శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై పారాయణం
పారాయణం అంటే ఏమిటి?
పారాయణం అనగా గ్రంథాన్ని భక్తి, శ్రద్ధ, నియమంతో పూర్తిగా పఠించడం. ఇది వివరణ చేయడం కాదు; భావార్థం చెప్పడం కాదు; కేవలం మూలపాఠాన్ని శుద్ధంగా, నిరంతరంగా చదవడం లేదా పాడడం. శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో పారాయణం ఒక సాధనగా కాక, సేవగా భావించబడుతుంది. గ్రంథం మనదిగా మారేందుకు, మన మనస్సు గ్రంథంలో నిలవేందుకు చేసే ఆత్మీయ అనుసంధానమే ఇది.
పారాయణానికి అవసరమైన మనోభావం
పారాయణం చేయునప్పుడు ప్రధానంగా అవసరమయ్యేది శబ్దశుద్ధి కాదు; అంతకన్నా ముఖ్యమైనది మనోశుద్ధి. మనస్సు ఇతర విషయాలలో చెదరిపోకుండా, పఠించబడుతున్న పదాలపైనే నిలవాలి. త్వరగా పూర్తిచేయాలనే ఆత్రం లేకుండా, సంఖ్యా గణనలపై దృష్టి పెట్టకుండా, ఇది భగవత్ సేవ అనే భావంతో పారాయణం చేయాలి. అర్థం పూర్తిగా తెలియకపోయినా, శ్రద్ధతో చేసిన పఠనం హృదయంలో స్థిరపడుతుంది.
పారాయణానికి అనుకూలమైన కాలం మరియు నియమాలు
తిరుప్పావై పారాయణానికి ప్రధానంగా అనుకూలమైన కాలం మార్గళి మాసం. అయినప్పటికీ, భక్తితో చేయబడే పారాయణానికి కాలం అడ్డంకి కాదు. మార్గళిలో ప్రత్యేక ఫలితాన్ని ప్రసాదించే ఈ పారాయణం, ఇతర కాలాల్లో చేసినా హృదయశుద్ధిని, భగవద్భావాన్ని పెంపొందిస్తుంది.
పారాయణం చేయునప్పుడు ఉదయకాలం ఉత్తమంగా భావించబడుతుంది. శుభ్రమైన దేహంతో, ప్రశాంతమైన మనస్సుతో, సాధ్యమైనంతవరకు నియమబద్ధంగా ఒకే సమయానికి పఠనం చేయాలి. మధ్యలో విరామాలు వచ్చినా, తిరిగి అదే శ్రద్ధతో కొనసాగించాలి. నియమాలన్నీ ఉపాయాలు కావు; అవి మనస్సును స్థిరపరచే సహాయక సాధనాలే అని గ్రహించి పారాయణం చేయాలి.
పఠన విధానం (ఎలా పారాయణం చేయాలి)
తిరుప్పావై పారాయణం శబ్దశుద్ధి, భావశుద్ధి రెండింటినీ ఆధారంగా చేసుకుని చేయవలసిన సాధన. పాశురాలను స్పష్టంగా, తొందరపడకుండా, ప్రతి పదానికి ఉన్న విరామాలను గౌరవిస్తూ పఠించాలి. ఉచ్చారణలో శ్రద్ధ, లయలో స్థిరత్వం, మనస్సులో ఏకాగ్రత ఉండటం ప్రధానమైనవి.
పారాయణం సమయంలో అర్థాన్ని మనస్సులో నిలిపి పఠించటం ఉత్తమం. అర్థం పూర్తిగా గ్రహించకపోయినా, శ్రద్ధతో పఠించబడిన శబ్దమే శుద్ధిని కలిగిస్తుంది. ఒక పాశురం పూర్తయిన తరువాత తదుపరి పాశురానికి తొందరపడకుండా, కొంత క్షణం మనస్సును స్థిరపరచుకొని ముందుకు సాగాలి.
