శ్రీమద్భాగవతం | పారాయణం
స్కంధం ౦౧ | అధ్యాయం ౦౯
భీష్ముని అంతిమ ఉపదేశం
(భీష్ముడు యుధిష్ఠిరునికి ధర్మబోధ చేసి, శ్రీకృష్ణుని పరమాత్మస్వరూపాన్ని స్తుతించి, ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిస్తున్న శ్రీకృష్ణునిపై మనస్సును నిలిపి దేహత్యాగం చేయడం.)
అధ్యాయ పరిచయం
నవమాధ్యాయంలో, కురుక్షేత్ర సంగ్రామం అనంతరం శరశయ్యపై ఉత్తరాయణ కాలానికై నిరీక్షిస్తున్న భీష్మ పితామహుని దర్శించడానికి శ్రీకృష్ణుడు, ధర్మరాజు, పాండవులు మరియు మహర్షులు కురుక్షేత్రానికి చేరుకుంటారు. భీష్ముడు శ్రీకృష్ణుని పరమాత్మతత్త్వాన్ని భక్తిపూర్వకంగా స్తుతించి, అనంతరం ధర్మరాజుకు రాజధర్మం, వర్ణాశ్రమధర్మం, మోక్షధర్మం, భగవద్ధర్మం మొదలైన అనేక ధర్మసూత్రాలను ఉపదేశిస్తాడు. చివరికి ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిస్తున్న శ్రీకృష్ణునిపై మనస్సును ఏకాగ్రంగా నిలిపి దేహత్యాగం చేసి పరమగతిని పొందుతాడు. ఈ విధంగా ధర్మనిష్ఠ, అనన్యభక్తి మరియు అంత్యకాల భగవత్స్మరణ జీవుని పరమగతికి ఎలా దారితీస్తాయో భీష్మ పితామహుని మహోన్నత జీవితాంత ఘట్టం ద్వారా ఈ అధ్యాయం ప్రతిష్ఠిస్తుంది.
శ్లోకపాఠం
ప్రథమ స్కంధే నవమోఽధ్యాయః ॥
ఇతి భీతః ప్రజాద్రోహాత్ సర్వధర్మవివిత్సయా ।
తతో వినశనం ప్రాగాత్ యత్ర దేవవ్రతోఽపతత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౧ ॥
అన్వగచ్ఛన్ రథైర్విప్రా వ్యాసధౌమ్యాదయస్తథా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౨ ॥
స తైర్వ్యరోచత నృపః కుబేర ఇవ గుహ్యకైః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౩ ॥
ప్రణేముః పాండవా భీష్మమ్ సానుగాః సహ చక్రిణా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౪ ॥
రాజర్షయశ్చ తత్రాసన్ ద్రష్టుం భరతపుంగవమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౫ ॥
బృహదశ్వో భరద్వాజః సశిష్యో రేణుకాసుతః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౬ ॥
కక్షీవాన్ గౌతమోఽత్రిశ్చ కౌశికోఽథ సుదర్శనః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౭ ॥
శిష్యైరుపేతా ఆజగ్ముః కశ్యపాంగిరసాదయః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౮ ॥
పూజయామాస ధర్మజ్ఞః దేశకాలవిభాగవిత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౯ ॥
హృదిస్థం పూజయామాస మాయయోపాత్తవిగ్రహమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౦ ॥
అభ్యాచష్టానురాగాస్రైః అన్ధీభూతేన చక్షుషా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౧ ॥
జీవితుం నార్హథ క్లిష్టం విప్రధర్మాచ్యుతాశ్రయాః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౨ ॥
యుష్మత్కృతే బహూఙ్క్లేశాన్ ప్రాప్తా తోకవతీ ముహుః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౩ ॥
సపాలో యద్వశే లోకః వాయోరివ ఘనావలిః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౪ ॥
కృష్ణోఽస్త్రీ గాండీవం చాపమ్ సుహృత్కృష్ణస్తతో విపత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౫ ॥
యద్విజిజ్ఞాసయా యుక్తా ముహ్యంతి కవయోఽపి హి ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౬ ॥
తస్యానువిహితోఽనాథా నాథ పాహి ప్రజాః ప్రభో ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౭ ॥
మోహయన్మాయయా లోకమ్ గూఢశ్చరతి వృష్ణిషు ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౮ ॥
దేవర్షిర్నారదః సాక్షాత్ భగవాన్ కపిలో నృప ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౯ ॥
అకరోః సచివం దూతమ్ సౌహృదాదథ సారథిమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౦ ॥
తత్కృతం మతివైషమ్యమ్ నిరవద్యస్య న క్వచిత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౧ ॥
యన్మేఽసూంస్త్యజతః సాక్షాత్ కృష్ణో దర్శనమాగతః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౨ ॥
త్యజన్ కలేవరం యోగీ ముచ్యతే కామకర్మభిః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౩ ॥
