శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై
పాశురం ౦౧
మార్గళి’త్ తింగళ్ · మదినిఱైన్ద నన్నాళాల్ ||
నీరాడ ప్పోదువీర్ · పోదుమినో · నెఱిళై’యీర్ ||
శీర్ మల్గుమాయ్పాడి · సెల్వ చిఱుమీర్గళ్ ||
కూర్ వేల్ కొడుంతొళి’లన్ · నందగోపన్ కుమరన్ ||
ఏరార్’న్ద కణ్ణి · యశోదై ఇళం సింగం ||
కార్ మేని · శెంగణ్ · కదిర్ మదియంబోల్ ముఖత్తాన్ ||
నారాయణనే · నమక్కే · పఱై తరువాన్ ||
పారోర్ పుగళ్’ప్పడిందు || ఏలోర్ ఎంపావాయ్ || ౦౧ ||
సంకేతార్థ వివరణ
· = పద విరామం (సూక్ష్మ విరామం) ; | || = పూర్తి పాద విరామం
పదం - పదార్థం
మార్గళి’త్ : మార్గళి మాసంలో, తింగళ్ : నెల, మది : మనస్సు, నిఱైన్ద : నిండిన / సంపూర్ణమైన, నన్నాళాల్ : శుభమైన దినంలో, నీరాడ : స్నానం చేయుటకు, ప్పోదువీర్ : వెళ్ళదలచినవారూ, పోదుమినో : రండి, నెఱిళై’యీర్ : సుశీలమైన యువతులారా, శీర్ : కీర్తి, మల్గు : నిండిన, మాయ్పాడి : గోపాల గ్రామము, సెల్వ : సంపన్నమైన, చిఱుమీర్గళ్ : చిన్న గోపికలారా, కూర్ : పదునైన, వేల్ : వేళ్ ఆయుధము, కొడుంతొళి’లన్ : కఠిన కార్యాలు చేయువాడు, నందగోపన్ : నందగోపుడు, కుమరన్ : కుమారుడు, ఏరార్’న్ద : సౌందర్యంతో నిండిన, కణ్ణి : కళ్ళు గల, యశోదై : యశోద, ఇళం : యువ, సింగం : సింహం, కార్ : మేఘవర్ణమైన, మేని : శరీరం, శెంగణ్ : ఎర్రని కళ్ళు గలవాడు, కదిర్ : కాంతి, మది : చంద్రుడు, అంబోల్ : వలె, ముఖత్తాన్ : ముఖము గలవాడు, నారాయణనే : శ్రీమన్నారాయణుడే, నమక్కే : మనకే, పఱై : పఱై (వ్రతఫల సూచక పదము), తరువాన్ : ఇస్తాడు, పారోర్ : లోకమంతటా ఉన్నవారు, పుగళ్ : కీర్తి, ప్పడిందు : పొందిన, ఏలోర్ : ఓ సఖులారా, ఎంపావాయ్ : ఓ పావై (తమిళ మూల పదం).
సరళ భావానువాదం
మార్గళి’ మాసం వచ్చింది; మనస్సంతా నిండిపోయిన ఈ శుభదినాన నీరాడుటకు బయలుదేరుదాం. నేరుగా నడిచే సఖులారా, ఆలస్యం చేయకుండా రండి. కీర్తి నిండిన ఆయ్పాడిలో నివసించే మనమంతా, భాగ్యవంతమైన చిన్నవాళ్లమై, కలసి ముందుకు సాగుదాం. కఠినమైన కార్యాల్ని చేయగల శౌర్యవంతుడు నందగోపుని కుమారుడు; యశోదకు ఆనందంగా ఎదిగిన యౌవనసింహం. మేఘవర్ణమైన శరీరంతో, ఎర్రని నేత్రాలతో, సూర్యచంద్రుల కాంతిని తలపించే ముఖంతో ఉన్న నారాయణుడే మనకు పరైను ఇస్తాడు. అందుకే మన ప్రయత్నాల మీద కాదు – ఆయన మీదే ఆశ పెట్టుకుని, లోకమంతా పొగిడే ఈ వ్రతమార్గంలో కలసి నడుద్దాం – ఏలోర్ ఎంపావాయ్.