పారాయణం వ్యక్తిగతంగా చేసినా, సమూహంగా చేసినా సమానమైన పవిత్రతను కలిగిస్తుంది. ముఖ్యమైనది సంఖ్య కాదు; నిరంతరత, వినయం, భగవంతుని మీద ఉంచిన నమ్మకమే ఈ పారాయణానికి ప్రాణం.
పారాయణం చేస్తూ గమనించవలసిన విషయాలు
తిరుప్పావై పారాయణం చేసే సమయంలో బాహ్య నియమాలకన్నా అంతర్గత స్థితి ముఖ్యమైనది. శరీర శుద్ధి అవసరమైనదే అయినా, మనస్సులో వినయం, శ్రద్ధ, ఏకాగ్రత ఉండటం ప్రధానము. పఠనాన్ని ఒక కర్తవ్యంగా కాక, అనుభవంగా స్వీకరించాలి.
పారాయణం సమయంలో ఇతర ఆలోచనలు కలగలిపినా నిరుత్సాహపడకూడదు. మనస్సు చెదిరినప్పుడల్లా మృదువుగా తిరిగి పాశురంపై కేంద్రీకరించాలి. శబ్దదోషాలు, ఉచ్చారణలో లోపాలు ఉన్నాయనే భయంతో పారాయణాన్ని వదలకూడదు; శ్రద్ధతో చేసిన పఠనమే శుద్ధిని ప్రసాదిస్తుంది.
పారాయణం పూర్తయ్యాక ఫలితాన్ని వెంటనే ఆశించకూడదు. ఇది నియమబద్ధంగా, నిరంతరంగా చేయబడే సాధన. భగవంతుని కృపే ఫలితాన్ని నిర్ణయిస్తుంది అన్న విశ్వాసంతో, ఆత్మసమర్పణతో పారాయణం కొనసాగించాలి.
పారాయణ ఫలము - ఆశించే దృష్టికోణం
తిరుప్పావై పారాయణం యొక్క ఫలము బాహ్య లాభాల రూపంలో కొలవదగినది కాదు. ఇది ఒక వ్రతంలా ప్రారంభమైనా, చివరికి జీవుని అంతర్గత పరివర్తనకే దారి తీస్తుంది. పారాయణం ద్వారా మనస్సులో భగవంతునిపై స్థిరమైన స్మరణ, వినయం, శరణాగతి భావం నెమ్మదిగా స్థాపించబడుతుంది.
ఈ పారాయణం వల్ల వెంటనే ఫలితం లభించాలి అనే ఆశను పెట్టుకోకూడదు. శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో ఉపాయంగా మన ప్రయత్నం కాదు; ఉపేయంగా భగవంతుని కృపే ప్రధానము. మన కర్తవ్యం శ్రద్ధతో, నియమంతో, నిరంతరంగా పారాయణం చేయడమే.
పారాయణం చేస్తూ జీవుడు తన అహంకారాన్ని సడలించుకుంటూ, “నేను చేస్తున్నాను” అనే భావం నుండి “అన్నీ ఆయన కృపవల్లనే” అనే స్థితికి చేరుతాడు. ఇదే తిరుప్పావై పారాయణం ప్రసాదించే నిజమైన ఫలము – భగవంతుని శరణులో నిలిచే ఆత్మస్థితి.
ముగింపు సమర్పణ
ఈ తిరుప్పావై పారాయణాన్ని భగవంతుని పాదారవిందాలలో సమర్పిస్తూ, ఆండాళ్ అనుగ్రహాన్ని ప్రార్థిస్తున్నాం. ఈ పారాయణం ద్వారా కలిగిన శ్రద్ధ, వినయం, భక్తి భావం నిత్యం స్థిరంగా ఉండేలా ఆయన కృపను యాచిస్తున్నాం.
ఈ సేవలో ఏమైనా లోపాలు, అపరాధాలు జరిగినట్లయితే, అవన్నీ ఆయన అనుగ్రహంతో క్షమింపబడి, ఈ పారాయణం భగవంతునికి ప్రీతికరంగా నిలవాలని ప్రార్థిస్తూ, శరణాగతి భావంతో దీనిని సమర్పిస్తున్నాం.
