శ్రీమద్భాగవతం | అధ్యయనం

స్కంధం ౦౧ | అధ్యాయం ౦౯

భీష్ముని అంతిమ ఉపదేశం

(భీష్ముడు యుధిష్ఠిరునికి ధర్మబోధ చేసి, శ్రీకృష్ణుని పరమాత్మస్వరూపాన్ని స్తుతించి, ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిస్తున్న శ్రీకృష్ణునిపై మనస్సును నిలిపి దేహత్యాగం చేయడం.)

అధ్యాయ పరిచయం

ప్రథమ స్కంధంలోని అష్టమాధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు గర్భస్థ పరీక్షిత్తును బ్రహ్మాస్త్రం నుండి రక్షించి, కుంతీదేవి స్తుతిని స్వీకరించి, అనంతరం యుద్ధానంతర పరిస్థితుల వల్ల కలిగిన ధర్మరాజు విషాదాన్ని శాంతింపజేస్తాడు. నవమాధ్యాయం ఆ కథనాన్ని మరింత ముందుకు తీసుకువెళ్తూ, ధర్మసందేహాలతో ఉన్న యుధిష్ఠిరుడు శరశయ్యపై ఉత్తరాయణ కాలానికై నిరీక్షిస్తున్న భీష్ముని వద్దకు వెళ్లి ధర్మోపదేశం పొందిన మహత్తర ఘట్టాన్ని వివరిస్తుంది.

ఈ అధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు, పాండవులు మరియు అనేకమంది మహర్షులు భీష్ముని దర్శించడానికి చేరుకుంటారు. శరపంజరంపై ఉత్తరాయణం కోసం నిరీక్షిస్తూ శయనిస్తున్న భీష్ముడు పాండవులను ఓదార్చి, సుఖదుఃఖాలు, లాభనష్టాలు అన్నీ భగవంతుని సంకల్పానుసారంగానే సంభవిస్తాయని వివరిస్తాడు. శ్రీకృష్ణుడు సాధారణ మానవుడు కాదని, సాక్షాత్తు పరమపురుషుడైన నారాయణుడేనని ప్రకటిస్తూ, ఆయన ప్రత్యక్ష దర్శనం లభించడం తన జీవితంలోని పరమ భాగ్యమని తెలియజేస్తాడు.

తదనంతరం యుధిష్ఠిరుడు వర్ణాశ్రమధర్మాలు, రాజధర్మం, దానధర్మం, మోక్షధర్మం, స్త్రీధర్మం మరియు భగవద్ధర్మాల గురించి భీష్ముని ధర్మోపదేశాన్ని కోరుతాడు. వాటిని విపులంగా ఉపదేశించిన అనంతరం భీష్ముడు తన సమక్షంలో ఉన్న శ్రీకృష్ణునిపై మనస్సును స్థిరపరచి, పరమభక్తితో ఆయనను స్తుతిస్తాడు. ఆ భీష్మస్తుతి భగవంతుని సౌందర్యం, భక్తవాత్సల్యం మరియు భక్తునితో ఆయనకున్న అనుబంధాన్ని అత్యంత హృద్యంగా ప్రతిఫలిస్తుంది.

చివరగా, ఉత్తరాయణ కాలం ఆరంభమైనప్పుడు శ్రీకృష్ణుని ప్రత్యక్ష సాన్నిధ్యమందే భీష్ముడు ఆయనపై తన మనస్సును సంపూర్ణంగా ఏకాగ్రం చేసి, యోగబలంతో దేహత్యాగం చేస్తాడు. దేవతలు, ఋషులు ఆయన మహిమాన్విత నిర్యాణాన్ని స్తుతించగా, యుధిష్ఠిరుడు అంత్యక్రియలను నిర్వహించి హస్తినాపురానికి తిరిగి వచ్చి ధర్మబద్ధంగా రాజ్యాన్ని పాలిస్తాడు.

