శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై
పాశురం ౦౩
ఓంగి · ఉలగళన్ద · ఉత్తమన్ పేర్ పాడి ||
నాంగళ్ · నం పావైక్కు చ్చాట్రి · నీరాడినాల్ ||
తీంగిన్ఱి · నాడెల్లాం · తింగళ్ ముమ్మారి పెయ్దు ||
ఓంగు · పెరుం శెన్నెలూడు · కయలుగళ్ ||
పూంగువళై’ప్పోదిల్ · పొఱివణ్డు · కణ్పడుప్ప ||
తేంగాదే · పుక్కిరున్దు · శీర్త ములైపట్రి వాంగ ||
కుడం · నిఱైక్కుం · వళ్ళల్ పెరుం పశుక్కళ్ ||
నీంగాద · శెల్వం · నిఱైన్దేలోర్ ఎంపావాయ్ || ౦౩ ||
సంకేతార్థ వివరణ
· = పద విరామం (సూక్ష్మ విరామం) ; | || = పూర్తి పాద విరామం
పదం - పదార్థం
ఓంగి : ఎత్తుగా పెరిగి, ఉలగళన్ద : లోకమును కొలిచిన, ఉత్తమన్ : శ్రేష్ఠుడు, పేర్ : నామము, పాడి : పాడుతూ, నాంగళ్ : మేము, నం : మా, పావైక్కు : పావై వ్రతానికి, చ్చాట్రి : నియమంగా స్వీకరించి, నీరాడినాల్ : స్నానం చేసినయెడల, తీంగిన్ఱి : ఎటువంటి హానిలేకుండా, నాడెల్లాం : దేశమంతటా, తింగళ్ : నెల, ముమ్మారి : సమృద్ధిగా కురిసే వర్షం, పెయ్దు : కురిసి, ఓంగు : విస్తారంగా పెరిగిన, పెరుం : గొప్ప, శెన్నెల్ : వరిపంట, ఊడు : మధ్యగా, కయలుగళ్ : చేపలు, పూంగువళై’ప్పోదిల్ : పుష్పభరితమైన పొయిగలో, పొఱివణ్డు : మిణుగురు పురుగు, కణ్పడుప్ప : కంటికి కనిపించేలా, తేంగాదే : తగ్గిపోకుండా, పుక్కిరున్దు : ప్రవేశించి ఉండి, శీర్త : చల్లని, ములై : పాలు పిండే మడము, పట్రి : పట్టుకొని, వాంగ : త్రాగగా, కుడం : పాత్ర, నిఱైక్కుం : నిండేలా చేసే, వళ్ళల్ : దాత, పెరుం : గొప్ప, పశుక్కళ్ : ఆవులు, నీంగాద : తగ్గని, శెల్వం : సంపద, నిఱైన్దు : నిండిన, ఏలోర్ : ఓ సఖులారా, ఎంపావాయ్ : ఓ పావై (తమిళ మూల పదం).
సరళ భావానువాదం
ఉత్తముడైనవాడు భూమిని కొలిచి కాపాడిన పరమేశ్వరుని నామాన్ని పాడుకుంటూ, మా పావై వ్రతాన్ని నిష్ఠగా ఆచరిస్తూ నీరాడితే, ఎలాంటి కష్టమూ లేక దేశమంతటా కాలానికి తగిన వర్షాలు కురుస్తాయి. పొలాల్లో ఎత్తెత్తుగా వరి పంటలు పెరుగుతాయి; నీటివేళ్లలో చేపలు కదలాడుతాయి; పూలతో నిండిన చెరువులలో తేనెటీగలు మోగుతాయి. ఆవులు నిర్భయంగా లోపలికి వచ్చి, తమ పొదుగులను పట్టించనివ్వకుండా పాలు పొంగిపొర్లిస్తాయి. ఇలా ఎక్కడా లోటు లేని సంపదతో, ఎడతెగని ఐశ్వర్యంతో ఈ లోకం నిండిపోతుంది – ఏలోర్ ఎంపావాయ్.