ఉచ్చారణ గమనిక
ఈ పాఠ్యంలో కనిపించే ళ’ (అపోస్ట్రోఫీతో) గుర్తు, తమిళ భాషలోని ప్రత్యేక ధ్వని (ழ – ḻ) ను సూచిస్తుంది. ఇది సాధారణ తెలుగు ళ ధ్వనికంటే భిన్నంగా, నాలుకను లోపలికి మడిచి మృదువుగా ఉచ్చరించబడుతుంది. వెబ్ మరియు మొబైల్లో సరైన ప్రదర్శన కోసం అపోస్ట్రోఫీని పూర్తి అక్షరం చివర ఉంచాము (ఉదా: ఏళ్’, ళా’, ళి’, ళీ’, ళు’, ళూ’, ళె’, ళే’, ళై’, ళొ’, ళో’, ళౌ’ – ఇత్యాది అక్షరాలు).
పారాయణ ప్రారంభం
గోదా మంగళాచరణ
నీలాతుంగస్తనగిరితటీసుప్త ముద్బోధ్య కృష్ణం
పారార్థ్యం స్వం శ్రుతిశతశిరః సిద్ధమధ్యాపయన్తీ ।
స్వోచ్ఛిష్టాయాం స్రజి నిగళితం యా బలాత్కృత్య భుఙ్క్తే
గోదా తస్యై నమ ఇదమిదం భూయ ఏవాస్తు భూయః ॥
శ్రీ ఆండాళ్ తనియన్
అన్నవయల్ పుదువై ఆండాళ్ అరంగర్కు
పణ్ణు తిరుప్పావై పల్ పదియం ఇన్నిశైయాల్
పాడిక్కొడుత్తాళ్ నఱ్పామాలై పూమాలై
సూడిక్కొడుత్తాళై చొల్లు ॥
శ్రీ ఆండాళ్ ప్రార్థనా తనియన్
శూడిక్కొడుత్త సుడర్కొడియే తొల్పావై
పాడియరుళ్వల్ల పల్వళైయాయ్ నాడి నీ
వేంగడవఱ్కెన్నై విధియెన్ఱ విమ్మాత్తమ్
నాం కడవా వణ్ణమే నల్కు ॥
శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై పాశురాలు
మార్గళి’త్ తింగళ్ మదినిఱైన్ద నన్నాళాల్
నీరాడ ప్పోదువీర్ పోదుమినో నెఱిళై’యీర్
శీర్ మల్గుమాయ్పాడి సెల్వ చిఱుమీర్గళ్
కూర్ వేల్ కొడుంతొళి’లన్ నందగోపన్ కుమరన్
ఏరార్’న్ద కణ్ణి యశోదై ఇళం సింగం
కార్ మేని శెంగణ్ కదిర్ మదియంబోల్ ముఖత్తాన్
నారాయణనే నమక్కే పఱై తరువాన్
పారోర్ పుగళ్’ప్పడిందు ఏలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౧ ॥
వైయత్తు వాళ్’వీర్గళ్ నాముం నం పావైక్కు
శెయ్యుం కిరిసైగళ్ కేళీరో పాల్కడలుళ్
పైయత్ తుయిన్ఱ పరమన్ అడిపాడి
నెయ్యుణ్ణోం పాలుణ్ణోం నాట్కాలే నీరాడి
మైయిట్టెళు’తోం మలరిట్టు నాం ముడియోమ్
శెయ్యాదన శెయ్యోం తీక్కురళై చెన్ఱోదోమ్
ఐయముం పిచ్చైయుం ఆన్దనైయుం కైకాట్టి
ఉయ్యుమాఱు ఎణ్ణి ఉగన్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౨ ॥
ఓంగి ఉలగళన్ద ఉత్తమన్ పేర్ పాడి
నాంగళ్ నం పావైక్కు చ్చాట్రి నీరాడినాల్
తీంగిన్ఱి నాడెల్లాం తింగళ్ ముమ్మారి పెయ్దు
ఓంగు పెరుం శెన్నెలూడు కయలుగళ్
పూంగువళై’ప్పోదిల్ పొఱివణ్డు కణ్పడుప్ప