ఈ విధంగా నవమాధ్యాయం, భీష్ముని ధర్మబోధ, శ్రీకృష్ణుని పరమాత్మస్వరూప ప్రకటన, భీష్మస్తుతి మరియు పరమపదప్రాప్తిని సమన్వయపరుస్తూ భక్తి, ధర్మం మరియు భగవదనుగ్రహ మహిమలను అత్యంత గంభీరంగా ప్రతిపాదించే అధ్యాయంగా నిలుస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

(సూత ఉవాచ)
ఇతి భీతః ప్రజాద్రోహాత్ సర్వధర్మవివిత్సయా ।
తతో వినశనం ప్రాగాత్ యత్ర దేవవ్రతోఽపతత్‌ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౧ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

(సూత ఉవాచ)
ఇతి భీతః ప్రజా ద్రోహాత్ సర్వ ధర్మ వివిత్సయా ।
తతః వినశనమ్ ప్రాగాత్ యత్ర దేవవ్రతః అపతత్ ॥

పదం - పదార్థం

సూతః : సూత మహర్షి; ఉవాచ : పలికెను; ఇతి : ఈ విధంగా; భీతః : భయపడినవాడై; ప్రజా : ప్రజల పట్ల; ద్రోహాత్ : ద్రోహము వల్ల (యుద్ధంలో జరిగిన విపరీత ప్రాణనష్టం వల్ల); సర్వ : సమస్త; ధర్మ : ధర్మాలను; వివిత్సయా : తెలుసుకోవాలనే కోరికతో; తతః : ఆ తరువాత; వినశనమ్ : యుద్ధం జరిగిన ప్రదేశానికి (కురుక్షేత్ర రణభూమికి); ప్రాగాత్ : వెళ్లాడు; యత్ర : ఎక్కడైతే; దేవవ్రతః : దేవవ్రతుడైన భీష్ముడు; అపతత్ : పడిపోయాడో (శరశయ్యపై శయనిస్తున్నాడో);

యథాతథ అనువాదం

సూత మహర్షి పలికెను: ఈ విధంగా, ప్రజల పట్ల ద్రోహము వల్ల (యుద్ధంలో జరిగిన విపరీత ప్రాణనష్టం వల్ల) భయపడినవాడై, సమస్త ధర్మాలను తెలుసుకోవాలనే కోరికతో, ఆ తరువాత యుద్ధం జరిగిన ప్రదేశానికి (కురుక్షేత్ర రణభూమికి) వెళ్లాడు. ఎక్కడైతే దేవవ్రతుడైన భీష్ముడు పడిపోయాడో (శరశయ్యపై శయనిస్తున్నాడో).

సరళ భావం

సూత మహర్షి ఈ విధంగా వివరిస్తున్నాడు: యుద్ధంలో జరిగిన విపరీత ప్రాణనష్టం వల్ల ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు తీవ్రమైన మనోవేదనకు గురయ్యాడు. సమస్త ధర్మాలను తెలుసుకొని తన సందేహాలను నివృత్తి చేసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో, కురుక్షేత్ర రణభూమిలో శరశయ్యపై ఉత్తరాయణం కోసం నిరీక్షిస్తున్న భీష్ముని దర్శించి ఆయన నుండి ధర్మోపదేశం పొందడానికి వెళ్లాడు. ఈ విధంగా యుధిష్ఠిరుని ధర్మజిజ్ఞాసతో ప్రారంభమైన ఈ సంఘటన, భీష్ముని మహత్తర ధర్మబోధకు పూర్వరంగంగా నిలుస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

తదా తే భ్రాతరః సర్వే సదశ్వైః స్వర్ణభూషితైః ।
అన్వగచ్ఛన్ రథైర్విప్రా వ్యాసధౌమ్యాదయస్తథా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౨ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తదా తే భ్రాతరః సర్వే సత్ అశ్వైః స్వర్ణ భూషితైః ।
అన్వగచ్ఛన్ రథైః విప్రాః వ్యాస ధౌమ్య ఆదయః తథా ॥

పదం - పదార్థం

తదా : అప్పుడు; తే : అతనిని (ధర్మరాజును); భ్రాతరః : సోదరులు; సర్వే : అందరూ; సత్ అశ్వైః : ఉత్తమమైన గుర్రాలు (పూన్చబడిన); స్వర్ణ భూషితైః : బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన; రథైః : రథాలపై; అన్వగచ్ఛన్ : అనుసరించారు; విప్రాః : బ్రాహ్మణులు; వ్యాస ధౌమ్య ఆదయః : వ్యాస మహర్షి, ధౌమ్య మహర్షి మొదలైనవారు; తథా : అలాగే;

యథాతథ అనువాదం

అప్పుడు ధర్మరాజును అతని సోదరులందరూ ఉత్తమమైన గుర్రాలు పూన్చబడిన, బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన రథాలపై అనుసరించారు. అలాగే వ్యాస మహర్షి, ధౌమ్య మహర్షి మొదలైన బ్రాహ్మణులు కూడా (అనుసరించారు).

