శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై

ఈ పాశురంలో ఆండాళ్ తిరుప్పావై వ్రతానికి సంపూర్ణ ఫలసిద్ధిని ప్రకటిస్తుంది. మాధవుడు, కేశవుడు అనే నామాల ద్వారా పరమాత్మ యొక్క రక్షకత్వం, సౌలభ్య గుణం, అనుగ్రహ స్వభావం ఒకేసారి స్మరించబడతాయి. గోపికలు వినయంతో వెళ్లి నమస్కరించి పఱైను పొందిన సంఘటన, శరణాగతికి ఫలం కృషి ఫలితంగా కాక, స్వామి కృపగా లభిస్తుందని స్పష్టం చేస్తుంది. ఇక్కడ గోపికల పాత్ర కోరడంలో కాదు; ఆశ్రయించి నిలబడటంలోనే ఉంది.

ఈ ముప్పై పాశురాలు ఆండాళ్ ద్వారా వెలువడినవి అని స్పష్టంగా చెప్పడం, సాధకునికి మార్గమూ ఫలమూ రెండూ ఆచార్య పరంపర ద్వారా ప్రసాదించబడతాయని సూచిస్తుంది. విష్ణుచిత్తుని కుమార్తెగా పుదువైలో జన్మించిన కోదై చెప్పిన ఈ గీతమాల, వ్యక్తిగత అనుభవం కాదు; సమస్తులకూ అనుసరించదగిన వ్రత మార్గంగా నిలుస్తుంది. ఇక్కడ పాశురాల సంఖ్యను ప్రత్యేకంగా పేర్కొనడం ద్వారా, ఒకదాన్నీ వదలకుండా సంపూర్ణంగా ఆశ్రయించవలసిన అవసరం సూచించబడుతుంది.

ఈ పాశురాలను ఈ విధంగా పఠించే వారికి లభించే ఫలితం భౌతిక పరిమితుల్లో నిలవదు. విశాల భుజాలు కలిగిన, కరుణతో నిండిన ముఖకాంతి గల శ్రీమన్నారాయణుని అనుగ్రహం ఎక్కడ ఉన్నా వారికి లభిస్తుందని ప్రకటించబడుతుంది. ఈ అనుగ్రహం కేవలం ఒక లాభంగా కాదు; భక్తుని జీవన స్థితిగా మారే ఆనందంగా నిలుస్తుంది.

ఈ చివరి పాశురంలో శరణాగతి సంపూర్ణంగా పరిపక్వమవుతుంది. భక్తుడు తనను తాను స్వామికి అప్పగించిన తరువాత మిగిలేది ఆనందమే. కైంకర్యమే జీవనార్థమై నిలుస్తుంది; అనన్య-శేషత్వం స్థిరమవుతుంది. ఈ విధంగా తిరుప్పావై ముప్పై పాశురాల ద్వారా ఆండాళ్ భక్తునిని శరణాగతి పరిపూర్ణతకు చేర్చుతుంది.