తేంగాదే పుక్కిరున్దు శీర్త ములైపట్రి వాంగ
కుడం నిఱైక్కుం వళ్ళల్ పెరుం పశుక్కళ్
నీంగాద శెల్వం నిఱైన్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౩ ॥
ఆళి’మళై’ క్కణ్ణా ఒన్ఱు నీ కైకరవేల్
ఆళి’యుళ్ పుక్కు ముగన్దు కొడార్తేఱి
ఊళి’ ముదల్వన్ ఉరువంబోల్ మెయ్ కఱుత్తు
పాళి’యన్దోళుడై ప్పఱ్బనాబన్ కైయిల్
ఆళి’పోల్ మిన్ని వలంబురిపోల్ నిన్ఱతిర్న్దు
తాళా’దే శార్ఙ్గముదైత్త శరమళై’ పోల్
వాల్ ఉలగినిల్ పెయ్దిడాయ్
నాంగళుం మార్కళి’ నీరాడ మగిళ్’న్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౪ ॥
మాయనై మన్ను వడమదురై మైన్దనై
తూయ పెరునీర్ యమునై త్తుఱైవనై
ఆయర్ కులత్తినిల్ తోన్ఱుం అణి విళక్కై
తాయై కుడల్ విళక్కం శెయ్ద దామోదరనై
తూయోమాయ్ వన్దు నాం తూమలర్ తూవిత్తొళు’దు
వాయినాల్ పాడి మనత్తినాల్ శిన్దిక్క
పోయ పిళై’యుం పుగుదరువా నిన్ఱనవుం
తీయినిల్ తూశాగుం శెప్పేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౫ ॥
పుళ్ళుం శిలమ్బిన కాణ్ పుళ్ళరైయన్ కోయిలిల్
వెళ్ళై విళిశఙ్గిన్ పేరరవం కేట్టిలైయో
పిళ్ళాయ్ ఎళు’న్దిరాయ్ పేయ్ ములై నంజుణ్డు
కళ్ళచ్చగడం కలక్కళి’య క్కాలోచ్చి
వెళ్ళత్తరవిల్ తుయిలమర్న్ద విత్తినై
ఉళ్ళత్తుక్కొండు మునివర్గళుం యోగిగళుం
మెళ్ళ వెళు’న్దు అరియెన్ఱ పేరరవమ్
ఉళ్ళం పుగున్దు కుళిర్న్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౬ ॥
కీశు కీశు ఎన్ఱు ఎంగుం ఆనైచ్చాత్తన్
కలందు పేశిన పేచ్చరవం కేట్టిలైయో
పేయ్ పెణ్ణే కాశుం పిఱప్పుం కలకలప్ప
కై పేఱ్త్తు వాశ నఱుం కుళ’లాయిచ్చియర్
మత్తినాల్ ఓశై పడుత్త త్తయిరరవం
కేట్టిలైయో నాయగ పెణ్ణ్ పిళ్ళాయ్
నారాయణన్ మూర్తి కేశవనై పాడవుం
నీ కేట్టే కిడత్తియో తేశముడైయాయ్ తిఱవేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౭ ॥
కీళ్’వానం వెళ్ళెన్ఱు ఎరుమై శిఱువీడు మేయ్వాన్ పరందన కాణ్
మిక్కుళ్ళ పిళ్ళైగళుం పోవాన్ పోగిన్ఱారై
పోగామల్ కాత్తున్నై కూవువాన్ వన్దు నిన్ఱోమ్
కోదుగలముడైయ పావాయ్ ఎళు’న్దిరాయ్
పాడి పఱై కొండు మావాయ్
పిళన్దానై మల్లరై మాట్టియ దేవాదిదేవనై
శెన్ఱు నాం శేవిత్తాల్ ఆవావెన్ఱాయ్
అరుళేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౮ ॥
తూమణి మాడత్తు చుట్ట్రుమ్ విళక్కెరియ ధూపమ్ కమళ్