కలేవరం యావదిదం హినోమ్యహమ్ ।
ప్రసన్నహాసారుణలోచనోల్లసన్
ముఖాంబుజో ధ్యానపథశ్చతుర్భుజః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౪ ॥
యుధిష్ఠిరస్తదాకర్ణ్య శయానం శరపంజరే ।
అపృచ్ఛద్వివిధాన్ ధర్మాన్ ఋషీణామనుశృణ్వతామ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౫ ॥
వైరాగ్యరాగోపాధిభ్యామ్ ఆమ్నాతోభయలక్షణాన్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౬ ॥
స్త్రీధర్మాన్ భగవద్ధర్మాన్ సమాసవ్యాసయోగతః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౭ ॥
నానాఖ్యానేతిహాసేషు వర్ణయామాస తత్త్వవిత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౮ ॥
యో యోగినశ్ఛందమృత్యోః వాంఛితస్తూత్తరాయణః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౯ ॥
విముక్తసంగం మన ఆదిపూరుషే ।
కృష్ణే లసత్పీతపటే చతుర్భుజే
పురఃస్థితేఽమీలితదృగ్వ్యధారయత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౦ ॥
తదీక్షయైవాశు గతాయుధవ్యథః ।
నివృత్తసర్వేంద్రియవృత్తివిభ్రమః
తుష్టావ జన్యం విసృజన్ జనార్దనమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౧ ॥
ఇతి మతిరుపకల్పితా వితృష్ణా
భగవతి సాత్వతపుంగవే విభూమ్ని ।
స్వసుఖముపగతే క్వచిద్విహర్తుం
ప్రకృతిముపేయుషి యద్భవప్రవాహః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౨ ॥
రవికరగౌరవరాంబరం దధానే ।
వపురలకకులావృతాననాబ్జమ్
విజయసఖే రతిరస్తు మేఽనవద్యా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౩ ॥
కచలులితశ్రమవార్యలంకృతాస్యే ।
మమ నిశితశరైర్విభిద్యమాన
త్వచి విలసత్కవచేఽస్తు కృష్ణ ఆత్మా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౪ ॥
నిజపరయోర్బలయో రథం నివేశ్య ।
స్థితవతి పరసైనికాయురక్ష్ణా
హృతవతి పార్థసఖే రతిర్మమాస్తు ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౫ ॥
స్వజనవధాద్విముఖస్య దోషబుద్ధ్యా ।
కుమతిమహరదాత్మవిద్యయా యః
చరణరతిః పరమస్య తస్య మేఽస్తు ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౬ ॥
ఋతమధికర్తుమవప్లుతో రథస్థః ।
ధృతరథచరణోఽభ్యయాచ్చలద్గుః
హరిరివ హంతుమిభం గతోత్తరీయః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౭ ॥
క్షతజపరిప్లుత ఆతతాయినో మే ।
ప్రసభమభిససార మద్వధార్థం
స భవతు మే భగవాన్ గతిర్ముకుందః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౮ ॥
ధృతహయరశ్మిని తచ్ఛ్రియేక్షణీయే ।
భగవతి రతిరస్తు మే ముమూర్షోః
యమిహ నిరీక్ష్య హతా గతాః సరూపమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౯ ॥
ప్రణయనిరీక్షణకల్పితోరుమానాః ।
కృతమనుకృతవత్య ఉన్మదాంధాః
ప్రకృతిమగన్ కిల యస్య గోపవధ్వః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౦ ॥
సదసి యుధిష్ఠిరరాజసూయ ఏషామ్ ।
అర్హణముపపేద ఈక్షణీయో
మమ దృశి గోచర ఏష ఆవిరాత్మా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౧ ॥
హృది హృది ధిష్ఠితమాత్మకల్పితానామ్ ।
ప్రతిదృశమివ నైకధార్కమేకమ్
సమధిగతోఽస్మి విధూతభేదమోహః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౨ ॥
కృష్ణ ఏవం భగవతి మనోవాగ్దృష్టివృత్తిభిః ।
ఆత్మన్యాత్మానమావేశ్య సోఽన్తఃశ్వాస ఉపారమత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౩ ॥
సర్వే బభూవుస్తే తూష్ణీమ్ వయాంసీవ దినాత్యయే ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౪ ॥
శశంసుః సాధవో రాజ్ఞాం ఖాత్పేతుః పుష్పవృష్టయః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౫ ॥
యుధిష్ఠిరః కారయిత్వా ముహూర్తం దుఃఖితోఽభవత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౬ ॥
తతస్తే కృష్ణహృదయాః స్వాశ్రమాన్ ప్రయయుః పునః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౭ ॥
పితరం సాన్త్వయామాస గాంధారీం చ తపస్వినీమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౮ ॥
చకార రాజ్యం ధర్మేణ పితృపైతామహం విభుః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౯ ॥
ప్రథమ స్కంధే నవమోఽధ్యాయః ॥