సరళార్థం (భావసంపూర్ణంగా)
మార్గళి’ మాసంలో, సంపూర్ణమైన మనస్సుతో కూడిన ఈ శుభదినాన, పావై వ్రతాన్ని ఆచరించుటకు సిద్ధమైన యువతులను ఆండాళ్ ఆహ్వానిస్తుంది. ఇది కేవలం స్నానం లేదా బాహ్య ఆచార క్రమం మాత్రమే కాదు; అంతర్గత శుద్ధి, హృదయపూర్వక సంకల్పంతో సాగించే ఆధ్యాత్మిక ఆచరణగా ఆమె దీనిని ప్రతిపాదిస్తుంది. ఐశ్వర్యంతో పాటు ధార్మిక జీవనంతో నిండిన ఆయ్పాడిలో నివసించే భాగ్యవంతమైన బాలికలారా, సమూహంగా ఈ వ్రతంలో పాల్గొనమని పిలుపునిస్తుంది. ఈ వ్రత ఫలితం కేవలం వ్యక్తిగత ప్రయత్నం వల్ల సిద్ధించేది కాదని, శ్రీమన్నారాయణుడే ఏకైక శరణ్యుడిగా నిలిచి, మనకు కావలసిన ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తాడని ఆండాళ్ స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. అందువల్ల ఇది వ్యక్తిగత భక్తికి పరిమితం కానిది; సమూహంగా అనుసరించే శరణాగతి మార్గానికి చేసిన ఆహ్వానంగా ఈ పాశురం నిలుస్తుంది.
ముఖ్యమైన తెలుగు భాషా గమనికలు
మార్గళి’త్ : ‘త్’ ప్రత్యయం కాలవాచక లోకేటివ్ భావాన్ని సూచిస్తూ “మార్గళి మాసంలో” అనే అర్థాన్ని ఇస్తుంది; మదినిఱైన్ద : ‘మది + నిఱైన్ద’ అనే సమాసాత్మక ప్రయోగం; ఇక్కడ మది అన్నది చంద్రుని సూచించేది కాక, మనస్సు / హృదయం అనే అర్థంలో ప్రయోగించబడింది; ‘నిఱైన్ద’ కృదంత రూపం “సంపూర్ణంగా నిండిన” స్థితిని సూచిస్తూ, అంతఃశుద్ధి మరియు హృదయపూర్ణ సంకల్పాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది; నన్నాళాల్ : ‘నల్ + నాళ్ + ఆల్’ కలయికతో ఏర్పడిన కరణ విభక్తి రూపం, కాల–సాధన భావాన్ని ఇస్తుంది; నీరాడ ప్పోదువీర్ : క్రియానామం ‘నీరాడ’ కు ఉద్దేశ్య సూచక ‘ప్పోదు’ రూపం కలసి, బహువచన సంభోదనతో కూడిన ఆహ్వానాత్మక క్రియానిర్మాణం; పోదుమినో : వినయంతో కూడిన ఆహ్వానార్థక బహువచన విధిలింగ క్రియారూపం; నెఱిళై’యీర్ : ‘నెఱి + ఇళై’ అనే గుణవాచక సమాసం, యువతులను సంభోదించే బహువచన రూపం; మల్గు : “నిండుగా ఉండుట” అనే స్థితివాచక ధాతు, తదుపరి నామంతో కలిసి విశేషణ పాత్ర పోషిస్తుంది; మాయ్పాడి : గ్రామనామంగా స్థిరపడిన పదం, స్వరసంధి ద్వారా మృదుత్వం పొందిన రూపం; చిఱుమీర్గళ్ : ‘చిఱు + మీర్ + గళ్’ సంయోగంతో ఏర్పడిన బహువచన సంభోదన, సన్నిహిత సమూహ సంబోధనను సూచిస్తుంది; కొడుంతొళి’లన్ : ‘కొడుం + తొళిల్’ సమాసం, కఠిన కార్యస్వభావాన్ని సూచించే కర్తృవాచక నామం; ఏరార్’న్ద : ‘ఏరు + ఆర్’ ధాతువుల సమ్మేళనంతో ఏర్పడిన కృదంత విశేషణం, సంపూర్ణత భావాన్ని ఇస్తుంది; శెంగణ్ : ‘శెం + కణ్’ సమాసం, రంగు సూచక విశేషణాత్మక నిర్మాణం; కదిర్ మదియంబోల్ : ఉపమానార్థక ‘అంబోల్’ ప్రయోగంతో కూడిన సమాసాత్మక ఉపమా నిర్మాణం; ఇక్కడ మది చంద్రార్థంలోనే ప్రయోగించబడింది; నారాయణనే : ఏకవచన నిర్దేశార్థక ‘నే’ ప్రత్యయం ద్వారా ప్రత్యేకతను బలపరచే రూపం; పఱై : పాశురాల భాషలో ప్రత్యేకార్థంతో స్థిరపడిన పదం, సాధారణ నిఘంటు అర్థాన్ని మించిన సంప్రదాయ ప్రయోగం; ప్పడిందు : ధాతు ‘పడు’ నుండి ఏర్పడిన భూతకృదంత రూపం, ఫలప్రాప్తిని సూచిస్తుంది; ఏలోర్ ఎంపావాయ్ : పావై వ్రతంలో సమూహంగా పలికే సంప్రదాయ సంభోదనాత్మక ముగింపు వాక్యం.