త్తుయిలణై మేల్ కణ్ వళరుమ్ మామాన్ మగళే
మణిక్కదవమ్ తాళ్ తిఱవాయ్ మామీర్
అవళై ఎళు’ప్పీరో ఉన్ మగళ్ తాన్
ఊమైయో అన్ఱిచ్చెవిడో
అనన్దలో ఏ మప్పెరున్దుయిల్ మంద్రప్పట్టాళో
మామాయన్ మాధవన్ వైకున్దన్ ఎన్రెన్రు
నామమ్ పలవుం నవిన్ఱేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౦౯ ॥
నోట్ఱు చ్చువర్క్కమ్ పుహుగిన్ఱ అమ్మనాయ్ మాట్రముమ్ తారారో
వాశల్ తిఱవాదార్ నాట్రత్తు ళాయ్ ముడి నారాయణన్
నమ్మాల్ పోట్ర పఱై తరుం పుణ్ణియనాల్
పణ్డొరునాళ్ కూట్రత్తిన్ వాయ్ వీళ్’న్ద కుంబకరణనుమ్
తోట్రు మునక్కే పెరున్దుయిల్ తాన్ తన్దానో
ఆట్రవన్ అన్దలుడైయాయ్ అరుంగలమే
తేట్రమాయ్ వన్దు తిఱవేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౦ ॥
కట్ఱుక్కఱవై క్కణంగళ్ పల కఱన్దు
శెట్రార్ తిఱలళియ చ్చెన్ఱు శెఱుచ్చెయ్యుమ్
కుట్రమొన్ఱిల్లాద కోవలర్ తం పొఱ్కొడియే
పుట్రరవల్గుల్ పునమయిలే పోదరాయ్
శుట్రత్తు తోళి’మార్ ఎల్లారుం వన్దు నిన్
ముట్రం పుగున్దు మొగిల్ వణ్ణన్ పేర్ పాడ
శిట్రాదే పేశాదే శెల్వ పెండాట్టి
నీ ఎట్రుక్కుఱంగుం పొరుళేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౧ ॥
కనైత్తిళం కట్ఱెరుమై కన్ఱుక్కిఱంగి
నినైత్తు ములై వళి’యే నిన్ఱు పాల్ శోర
ననైత్తిల్లం శేఱాక్కుం నఱ్చెల్వన్ తంగాయ్
పనిత్తలై వీళ్’ నిన్ వాశల్ కడై పట్రి
శినత్తినాల్ తెన్నిలంగై కోమానై చ్చెట్ర
మనత్తుక్కినియానై పాడవుం నీ వాయ్ తిఱవాయ్
ఇనిత్తానెళు’న్దిరాయ్ ఈదెన్న పేరుఱక్కమ్
అనైత్తిల్లత్తారు మఱిన్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౨ ॥
పుళ్ళిన్ వాయ్ కీణ్డానై పొల్లా వరక్కనై
క్కిళ్ళి క్కళైన్దానై కీర్తిమై పాడి పోయ్
పిళ్ళైగళ్ ఎల్లారుం పావై క్కళంబు పుక్కార్
వెళ్ళి ఎళు’న్దు వియాళమ్ ఉఱంగిట్రు
పుళ్ళుం శిలమ్బిన కాణ్ పోదరిక్కణ్ణినాయ్
కుళ్ళక్కుళిర కుడైన్దు నీర్ ఆడాదే
పళ్ళి క్కిడత్తియో పావాయ్ నీ నన్నాళాల్
కళ్ళం తవిర్న్దు కలన్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౩ ॥
ఉఙ్గళ్ పుళై’క్కడై త్తోట్టత్తు వావియుళ్
శెంగళు’ నీర్ వాయ్ నెగిళ్’న్దు అమ్బల్ వాయ్ కూమ్బిన కాణ్
శెంగల్ పొడి కూఱై వెణ్బల్ తవత్తవర్
తంగళ్ తిరుక్కోయిల్ శంగిడువాన్ పోగిన్ఱార్