సరళ భావం

ధర్మరాజు భీష్ముని దర్శించడానికి బయలుదేరినప్పుడు ఆయనతో పాటు మిగిలిన పాండవులు కూడా ప్రయాణించారు. వారు ఉత్తమమైన గుర్రాలు పూన్చబడిన, బంగారు అలంకారాలతో శోభాయమానమైన రథాలపై వెళ్లారు. వ్యాస మహర్షి, పాండవుల పురోహితుడైన ధౌమ్య మహర్షి వంటి మహనీయ బ్రాహ్మణులు కూడా ఈ పవిత్ర ప్రయాణంలో వారితో చేరారు. భీష్ముని దర్శనం ఎంత ప్రాముఖ్యమైనదో ఈ మహాసమాగమం తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

భగవానపి విప్రర్షే రథేన సధనంజయః ।
స తైర్వ్యరోచత నృపః కుబేర ఇవ గుహ్యకైః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౩ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

భగవాన్ అపి విప్రర్షే రథేన సః ధనంజయః ।
సః తైః వ్యరోచత నృపః కుబేరః ఇవ గుహ్యకైః ॥

పదం - పదార్థం

భగవాన్ : భగవంతుడు (శ్రీకృష్ణుడు); అపి : కూడా; విప్రర్షే : ఓ బ్రాహ్మణ మహర్షీ! (శౌనక మహర్షీ); రథేన : రథంపై; సః : ఆయన; ధనంజయః : అర్జునునితో; సః : ఆ (ధర్మరాజు); తైః : వారితో; వ్యరోచత : శోభించాడు; నృపః : రాజు (ధర్మరాజు);  కుబేరః ఇవ : కుబేరునివలె; గుహ్యకైః : గుహ్యకులతో (యక్షులతో);

యథాతథ అనువాదం

ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా! శ్రీకృష్ణుడు కూడా అర్జునునితో కలిసి రథంపై (వచ్చాడు). ఆ రాజైన ధర్మరాజు వారందరితో కలిసి, గుహ్యకులతో కూడిన కుబేరునివలె శోభించాడు.

సరళ భావం

శ్రీకృష్ణుడు కూడా అర్జునునితో కలిసి ఈ ప్రయాణంలో పాల్గొన్నాడు. పాండవులు, మహర్షులు మరియు శ్రీకృష్ణుని సాన్నిధ్యంతో ధర్మరాజు మహోన్నతమైన తేజస్సుతో ప్రకాశించాడు. గుహ్యకులతో పరివృతుడై ఉన్న కుబేరునిలా, గొప్ప మహనీయుల మధ్య ఆయన విశేషంగా శోభించాడు. ఈ ఉపమానం ఆ సభ యొక్క వైభవాన్ని మరియు ధర్మరాజుకు లభించిన మహోన్నత సాంగత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

దృష్ట్వా నిపపితం భూమౌ దివశ్చ్యుతమివామరమ్ ।
ప్రణేముః పాండవా భీష్మమ్‌ సానుగాః సహ చక్రిణా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౪ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

దృష్ట్వా నిపపితమ్ భూమౌ దివః చ్యుతమ్ ఇవ అమరమ్ ।
ప్రణేముః పాండవాః భీష్మమ్ స అనుగాః సహ చక్రిణా ॥

పదం - పదార్థం

దృష్ట్వా : చూసి; నిపతితమ్ : పడి ఉన్న; భూమౌ : భూమిపై; దివః : స్వర్గం నుండి; చ్యుతమ్ : పడిపోయిన; ఇవ : వలె; అమరమ్ : దేవత; ప్రణేముః : నమస్కరించారు; పాండవాః : పాండవులు; భీష్మమ్ : భీష్మునికి; స : తమ; అనుగాః : అనుచరులతో; సహ : కలిసి; చక్రిణా : చక్రధారియైన భగవంతునితో (శ్రీకృష్ణునితో);

యథాతథ అనువాదం

పాండవులు తమ అనుచరులతో, చక్రధారియైన భగవంతునితో (శ్రీకృష్ణునితో) కలిసి, స్వర్గం నుండి పడిపోయిన దేవత వలె భూమిపై పడి ఉన్న భీష్ముని చూసి నమస్కరించారు.

