శ్రీ ఆండాళ్ తిరుప్పావై
పాశురం ౨౬
మాలే మణివణ్ణా · మార్గళి’ నీరాడువాన్ ||
మేలైయార్ శెయ్వనగళ్ · వేండువన కేట్టియేల్ ||
ఞాలత్తైయెల్లాం · నడుంగ మురల్వన ||
పాలన్న వణ్ణత్తు · ఉన్ పాంచజన్నియమే ||
పోల్వన శంగంగళ్ · పోయ్ప్పాడుడైయనవే ||
శాలప్పెరుం పఱైయే · పల్లాండిశైప్పారే ||
కోల విళక్కే · కొడియే వితానమే ||
ఆలినిలైయాయ్ · అరుళేలోర్ ఎంపావాయ్ || ౨౬ ||
సంకేతార్థ వివరణ
· = పద విరామం (సూక్ష్మ విరామం) ; | || = పూర్తి పాద విరామం
పదం - పదార్థం
మాలే : ఓ మాలా (ప్రియుడా), మణివణ్ణా : మణివంటి వర్ణం గలవాడా, మార్గళి’ : మార్గళి మాసంలో, నీరాడువాన్ : స్నానం చేయుటకు, మేలైయార్ : ఉన్నత లోకవాసులు, శెయ్వనగళ్ : చేయు కార్యాలు, వేండువన : కోరినవన్నీ, కేట్టియేల్ : విన్నయెడల, ఞాలత్తైయెల్లాం : ఈ లోకమంతటిని, నడుంగ : వణికేలా, మురల్వన : గర్జించునట్లు, పాలన్న : పాలవంటి, వణ్ణత్తు : వర్ణముగల, ఉన్ : నీ, పాంచజన్నియమే : పాంచజన్య శంఖమే, పోల్వన : పోలిన, శంగంగళ్ : శంఖములు, పోయ్ప్పాడుడైయనవే : ప్రతిధ్వనితో నిండినవే, శాలప్పెరుం : అతి గొప్ప, పఱైయే : పఱైయే, పల్లాండిశైప్పారే : శుభాశీస్సులు పలికేవారే, కోల : అందమైన, విళక్కే : దీపమా, కొడియే : ధ్వజమా, వితానమే : అలంకార కప్పుచీర, ఆలినిలైయాయ్ : ఆళి (వటవృక్ష) స్థితిలో ఉన్నవాడా, అరుళే : కరుణచేయి, ఏలోర్ : ఓ సఖులారా, ఎంపావాయ్ : ఓ పావై (తమిళ మూల పదం).
సరళ భావానువాదం
మాలే, మణివణ్ణుడా, ఈ మార్గళి’ నెలలో నీరాడాలని మేము వచ్చాము. పైలోకవాసులు ఆచరించే ఆచారాలన్నీ మాకు కావాలని అడిగితే, లోకమంతా కంపించేలా గర్జించే నీ శంఖనాదమే మాకు ప్రతిగా నిలుస్తుంది. పాలు పోలిన వర్ణంతో మెరిసే నీ పాంచజన్యము ఎక్కడికక్కడ మోగి, మహత్తరమైన పఱై ధ్వనిగా ప్రతిధ్వనిస్తుంది. శోభాయమాన దీపాలుగా, జెండాలుగా, అలంకార విథానాలుగా నిలిచే నీవే మా ఆశ్రయం. ఆలవృక్షంలా ఆధారమై నిలిచి, మాకు అనుగ్రహం ప్రసాదించు – ఏలోర్ ఎంపావాయ్.
సరళార్థం (భావసంపూర్ణంగా)
ఈ పాశురంలో గోపికలు పరమాత్మను సన్నిహితంగా సంభోదిస్తూ, తమ వ్రతానికి అవసరమైన అనుగ్రహాన్ని ఆయనకే అప్పగిస్తారు. మార్గళి మాసంలో స్నానం చేసి ఆచరించే వ్రతానికి ఏవి కావాలో, పెద్దలు చెప్పిన విధంగా అన్నీ నెరవేరాలని వారు ఆశిస్తారు. ఆయన శంఖనాదం వినిపించినప్పుడు లోకమంతా కంపించినట్లుగా అనిపించే శక్తిని గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ ధ్వనిలోనే దైవీయ ఆహ్వానం ఉందని భావిస్తారు. పాలవంటి వర్ణంతో మెరిసే ఆయన శంఖం, ఇతర శంఖాలన్నిటికీ మించినదిగా చిత్రించబడుతుంది.