ఎంగళై మున్నం ఎళు’ప్పువాన్ వాయ్ పేశుమ్
నంగాయ్ ఎళు’న్దిరాయ్ నాణాదాయ్ నావుడైయాయ్
శంగొడు శక్కరమేన్దుం తడక్కైయన్
పంగయక్కణ్ణానై పాడేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౪ ॥
ఎల్లే ఇళంకిళియే ఇన్నముఱంగుదియో
శిల్లెన్ఱ అళై’యేన్మిన్ నంగైమీర్ పోదరుగిన్ఱేన్
వల్లై ఉన్ కట్టురైగళ్ పండే ఉన్ వాయఱిదుమ్
వల్లీర్గళ్ నీంగళే నానేదానాయిడుగ
ఒల్లై నీ పోదాయ్ ఉనక్కెన్న వేఱుడైయై
ఎల్లారుం పోన్దారో పోన్దార్ పోన్దెణ్ణిక్కొళ్
వల్లానై కొన్ఱానై మాట్రారై మాట్రళి’క్క
వల్లానై మాయానై పాడేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౫ ॥
నాయగనాయ్ నిన్ఱ నన్దగోపనుడైయ కోయిల్ కాప్పానే
కొడిత్తోన్ఱుమ్ తోరణ వాయిల్ కాప్పానే
మణిక్కదవం తాళ్ తిఱవాయ్
ఆయర్ శిఱుమియరోముక్కు అఱైపఱై
మాయన్ మణివణ్ణన్ నెన్నలే వాయ్ నేర్న్దాన్
తూయోమాయ్ వన్దోం తుయిలెళ’ప్పాడువాన్
వాయాల్ మున్నమున్నమ్ మాట్రాదే అమ్మా నీ
నేయ నిలైక్కదవం నీక్కేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౬ ॥
అంబరమే తణ్ణీరే శోఱే అఱం శెయ్యుమ్
ఎమ్బెరుమాన్ నన్దగోపాలా ఎళు’న్దిరాయ్
కొమ్బనార్క్కెల్లాం కొళు’న్దే కుల విళక్కే
ఎమ్బెరుమాట్టి యశోదాయ్ అఱివుఱాయ్
అంబరమూడఱుత్తు ఓంగి ఉలగళన్ద
ఉమ్బర్ కోమానే ఉఱంగాదెళు’న్దిరాయ్
శెం పొఱ్కళ’లడి చ్చెల్వా బలదేవా
ఉమ్బియుం నీయుముఱంగేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౭ ॥
ఉన్దు మద గళిట్రనోడాద తోళ్వలియన్
నన్ఱగోపాలన్ మరుమగళే నప్పిన్నాయ్
గన్దం కమళు’మ్ కుళ’లీ కడైతిఱవాయ్
వన్దు ఎంగుం కోళి’ యళై’త్తన కాణ్ మాదవి
పన్దల్ మేల్ పల్కోల్ కుయిలినంగళ్ కూవిన కాణ్
పన్దార్ విరలి ఉన్ మైత్తునన్ పేర్ పాడ
శెన్దామరై క్కైయాల్ శీరార్ వళైయొళిప్ప
వన్దు తిఱవాయ్ మగిళ్’న్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౮ ॥
కుత్తు విళక్కెరియ కోట్టుక్కాల్ కట్టిల్ మేల్
మెత్తెన్ఱ పంచశయనత్తిన్ మేలేఱి
కొత్తలర్ పూంగుళ’ల్ నప్పిన్నై కొంగైమేల్
వైత్తు క్కిడన్ద మలర్ మార్ పావాయ్ తిఱవాయ్
మైత్తడం కణ్ణినాయ్ నీయున్ మణాళనై
ఎత్తనై పోదుమ్ తుయిలెళ’వొట్టాయ్ కాణ్
ఎత్తనైయేలుమ్ పిరివాట్ర కిల్లాయాల్
తత్తువమన్ఱు తగవేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౧౯ ॥