సరళార్థం (భావసంపూర్ణంగా)
శ్రీమన్నారాయణుని నామగుణాలను భక్తితో గానం చేస్తూ పావై వ్రతాన్ని నియమబద్ధంగా ఆచరిస్తే, దాని ఫలితంగా సమాజమంతటా సమృద్ధి నెలకొంటుందని ఈ పాశురం తెలియజేస్తుంది. కాలానుగుణంగా వర్షాలు కురుస్తాయి, పంటలు ఘనంగా పెరుగుతాయి, నీటి వనరులు జీవంతో నిండిపోతాయి. ప్రకృతి సమతుల్యతతో పాటు సామాజిక భద్రత కూడా ఏర్పడుతుంది. భయం లేకుండా జీవించగల స్థితి, తగ్గని ఐశ్వర్యం — ఇవన్నీ ధార్మిక ఆచరణకు సహజమైన ఫలితాలుగా చూపబడతాయి. ఈ సమృద్ధి వ్యక్తిగత ప్రయత్నం వల్ల కాదు; భగవంతుని కృప ఫలంగా సమాజమంతటినీ ఆవరించే దివ్య అనుగ్రహంగా ఆండాళ్ చిత్రిస్తుంది.
ముఖ్యమైన తెలుగు భాషా గమనికలు
ఓంగి : క్రియావిశేషణంగా ఉపయోగించే రూపం, “ఎత్తుగా పెరిగి” అనే స్థితిని సూచిస్తుంది; ఉలగళన్ద : ‘ఉలగు + అళన్ద’ అనే కృదంత సమాసం, భూతక్రియ ఆధారిత విశేషణ ప్రయోగం; నం పావైక్కు చ్చాట్రి : దత్తి విభక్తి ‘క్కు’ తో కూడిన ఉద్దేశ్య సూచక నిర్మాణం, ‘చ్చాట్రి’ క్రియ నియమ స్వీకారాన్ని సూచించే క్రియారూపం; నీరాడినాల్ : షరతు సూచక ‘ఇనాల్’ ప్రయోగం, కారణ–ఫల సంబంధాన్ని చూపే వ్యాకరణ నిర్మాణం; తీంగిన్ఱి : నిషేధార్థక అవ్యయ రూపం, హానిరాహిత్య స్థితిని సూచిస్తుంది; తింగళ్ ముమ్మారి : కాలవాచక నామం + పరిమాణ సూచక పదం కలయికతో ఏర్పడిన స్థిర ప్రయోగం; పూంగువళై’ప్పోదిల్ : లోకేటివ్ నిర్మాణంతో కూడిన సమాసం, స్థలవాచక భావాన్ని ఇస్తుంది; పొఱివణ్డు కణ్పడుప్ప : కర్తృ–కర్మ సంబంధంతో కూడిన వర్తమాన కృదంత ప్రయోగం; తేంగాదే : నిషేధార్థక క్రియావిశేషణం, నిరంతరత భావాన్ని సూచిస్తుంది; కుడం నిఱైక్కుం : క్రియాత్మక విశేషణ ప్రయోగం, ఫలిత స్థితిని సూచించే నిర్మాణం; నీంగాద శెల్వం : నిషేధార్థక విశేషణంతో కూడిన నామ ప్రయోగం, స్థిరత్వ భావాన్ని సూచిస్తుంది; ఏలోర్ ఎంపావాయ్ : పావై వ్రతంలో సమూహంగా పలికే సంప్రదాయ సంభోదనాత్మక ముగింపు వాక్యం.
ఈ పాశురంలో వచ్చే “ఏలోర్”, “పావై” వంటి పదాలకు సంబంధించిన మరిన్ని తెలుగు భాషా గమనికలు లిప్యంతరణ మరియు అనువాద విధానం పేజీలో చూడవచ్చు.
శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయ వ్యాఖ్యానం
ఈ పాశురంలో ఆండాళ్ భక్తిని వ్యక్తిగత సాధనగా పరిమితం చేయకుండా, లోకక్షేమాన్ని ప్రసాదించే ధార్మిక శక్తిగా ప్రతిష్ఠిస్తుంది. వామన–త్రివిక్రమ స్వరూపాన్ని స్మరింపజేసే “ఓంగి ఉలగలంద ఉత్తమన్” అనే ఆరంభమే భగవాన్ సర్వలోకాధిపతి అన్న సత్యాన్ని స్థాపిస్తుంది. శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో భగవన్నామ సంకీర్తన కేవలం ఉపాసన కాదు; అది ప్రకృతి క్రమాన్ని సమతుల్యం చేసే శక్తిగా భావించబడుతుంది. “పేర్ పాడి” ద్వారా నామాశ్రయం ప్రతిపాదించబడుతుంది; “నీరాడినాల్” ద్వారా బాహ్యాచరణకన్నా అంతర్గత శుద్ధికే ప్రాధాన్యం ఇవ్వబడుతుంది. ఈ విధంగా ఆచరించిన వ్రతం ఫలంగా వర్షాలు, పంటలు, గోవుల సమృద్ధి వంటి దృశ్య ఫలాలు వర్ణించబడుతున్నా, అవి భౌతిక లక్ష్యాలుగా కాక భగవదనుగ్రహానికి సంకేతాలుగా చూడాలి. గోవులు భయంలేక ఇళ్లలోకి ప్రవేశించడం, పాలు పాత్రలు నిండడం వంటి చిత్రణలు ధర్మం సమాజంలో సహజంగా ప్రవహిస్తున్నదని సూచిస్తాయి. “నింగాద సెల్వమ్” ద్వారా శ్రీవైష్ణవ సిద్ధాంతంలోని స్థిర ఐశ్వర్య భావన ప్రతిపాదించబడుతుంది—అది కేవలం సంపద కాదు, భగవత్ అనుభవంలో స్థిరమైన జీవన సమతుల్యత. చివరగా “ఏలోర్ ఎంబావాయ్” ద్వారా ఈ వ్రతం వ్యక్తిగత మోక్ష సాధనకే కాక, సమాజమంతా భక్తి మార్గంలో నడవాలన్న ఆచార్య భావాన్ని ఆండాళ్ స్పష్టంగా వ్యక్తం చేస్తుంది.
గద్య రూపంలో భావ సారం
భగవన్నామమే వ్రతానికి ప్రాణం. ఆ నామస్మరణతో శుద్ధి చెందిన హృదయం సమాజానికీ శుభఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. భక్తి కేవలం వ్యక్తిగత మోక్షానికే పరిమితం కాదు; అది ప్రకృతి క్రమాన్ని సరిచేసి, జీవనాధారాలను పుష్టి చేస్తుంది. వర్షాలు సమయానికి కురవడం, పంటలు సమృద్ధిగా పండడం, గోవులు పుష్కలంగా పాలు ఇవ్వడం ఇవన్నీ భగవదనుగ్రహం యొక్క దృశ్య సూచనలు. ధర్మం జీవనంలో సహజంగా ప్రవహించినప్పుడు భయం తొలగిపోతుంది, ఐశ్వర్యం నిలకడగా ఉంటుంది. ఈ విధంగా భక్తి వ్యక్తిని శుద్ధి చేస్తూ, సమాజాన్ని సస్యశ్యామలం చేస్తుంది.
ఆత్మచింతన (ఐచ్ఛికం)
ఈ రోజు నా భక్తి నాకు మాత్రమే పరిమితమై ఉందా, లేక అది నా కుటుంబం, సమాజం, ప్రకృతి పట్ల కూడా దయగా విస్తరిస్తున్నదా?