సరళ భావం

పాండవులు భీష్ముని సమీపానికి చేరుకొని శరశయ్యపై ఆయనను దర్శించారు. బాణాల శయ్యపై శయనిస్తున్న భీష్ముడు, స్వర్గం నుండి భూమిపైకి దిగివచ్చిన ఒక దివ్యదేవతవలె తేజోవంతంగా కనిపించాడు. ఆయన మహిమను గుర్తించిన పాండవులు తమ అనుచరులతో పాటు శ్రీకృష్ణునితో కలిసి వినయపూర్వకంగా నమస్కరించారు. ఈ దృశ్యం భీష్ముని గొప్పతనాన్ని, అలాగే ఆయన పట్ల అందరికీ ఉన్న గౌరవాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

తత్ర బ్రహ్మర్షయః సర్వే దేవర్షయశ్చ సత్తమ ।
రాజర్షయశ్చ తత్రాసన్ ద్రష్టుం భరతపుంగవమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౫ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తత్ర బ్రహ్మ ఋషయః సర్వే దేవ ఋషయః చ సత్ తమ ।
రాజ ఋషయః చ తత్ర ఆసన్ ద్రష్టుమ్ భరత పుంగవమ్ ॥

పదం - పదార్థం

తత్ర : అక్కడ; బ్రహ్మ ఋషయః : బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని సాక్షాత్కరించుకున్న మహర్షులు; సర్వే : అందరూ; దేవ ఋషయః : దేవలోకాలలో విహరించే మహర్షులు; చ : మరియు; సత్ తమ : ఓ సజ్జనశ్రేష్ఠుడా! (శౌనక మహర్షీ); రాజ ఋషయః : రాజులై ఋషిత్వాన్ని పొందిన మహర్షులు; చ : మరియు; తత్ర : అక్కడ; ఆసన్ : ఉన్నారు; ద్రష్టుమ్ : దర్శించడానికి; భరత పుంగవమ్ : భరతవంశ శ్రేష్ఠుడు (భీష్ముడు);

యథాతథ అనువాదం

ఓ సజ్జనశ్రేష్ఠుడా! (శౌనక మహర్షీ) అక్కడ బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని సాక్షాత్కరించుకున్న మహర్షులు, దేవలోకాలలో విహరించే మహర్షులు, రాజులై ఋషిత్వాన్ని పొందిన మహర్షులు అందరూ, భరతవంశ శ్రేష్ఠుడైన (భీష్ముని) దర్శించడానికి అక్కడ ఉన్నారు.

సరళ భావం

భీష్ముని చివరి క్షణాలను దర్శించడానికి వివిధ వర్గాలకు చెందిన మహర్షులు అక్కడ సమకూరారు. బ్రహ్మర్షులు, దేవర్షులు, రాజర్షులు అందరూ ఈ మహత్తర సందర్భానికి హాజరయ్యారు. ధర్మానికి జీవితాంతం అంకితమైన భీష్ముని దర్శించి గౌరవించాలనే ఉద్దేశంతో వారు అక్కడికి వచ్చారు. ఈ మహాసమాగమం భీష్ముని ఆధ్యాత్మిక మహిమను, ఋషిసమాజంలో ఆయనకు ఉన్న విశిష్ట స్థానాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

పర్వతో నారదో ధౌమ్యో భగవాన్ బాదరాయణః ।
బృహదశ్వో భరద్వాజః సశిష్యో రేణుకాసుతః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౬ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

పర్వతః నారదః ధౌమ్యః భగవాన్ బాదరాయణః ।
బృహదశ్వః భరద్వాజః స శిష్యః రేణుకా సుతః ॥

పదం - పదార్థం

పర్వతః : పర్వతుడు; నారదః : నారదుడు; ధౌమ్యః : ధౌమ్యుడు; భగవాన్ : భగవంతుడు; బాదరాయణః : బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు); బృహదశ్వః : బృహదశ్వుడు; భరద్వాజః : భరద్వాజుడు; స : తన; శిష్యః : శిష్యులతో; రేణుకా : రేణుకాదేవి; సుతః : కుమారుడు (పరశురాముడు);

యథాతథ అనువాదం

పర్వతుడు, నారదుడు, ధౌమ్యుడు, భగవంతుడు బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు), బృహదశ్వుడు, భరద్వాజుడు, రేణుకాదేవి కుమారుడు (పరశురాముడు), తన శిష్యులతో…

సరళ భావం

పర్వతుడు, నారదుడు, ధౌమ్యుడు, బాదరాయణుడు (వ్యాసుడు), బృహదశ్వుడు, భరద్వాజుడు, రేణుకాదేవి కుమారుడైన పరశురాముడు తన శిష్యులతో కలిసి భీష్ముని దర్శించడానికి అక్కడకు వచ్చారు. వీరంతా ధర్మం, జ్ఞానం, భక్తిలో అత్యున్నత స్థానాన్ని పొందిన మహనీయులు. అటువంటి మహర్షులు ఒకేచోట సమకూరడం, భీష్ముని మహత్త్వాన్ని మరియు ఈ సందర్భం యొక్క విశిష్టతను తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