ముప్పత్తు మూవఱమఱ్కు మున్ శెన్ఱు
కప్పం తవిర్కుం కలియే తుయిలెళా’య్
శెప్పముడైయాయ్ తిఱలుడైయాయ్ శెట్రార్కు
వెప్పం కొడుక్కుం విమలా తుయిలెళా’య్
శెప్పన్న మెన్ములై శెవ్వాయి శిఱుమరుంగుల్
నప్పిన్నై నంగాయ్ తిరువే తుయిలెళా’య్
ఉక్కముం తట్టొళియుం తన్దున్ మణాళనై
ఇప్పోదే ఎమ్మై నీరాట్టేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౦ ॥
ఏట్ర కలంగళ్ ఎదిర్పొంగి మీదళిప్ప
మాట్రాదే పాల్ శొరియుమ్ వళ్ళల్ పెరుం పశుక్కళ్
ఆట్రప్పడైత్తాన్ మగనే అఱివుఱాయ్
ఊట్రముడైయాయ్ పెరియాయ్ ఉలగినిల్
తోట్రమాయ్ నిన్ఱు శుడరే తుయిలెళా’య్
మాట్రారునక్కు వలితొలైందు ఉన్ వాశఱ్కణ్
ఆట్రాదు వన్దు ఉన్నడి పణియుమాపోలే
పోట్రియాం వందోం పుకళ్’న్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౧ ॥
అంగణ్ మాఞాలత్తరశర్ అభిమాన
పంగమాయ్ వందు నిన్ పళ్లిక్ కట్టిల్ కీళే’
సంగమిరుప్పార్ పోల్ వందు తలై ప్పెయ్దోమ్
కింగిణి వాయ్ చ్చెయ్ద తామరై ప్పూప్పోలే
శెంగణ్ శిఱిచ్చిఱిదే ఎమ్మేల్ విళి’యావో
తింగళుం ఆదిత్తియనుం ఎళు’న్దాఱ్పోల్
అంగ ణిఱణ్డుం కొండు ఎంగళ్ మేల్ నొక్కుతియేల్
ఎంగళ్ మేల్ శాపం ఇళి’న్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౨ ॥
మారిమలై ముళు’ఞ్జిల్ మన్ని క్కిడన్దుఱంగమ్
శీరియ శింగమ్ అఱివిత్తు త్తీవిళి’త్తు
వేరి మయిర్ పొంగ వెప్పాడమ్ పేర్న్దుదఱి
మూరి నిమిర్న్దు ముళం’గి ప్పుఱప్పట్టు
పోతరుమా పోలే నీ పూవైప్పూవణ్ణా
ఉన్ కోయిల్ నిన్ణు ఇంగనే పోన్దరుళి
కోప్పుడైయ శీరియ శింగాశనత్తిరున్దు
యాం వన్ద కారియమారాయ్ న్దరుళేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౩ ॥
అన్ఱు ఇవ్వులగం అళందాయ్ అడిపోట్రి
శెన్ఱంగు తెన్ఱిలంగై శెట్రాయ్ తిఱల్ పోట్రి
పొన్ఱ చ్చగడముదైత్తాయ్ పుగళ్’ పోట్రి
కన్ఱు కుణిలా వెఱిందాయ్ కళ’ల్ పోట్రి
కున్ఱు కుడైయాయ్ ఎడుత్తాయ్ గుణం పోట్రి
వెన్ఱు పగై కెడుక్కుం నిన్కైయిల్ వేల్ పోట్రి
ఎన్ఱెన్ఱున్ శేవగమే యేత్తి పఱై కొళ్వాన్
ఇన్ఱు యాం వందోం ఇఱంగేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౪ ॥
ఒరుత్తి మగనాయ్ ప్పిఱందు ఓరిరవిల్
ఒరుత్తి మగనాయ్ ఒళిత్తు వళర
తరిక్కిలానాగిత్తాన్ తీంగు నినైంద
కరుత్తై పిళై’ప్పిత్తు కఞ్జన్ వయిట్రిల్
