పరీక్షిత్తు జననం

ద్వాదశాధ్యాయం, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ గర్భస్థ పరీక్షిత్తును బ్రహ్మశిరోస్త్రం నుండి రక్షించడం, భగవదనుగ్రహంతో పరీక్షిత్తు జననం, ఆయన భవిష్యత్తును వెల్లడించిన బ్రాహ్మణుల ప్రవచనాలు, ధర్మరాజు అశ్వమేధయజ్ఞాలు మరియు భక్తుల ధార్మిక కార్యాలకు శ్రీకృష్ణుని మార్గదర్శకత్వాన్ని హృద్యంగా ఆవిష్కరిస్తుంది. ఏకాదశాధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు ద్వారకకు చేరుకొని, తన వియోగంతో వ్యాకులమైన ద్వారకావాసుల ప్రేమపూర్వక స్వాగతాన్ని స్వీకరిస్తాడు. తల్లుల వాత్సల్యాన్ని, మహిషుల దాంపత్యప్రేమను ఆదరిస్తూ తనవారితో సన్నిహితంగా మెలిగిన శ్రీకృష్ణుడు, ప్రకృతి గుణాలకు అతీతుడైన సర్వేశ్వరుడని ఆ అధ్యాయం వెల్లడిస్తుంది. ఇప్పుడు కథనం తిరిగి హస్తినాపురంలోని పాండవవంశానికి సంబంధించిన ముఖ్యమైన ఘట్టంలోకి ప్రవేశించి, శ్రీకృష్ణుని దివ్యరక్షణతో నిలిచిన వంశపరంపరను, పరీక్షిత్తు జీవితవిశేషాలను మరియు ధర్మరాజు ధర్మసంకల్పాన్ని వివరిస్తుంది.

శౌనకాది మహర్షులు పరీక్షిత్తు మహారాజు జననం, జీవితవిశేషాలు, దేహాంతం మరియు పరమగతిని తెలుసుకోవాలనే జిజ్ఞాసతో సూత మహర్షిని ప్రశ్నించడంతో ద్వాదశాధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. సూత మహర్షి మొదట శ్రీకృష్ణుని పాదపద్మాల సేవలో స్థిరపడిన ధర్మరాజు భక్తినిష్ఠను వివరిస్తాడు. అపారమైన రాజ్యసంపదలు, భోగాలు లభించినప్పటికీ వాటిపట్ల మమకారం లేకుండా ధర్మరాజు ప్రజలను పాలిస్తాడు. అనంతరం అశ్వత్థామ ప్రయోగించిన బ్రహ్మశిరోస్త్రం యొక్క భయంకరమైన తేజస్సుతో ఉత్తర గర్భంలోని శిశువు ప్రాణాపాయానికి గురైనప్పుడు, శ్రీమన్నారాయణుడు స్వయంగా బొటనవేలంత దివ్యరూపంలో ప్రత్యక్షమై తన గదతో అస్త్రతేజస్సును తొలగించి శిశువును రక్షిస్తాడు. ఈ దివ్యరక్షణతో పాండవవంశ పరంపర నిలిచి, మంగళకరమైన సమయంలో పరీక్షిత్తు జన్మిస్తాడు. ధర్మరాజు జాతకర్మాది సంస్కారాలను నిర్వహించి, బ్రాహ్మణులకు విశేషమైన దానాలను సమర్పిస్తాడు.

పరీక్షిత్తు జననానంతరం బ్రాహ్మణులు ఆయన భవిష్యత్తును వివరిస్తూ, శ్రీమహావిష్ణువు అనుగ్రహంతో ప్రసాదించబడినందున విష్ణురాతునిగా ప్రసిద్ధి చెందుతాడని ప్రకటిస్తారు. ఇక్ష్వాకు, శ్రీరాముడు, శిబి, భరతుడు, అర్జునుడు, రంతిదేవుడు, యయాతి, బలిచక్రవర్తి మరియు ప్రహ్లాదుడు వంటి మహనీయుల విశిష్టమైన గుణాలతో పరీక్షిత్తు ఆదర్శవంతమైన రాజర్షిగా ఎదుగుతాడని ప్రవచిస్తారు. ప్రజారక్షణ, సత్యనిష్ఠ, దానశీలత, శౌర్యపరాక్రమాలు, ఓర్పు, ధర్మపాలన మరియు శ్రీకృష్ణభక్తి ఆయన వ్యక్తిత్వంలో ప్రకాశిస్తాయని తెలియజేస్తారు. జీవితాంతంలో బ్రాహ్మణకుమారుని శాపం కారణంగా తక్షకుని ద్వారా మరణం సమీపిస్తున్నదని తెలుసుకొని, ప్రాపంచిక మమకారాలను విడిచిపెట్టి శుకమహర్షిని ఆశ్రయించి, ఆత్మతత్త్వజ్ఞానాన్ని పొంది భయరహితమైన పరమగతిని చేరుకుంటాడని ప్రకటిస్తారు. గర్భంలో దర్శించిన దివ్యపురుషుని గుర్తించడానికి జన్మించిన తరువాత ప్రతి వ్యక్తినీ పరిశీలించడం వల్ల ఆయన పరీక్షిత్తుగా ప్రసిద్ధి చెందుతాడు.

అధ్యాయం చివరి భాగంలో, కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో జరిగిన బంధువధ వల్ల కలిగిన పాపభీతిని తొలగించుకోవడానికి ధర్మరాజు అశ్వమేధయజ్ఞాలను నిర్వహించాలని సంకల్పిస్తాడు. శ్రీకృష్ణుని ప్రేరణతో పాండవులు ఉత్తర దిక్కు నుండి అవసరమైన సంపదను సమకూర్చగా, ధర్మరాజు మూడు అశ్వమేధయజ్ఞాలను నిర్వహించి శ్రీహరిని ఆరాధిస్తాడు. యుధిష్ఠిరుని ఆహ్వానాన్ని స్వీకరించిన శ్రీకృష్ణుడు బ్రాహ్మణులచేత ఆ యజ్ఞాలను నిర్వహింపజేసి, తన సుహృత్తులకు ఆనందాన్ని కలిగించడానికి కొన్ని నెలలపాటు హస్తినాపురంలో నివసిస్తాడు. అనంతరం యుధిష్ఠిరుడు, ద్రౌపది మరియు ఇతర బంధువుల అనుమతితో అర్జునునితోను యాదవులతోను కలిసి ద్వారకకు తిరిగి వెళ్తాడు. ఈ విధంగా ద్వాదశాధ్యాయం, గర్భస్థ శిశువు దివ్యరక్షణ నుండి పరీక్షిత్తు భవిష్యత్తు పరమగతి వరకు, ధర్మరాజు భక్తినిష్ఠ నుండి ఆయన ధర్మసంకల్పం నెరవేరడం వరకు భగవంతుని అనుగ్రహం ప్రతి దశలోనూ అంతర్లీనంగా నిలుస్తుందని వెల్లడిస్తుంది.