమాపణ వాక్యం

యదక్షరపదభ్రష్టం మాత్రాహీనం చ యద్భవేత్ ।
తత్సర్వం క్షమ్యతాం దేవ సూర్యనారాయణ నమోఽస్తు తే ॥

Scroll to Top