నెరుప్పెన్న నిన్ఱ నెడుమాలే ఉన్నై
అరుత్తిత్తు వందోం పఱై తరుదియాగిల్
తిరుత్తక్క శెల్వముం శేవగముం యాం పాడి
వరుత్తముం తీరందు మగిళ్’న్దేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౫ ॥
మాలే మణివణ్ణా మార్గళి’ నీరాడువాన్
మేలైయార్ శెయ్వనగళ్ వేండువన కేట్టియేల్
ఞాలత్తైయెల్లాం నడుంగ మురల్వన
పాలన్న వణ్ణత్తు ఉన్ పాంచజన్నియమే
పోల్వన శంగంగళ్ పోయ్ప్పాడుడైయనవే
శాలప్పెరుం పఱైయే పల్లాండిశైప్పారే
కోల విళక్కే కొడియే వితానమే
ఆలినిలైయాయ్ అరుళేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౬ ॥
కూడారై వెల్లుం శీర్ గోవిందా
ఉన్ తన్నై పాడి పఱై కొండు యాం పెఱు శమ్మానం
నాడు పుగళు’మ్ పరిశినాల్ నన్ఱాగ
శూడగమే తోళ్ వళైయే తోడే శెవ్విప్పూవే
పాడగమే ఎన్ఱనైయ పల్కలనుం యాం అణివోం
ఆడై యుడుప్పోం అదన్ పిన్నే పాల్ శోఱు
మూడ నెయ్ పెయ్దు ముళ’న్గై వళి’వార
కూడియిరుందు కుళిరందేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౭ ॥
కఱవైగళ్ పిన్ శెన్ఱు కానం శేరందు ఉణ్బోం
అఱివొన్ఱు మిల్లాద వాయ్కులత్తు
ఉన్ తన్నై పిఱవి పెరుందనై పుణ్ణియుం యాం ఉడైయోం
కుఱై ఒన్ఱుమిల్లాద గోవిందా
ఉన్ తన్నోడు ఉఱవేల్ నమక్కు ఇంగొళి’క్క ఒళి’యాదు
అఱియాద పిళ్ళైగళోం అన్బినాల్
ఉన్ తన్నై శిఱుపేరళై’త్తనవుం శీఱి యరుళాదే
ఇఱైవా నీ తారాయ్ పఱై యేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౮ ॥
శిట్ట్రమ్ శిరుకాలే వందు ఉన్నై శేవిత్తు
ఉన్ పోట్రామరై అడియే పోట్రుం పొరుళ్ కేళాయ్
పెట్రం మేయ్త్తు ఉణ్ణుం కులత్తిల్ పిఱందు
నీ కుట్రేవల్ ఎంగళై కొళ్ళామల్ పోగాదు
ఇట్రై పఱై కొళ్వానన్ఱు కాణ్ గోవిందా
ఎట్రైక్కుం ఏళ్’ ఏళ్’ పిఱవిక్కుం
ఉన్ తన్నోడు ఉట్రోమే యావోం ఉనక్కే నాం ఆట్చెయ్వోం
మట్రై నం కామంగళ్ మాట్రేలోర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౨౯ ॥
వంగక్కడల్ కడైంద మాధవనై కేశవనై
తింగళ్ తిరుముగత్తు చ్చెయిళై’యార్ శెన్ఱిఱైంజి
అంగప్పఱై కొండవాట్రై
అణిపుదువై పైంగమలత్ తణ్తెరియల్ పట్టర్ పిరాన్ కోదై శొన్న
శంగ త్తమిళ్’ మాలై ముప్పదుం తప్పామే
ఇంగు ఇప్పరిశుఱైప్పార్ ఈరిరండు మాల్వరైత్తోళ్
శెంగన్ తిరుముగత్తు చ్చెల్వ త్తిరుమాలాల్
ఎంగుం తిరువరుళ్ పెట్రు ఇన్బుఱువర్ ఎంపావాయ్ ॥ ౩౦ ॥