శ్రీ గజేంద్ర మోక్షణం

(శ్రీశుక ఉవాచ)
ఏవం వ్యవసితో బుద్ధ్యా
సమాధాయ మనో హృది ।
జజాప పరమం జాప్యం
ప్రాగ్జన్మన్యనుశిక్షితమ్ ॥ ౦౧ ॥

(గజేంద్ర ఉవాచ)
ఓం నమో భగవతే తస్మై
యత ఏతచ్చిదాత్మకమ్ ।
పురుషాయాదిబీజాయ
పరేశాయాభిధీమహి ॥ ౦౨ ॥

యస్మిన్నిదం యతశ్చేదం
యేనేదం య ఇదం స్వయమ్ ।
యోఽస్మాత్పరస్మాచ్చ పరస్తం
ప్రపద్యే స్వయంభువమ్ ॥ ౦౩ ॥

యః స్వాత్మనీదం నిజమాయయార్పితం
క్వచిద్విభాతం క్వ చ తత్తిరోహితమ్ ।
అవిద్ధదృక్ సాక్ష్యుభయం తదీక్షతే
స ఆత్మమూలోఽవతు మాం పరాత్పరః ॥ ౦౪ ॥

కాలేన పంచత్వమితేషు కృత్స్నశో
లోకేషు పాలేషు చ సర్వహేతుషు ।
తమస్తదాసీద్గహనం గభీరం
యస్తస్య పారేఽభివిరాజతే విభుః ॥ ౦౫ ॥

న యస్య దేవా ఋషయః పదం విదుః
జంతుః పునః కోఽర్హతి గంతుమీరితుమ్ ।
యథా నటస్యాకృతిభిర్విచేష్టతో
దురత్యయానుక్రమణః స మావతు ॥ ౦౬ ॥

దిదృక్షవో యస్య పదం సుమంగళం
విముక్తసంగా మునయః సుసాధవః ।
చరంత్యలోకవ్రతమవ్రణం వనే
భూతాత్మభూతాః సుహృదః స మే గతిః ॥ ౦౭ ॥

న విద్యతే యస్య చ జన్మ కర్మ వా
న నామరూపే గుణదోష ఏవ వా ।
తథాపి లోకాప్యయసంభవాయ యః
స్వమాయయా తాన్యనుకాలమృచ్ఛతి ॥ ౦౮ ॥

తస్మై నమః పరేశాయ
బ్రహ్మణేఽనంతశక్తయే ।
అరూపాయోరురూపాయ
నమ ఆశ్చర్యకర్మణే ॥ ౦౯ ॥

నమ ఆత్మప్రదీపాయ
సాక్షిణే పరమాత్మనే ।
నమో గిరాం విదూరాయ
మనసశ్చేతసామపి ॥ ౧౦ ॥

సత్త్వేన ప్రతిలభ్యాయ
నైష్కర్మ్యేణ విపశ్చితా ।
నమః కైవల్యనాథాయ
నిర్వాణసుఖసంవిదే ॥ ౧౧ ॥

నమః శాంతాయ ఘోరాయ
మూఢాయ గుణధర్మిణే ।
నిర్విశేషాయ సామ్యాయ
నమో జ్ఞానఘనాయ చ ॥ ౧౨ ॥

క్షేత్రజ్ఞాయ నమస్తుభ్యం
సర్వాధ్యక్షాయ సాక్షిణే ।
పురుషాయాత్మమూలాయ
మూలప్రకృతయే నమః ॥ ౧౩ ॥

సర్వేంద్రియగుణద్రష్ట్రే
సర్వప్రత్యయహేతవే ।
అసతా చ్ఛాయయోక్తాయ
సదాభాసాయ తే నమః ॥ ౧౪ ॥

నమో నమస్తేఽఖిలకారణాయ
నిష్కారణాయాద్భుతకారణాయ ।
సర్వాగమామ్నాయమహార్ణవాయ
నమోఽపవర్గాయ పరాయణాయ ॥ ౧౫ ॥

గుణారణిచ్ఛన్నచిదూష్మపాయ
తత్క్షోభవిస్ఫూర్జితమానసాయ ।
నైష్కర్మ్యభావేన వివర్జితాగమ-
స్వయంప్రకాశాయ నమస్కరోమి ॥ ౧౬ ॥

మాదృక్ప్రపన్నపశుపాశవిమోక్షణాయ
ముక్తాయ భూరికరుణాయ నమోఽలయాయ ।
స్వాంశేన సర్వతనుభృన్మనసి ప్రతీత-
ప్రత్యగ్దృశే భగవతే బృహతే నమస్తే ॥ ౧౭ ॥

ఆత్మాత్మజాప్తగృహవిత్తజనేషు సక్తైః
దుష్ప్రాపణాయ గుణసంగవివర్జితాయ ।
ముక్తాత్మభిః స్వహృదయే పరిభావితాయ
జ్ఞానాత్మనే భగవతే నమ ఈశ్వరాయ ॥ ౧౮ ॥

యం ధర్మకామార్థవిముక్తికామా
భజంత ఇష్టాం గతిమాప్నువంతి ।
కిం చాశిషో రాత్యపి దేహమవ్యం
కరోతు మేఽదభ్రదయో విమోక్షణమ్ ॥ ౧౯ ॥

ఏకాంతినో యస్య న కంచనార్థం
వాంఛంతి యే వై భగవత్ప్రపన్నాః ।
అత్యద్భుతం తచ్చరితం సుమంగళం
గాయంత ఆనందసముద్రమగ్నాః ॥ ౨౦ ॥

తమక్షరం బ్రహ్మ పరం పరేశం
అవ్యక్తమాధ్యాత్మికయోగగమ్యమ్ ।
అతీంద్రియం సూక్ష్మమివాతిదూరం
అనంతమాద్యం పరిపూర్ణమీడే ॥ ౨౧ ॥

యస్య బ్రహ్మాదయో దేవా
వేదా లోకాశ్చరాచరాః ।
నామరూపవిభేదేన
ఫల్గ్వ్యా చ కలయా కృతాః ॥ ౨౨ ॥

యథార్చిషోఽగ్నేః సవితుర్గభస్తయో
నిర్యాంతి సంయాంత్యసకృత్స్వరోచిషః ।
తథా యతోఽయం గుణసంప్రవాహో
బుద్ధిర్మనః ఖాని శరీరసర్గాః ॥ ౨౩ ॥

స వై న దేవాసురమర్త్యతిర్యఙ్
న స్త్రీ న షణ్ఢో న పుమాన్న జంతుః ।
నాయం గుణః కర్మ న సన్న చాసన్
నిషేధశేషో జయతాదశేషః ॥ ౨౪ ॥