వ్రతాచరణలో ఉపయోగించే పఱై, దీపం, జెండా, అలంకరించిన మండపం వంటి అన్ని అంశాలు ఆయన అనుగ్రహంతోనే సంపూర్ణత పొందుతాయని భావం ఇక్కడ ప్రవహిస్తుంది. శుభాశీస్సులు నిత్యం వినిపించే స్థితి, ఆనందం చుట్టూ నిలిచిన వాతావరణం, ఇవన్నీ ఆయన సన్నిధి వల్లనే సాధ్యమవుతాయి. చివరికి, మర్రిచెట్టు ఆకుపై విశ్రాంతిగా ఉన్న ఆయన దయను ఆశ్రయించి, గోపికలు వినయంతో అనుగ్రహాన్ని కోరుకుంటారు; వ్రతమూ, దాని ఫలమూ అన్నీ ఆయన కృపపై ఆధారపడి ఉన్నాయని ఈ పాశురం సహజంగా తెలియజేస్తుంది.
ముఖ్యమైన తెలుగు భాషా గమనికలు
మాలే మణివణ్ణా : సంభోదనాత్మక ద్వంద్వ నామ ప్రయోగం, సన్నిహిత పిలుపును సూచిస్తుంది; మార్గళి’ నీరాడువాన్ : కాలవాచక నామం + ఉద్దేశ్య సూచక కృదంత క్రియ, ఆచార కాలాన్ని సూచిస్తుంది; మేలైయార్ శెయ్వనగళ్ : కర్తృవాచక నామం + వర్తమాన కృదంత నామం, పరలోక ఆచరణలను భాషాపరంగా చూపుతుంది; వేండువన కేట్టియేల్ : షరతు సూచక నిర్మాణం, అభ్యర్థన శైలి; ఞాలత్తైయెల్లాం నడుంగ మురల్వన : ఉపమానాత్మక కృదంత నిర్మాణం, ప్రభావ తీవ్రతను చూపుతుంది; పాలన్న వణ్ణత్తు : ఉపమాన విశేషణ నిర్మాణం, వర్ణ స్వచ్ఛతను సూచిస్తుంది; పాంచజన్నియమే : నిర్దేశార్థక ‘ఏ’ ప్రయోగం, ప్రత్యేకతను బలపరుస్తుంది; పోల్వన శంగంగళ్ : పోలిక సూచక కృదంత విశేషణంతో కూడిన బహువచన నామం; శాలప్పెరుం పఱైయే : తీవ్రత సూచక విశేషణ–నామ సమాసం; పల్లాండిశైప్పారే : ఆశీర్వచన క్రియాత్మక నామం, శుభప్రకటన భావం; కోల విళక్కే / కొడియే / వితానమే : ఉపమానాత్మక సంభోదనల శ్రేణి, దృశ్య అలంకారాన్ని చూపుతుంది; ఆలినిలైయాయ్ : ఉపమానాత్మక నామ ప్రయోగం, స్థితి సూచన; ఏలోర్ ఎంపావాయ్ : పాశురాన్ని వ్యక్తిగత ప్రార్థనగా కాక, పావై వ్రతంలో సమూహంగా చేరమనే సంప్రదాయ ముగింపు వాక్యం.
ఈ పాశురంలో వచ్చే “ఏలోర్”, “పావై” వంటి పదాలకు సంబంధించిన మరిన్ని తెలుగు భాషా గమనికలు లిప్యంతరణ మరియు అనువాద విధానం పేజీలో చూడవచ్చు.
శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయ వ్యాఖ్యానం
ఈ పాశురంలో ఆండాళ్ గోపికల నోటుగా శరణాగతి స్థితి పరిపక్వంగా వ్యక్తమవుతుంది. పరమాత్మను సన్నిహిత సంభోదనతో పిలవడం ద్వారా, ఆయనతో ఉన్న అనుబంధం దూరపు భక్తి కాదు, ఆశ్రయంతో కూడిన స్వామ్య–శేష సంబంధమని స్పష్టమవుతుంది. మార్గళి వ్రతానికి అవసరమైనవి ఏమిటో “పెద్దలు చెప్పిన విధంగా” అని పేర్కొనడం, స్వీయ నిర్ణయానికి చోటివ్వకుండా సంప్రదాయానికే ఆధారపడే వినయాన్ని సూచిస్తుంది. ఇక్కడ వ్రతాచరణ కూడా స్వతంత్ర సాధనగా కాక, ఆయన అనుమతితోనే సార్థకమయ్యే కార్యంగా నిలుస్తుంది.
పరమాత్మ శంఖనాదం లోకమంతా కంపింపజేస్తుందని చెప్పడం ద్వారా, ఆయన సంకల్పానికి ప్రతిబంధకం ఏదీ నిలవదని భావం స్థిరపడుతుంది. పాలవంటి వర్ణంతో ఉన్న పాంచజన్యము ఇతర శంఖాలన్నిటికీ మించినదిగా చెప్పబడటం, సాధనలన్నిటిలోనూ ఆయనదే ప్రధానత్వమని సూచిస్తుంది. వ్రతంలో ఉపయోగించే పఱై, దీపం, జెండా, మండపం వంటి అంశాలన్నీ స్వతంత్రంగా పవిత్రమైనవి కావు; అవి ఆయన సన్నిధితోనే అర్థం, గౌరవం పొందుతాయి.
ఈ పాశురంలో కైంకర్య భావం స్పష్టంగా ముందుకు వస్తుంది. శుభాశీస్సులు పలికే స్థితి, పల్లాండుని ధ్వని – ఇవి ఫలప్రాప్తికన్నా సేవానందానికి సూచికలు. భక్తుల ఆనందం కూడా ఆయన సేవలో భాగంగా మారుతుంది; అది వేరే లక్ష్యంగా నిలవదు.
ఆలినిలైయాయ్ అనే సంభోదన ద్వారా, పరమాత్మ అత్యంత మహత్తరుడైనా ఆశ్రయించిన వారికి సులభుడిగా నిలిచే స్వభావం స్పష్టమవుతుంది. చివరికి “ఏలోర్ ఎంపావాయ్” అనే సంప్రదాయ ముగింపుతో, ఈ శరణాగతి వ్యక్తిగత అనుభూతి కాదు, సమూహంగా ఆచరించవలసిన వ్రత ధర్మమని స్థిరపడుతుంది.
గద్య రూపంలో భావ సారం
ఈ పాశురంలో మార్గళి వ్రతానికి సంబంధించిన సమస్త ఏర్పాట్లు పరమాత్మ అనుగ్రహంపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయని భావం క్రమంగా విప్పబడుతుంది. పెద్దలు చెప్పిన విధంగా ఆచరించవలసిన కార్యాలు, వాటికి అవసరమైన సాధనాలు అన్నీ ఆయన అనుమతితోనే సార్థకమవుతాయి. ఆయన శంఖనాదం లోకమంతా కంపింపజేసే శక్తిగా చిత్రించబడుతూ, వ్రతాచరణకు దిశనిచ్చే ఆహ్వానంగా నిలుస్తుంది.
వ్రతంలో ఉపయోగించే పఱై, దీపం, జెండా, అలంకరించిన మండపం వంటి అంశాలు ఆయన సన్నిధితోనే పరిపూర్ణత పొందుతాయి. శుభాశీస్సుల ధ్వని, ఆనందంతో నిండిన వాతావరణం ఇవన్నీ ఆయన కృప ప్రవాహంలో సహజంగా ఉద్భవిస్తాయి. మర్రిచెట్టు ఆకుపై విశ్రాంతిగా ఉన్న స్వరూపాన్ని స్మరించుకుంటూ, ఈ సమస్త క్రమం ఆయన దయతోనే స్థిరపడుతుందని భావం ప్రశాంతంగా నిలుస్తుంది.
ఆత్మచింతన (ఐచ్ఛికం)
నేను వ్రతానికి అవసరమైన సమస్తాన్ని ఆయన అనుగ్రహానికే అప్పగించినప్పుడు, నా మనసులో సహజమైన నిశ్చింత స్థిరపడుతుందా?