ఈ పాశురంలో వచ్చే “ఏలోర్”, “పావై” వంటి పదాలకు సంబంధించిన మరిన్ని తెలుగు భాషా గమనికలు లిప్యంతరణ మరియు అనువాద విధానం పేజీలో చూడవచ్చు.
శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయ వ్యాఖ్యానం
ఈ మొదటి పాశురంలో ఆండాళ్ పావై వ్రతాన్ని ఒక బాహ్య ఆచారంగా మాత్రమే పరిచయం చేయకుండా, శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని శరణాగతి సిద్ధాంతాన్ని మూలస్థాయిలోనే స్థాపిస్తుంది. “మార్గళి’ తింగళ్” ద్వారా ఆధ్యాత్మిక సాధనకు అనుకూలమైన కాలాన్ని సూచించినప్పటికీ, వ్రత ఫలితం కాలం లేదా నియమాల వల్ల స్వతంత్రంగా సిద్ధించదన్న సత్యాన్ని ఈ పాశురం స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. “నీరాడ ప్పోదువీర్” అనే ఆహ్వానం బాహ్యాచరణకన్నా అంతర్గత శుద్ధి, వినయం, అనన్యాశ్రయ భావాన్ని ప్రధానంగా ప్రతిపాదిస్తుంది. శ్రీవైష్ణవ సిద్ధాంతంలో నియమాలు స్వతంత్ర ఉపాయాలు కావు; అవి జీవుని అహంకారాన్ని కరిగించి శరణాగతికి సిద్ధం చేసే సహాయక సాధనలుగా మాత్రమే నిలుస్తాయి. ఈ భావమే ఈ పాశురం అంతటా అంతర్లీనంగా ప్రవహిస్తుంది. “నారాయణనే నమక్కే పఱై తరువాన్” అనే వాక్యం ద్వారా ఆండాళ్ స్పష్టంగా ప్రతిపాదించేది – ఉపాయంగా మన ప్రయత్నం కాదు, ఉపేయంగా భగవంతుని కృపే నిర్ణాయకమన్న సిద్ధాంతం. ఇక్కడ నారాయణుడే ఏకైక శరణ్యుడిగా స్థాపించబడుతాడు; ఇతర ఆశ్రయాలు, ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలు అన్నీ స్వయంగా నిరాకరించబడతాయి. ఈ పాశురంలో కనిపించే సమూహ సంభోదనలు (“పోదుమినో”, “ఏలోర్ ఎంపావాయ్”) శరణాగతి వ్యక్తిగత అనుభవంగా కాక, సమాజమంతా అనుసరించవలసిన ధార్మిక మార్గంగా ఉందని ఆచార్య భావాన్ని ప్రతిఫలిస్తాయి. ఈ విధంగా పాశురం ౦౧ మొత్తం తిరుప్పావైకి పునాదిగా నిలుస్తూ, తరువాతి పాశురాలన్నిటిలో విస్తరించబోయే శరణాగతి తత్త్వాన్ని స్పష్టంగా, స్థిరంగా ప్రతిష్ఠిస్తుంది.
గద్య రూపంలో భావ సారం
ఆండాళ్ మార్గళి’ మాసాన్ని భక్తి సాధనకు ద్వారంగా చూపిస్తుంది. ఆయ్పాడి గోపికలందరినీ ఏకముగా పిలిచి, నందగోపుని కుమారుడైన శ్రీకృష్ణుని శరణు పొందితే ఆయనే పరమపురుషార్థాన్ని ప్రసాదిస్తాడని ప్రకటిస్తుంది. ఈ వ్రతం వ్యక్తిగత ప్రయత్నంపై ఆధారపడినది కాదు; అది సమర్పణతో కూడిన అనుగ్రహ మార్గమని ఈ పాశురం స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
ఆత్మచింతన (ఐచ్ఛికం)
ఈ రోజు నేను నా ప్రయత్నాలపై కాకుండా, శ్రీమన్నారాయణుని అనుగ్రహంపై ఎంత విశ్వాసం ఉంచుతున్నాను?