శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై

ఈ పాశురంలో ఆలస్యం మరియు కదలిక మధ్య ఉన్న ఉద్వేగం భావప్రవాహంగా రూపుదిద్దుకుంటుంది. ఇంకా నిద్రలోనే ఉన్న సఖి స్థితి, బయట ఇప్పటికే మొదలైన క్రమంతో తులన చేయబడుతుంది. చల్లని గాలి, బయలుదేరుతున్నవారి చలనం, మాటల్లో చురుకుదనం ఉన్నదన్న గుర్తింపు – ఇవన్నీ కలిసి సమయం ఆగదన్న సత్యాన్ని సూచిస్తాయి. తెలిసినదాన్ని తెలిసినట్లే ఉంచుకుంటూ ముందుకు కదలకపోవడం కూడా ఒక స్థితిగత నిరోధమనే భావం స్పష్టమవుతుంది.

ఈ ఆలస్యం సమూహ క్రమాన్ని అడ్డుకోకూడదన్న భావం తరువాతి ప్రవాహంగా మారుతుంది. ఎవరు వచ్చారు, ఎవరు వెళ్లారు అన్న లెక్కలో వ్యక్తిగత సంకోచం కరిగిపోతుంది. చివరికి శక్తి, విజయం, మాయలతో కూడిన వాడిని పాడే దిశగా భావం చేరుతుంది. ఈ విధంగా పాశురం, మాటల చురుకుదనం నుంచి చర్య వైపు, వ్యక్తిగత ఆలస్యం నుంచి సమష్టి చలనంగా భావాన్ని నడిపిస్తుంది.

ఈ పాశురంలో భావప్రవాహం నిద్ర మరియు చలనం మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని ఆధారంగా తీసుకుంటుంది. ఇంకా మేల్కొనని స్థితి ఒక వైపు ఉండగా, బయట ఇప్పటికే మొదలైన క్రమం మరో వైపు నిలుస్తుంది. మాటల్లో చురుకుదనం ఉన్నదిగా గుర్తింపబడిన స్థితి, కార్యంలో ఆలస్యంగా మారినప్పుడు ఏర్పడే అసమతుల్యత ఇక్కడ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. సమయం ముందుకు సాగుతున్నా, అంతర్గత నిర్ణయం ఇంకా స్థిరంగా ఉండటం భావప్రవాహంలో ఒత్తిడిని కలిగిస్తుంది.

ఆ ఒత్తిడి క్రమంగా వ్యక్తిగత స్థితి నుంచి సమూహ చలనంగా మలుపు తిరుగుతుంది. ఎవరు ముందుకు వెళ్లారు, ఎవరు వెనుక మిగిలారు అన్న లెక్కలో ఆలస్యం కరిగిపోతుంది. చివరికి భావం ఒకే దిశగా కూడి, శక్తి మరియు విజయం కలిగిన వాడిని పాడే సమష్టి చలనంలో స్థిరపడుతుంది. ఈ విధంగా పాశురం, స్థితి నుంచి గమనం వైపు, ఆలస్యం నుంచి సమర్పణతో కూడిన కదలిక వైపు భావాన్ని సహజంగా నడిపిస్తుంది.