వశిష్ఠ ఇంద్రప్రమదః త్రితో గృత్సమదోఽసితః ।
కక్షీవాన్ గౌతమోఽత్రిశ్చ కౌశికోఽథ సుదర్శనః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౭ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

వశిష్ఠః ఇంద్రప్రమదః త్రితః గృత్సమదః అసితః ।
కక్షీవాన్ గౌతమః అత్రిః చ కౌశికః అథ సుదర్శనః ॥

పదం - పదార్థం

వశిష్ఠః : వశిష్ఠుడు; ఇంద్రప్రమదః : ఇంద్రప్రమదుడు; త్రితః : త్రితుడు; గృత్సమదః : గృత్సమదుడు; అసితః : అసితుడు; కక్షీవాన్ : కక్షీవాన్; గౌతమః : గౌతముడు; అత్రిః : అత్రి; చ : మరియు; కౌశికః : కౌశికుడు (విశ్వామిత్రుడు); అథ : అలాగే; సుదర్శనః : సుదర్శనుడు.

యథాతథ అనువాదం

వశిష్ఠుడు, ఇంద్రప్రమదుడు, త్రితుడు, గృత్సమదుడు, అసితుడు, కక్షీవాన్, గౌతముడు, అత్రి, కౌశికుడు (విశ్వామిత్రుడు), అలాగే సుదర్శనుడు (కూడా)

సరళ భావం

వశిష్ఠుడు, ఇంద్రప్రమదుడు, త్రితుడు, గృత్సమదుడు, అసితుడు, కక్షీవాన్, గౌతముడు, అత్రి, కౌశికుడు (విశ్వామిత్రుడు), సుదర్శనుడు వంటి మహనీయులు కూడా భీష్ముని దర్శించడానికి అక్కడకు వచ్చారు. ఈ విధంగా వివిధ కాలాలకు, సంప్రదాయాలకు చెందిన అనేక మంది ఋషులు ఒకేచోట సమకూరడం, భీష్ముని పట్ల వారికి ఉన్న గౌరవాన్ని మరియు ఈ సందర్భం యొక్క మహత్త్వాన్ని తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

అన్యే చ మునయో బ్రహ్మన్ బ్రహ్మరాతాదయోఽమలాః ।
శిష్యైరుపేతా ఆజగ్ముః కశ్యపాంగిరసాదయః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౮ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

అన్యే చ మునయః బ్రహ్మన్ బ్రహ్మరాత ఆదయః అమలాః ।
శిష్యైః ఉపేతాః ఆజగ్ముః కశ్యప అంగిరస ఆదయః ॥

పదం - పదార్థం

అన్యే : ఇతర; చ : కూడా; మునయః : మునులు; బ్రహ్మన్ : ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా! (శౌనక మహర్షీ); బ్రహ్మరాతః : బ్రహ్మరాతుడు (శుకుడు); ఆదయః : మొదలైనవారు; అమలాః : నిర్మలహృదయులు; శిష్యైః : శిష్యులతో; ఉపేతాః : కలిసి; ఆజగ్ముః : వచ్చారు; కశ్యపః : కశ్యపుడు; అంగిరాః : అంగిరసుడు; ఆదయః : మొదలైనవారు;

యథాతథ అనువాదం

ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా! (శౌనక మహర్షీ) ఇతర మునులు కూడా, బ్రహ్మరాతుడు (శుకుడు), కశ్యపుడు, అంగిరసుడు మొదలైన నిర్మలహృదయులు శిష్యులతో కలిసి వచ్చారు.

సరళ భావం

భీష్ముని దర్శించడానికి ఇతర నిర్మలహృదయులైన మునులు కూడా అక్కడకు వచ్చారు. బ్రహ్మరాతుడు (శుకుడు), కశ్యపుడు, అంగిరసుడు మొదలైన మహనీయులు తమ శిష్యులతో కలిసి ఈ పవిత్ర సమాగమంలో పాల్గొన్నారు. వివిధ సంప్రదాయాలకు చెందిన మహర్షులు ఇంత పెద్ద సంఖ్యలో ఒకేచోట సమకూరడం, భీష్ముని పట్ల ఋషిసమాజానికి ఉన్న గౌరవాన్ని మరియు ఈ సందర్భం యొక్క విశిష్టతను తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

తాన్ సమేతాన్మహాభాగాన్‌ ఉపలభ్య వసూత్తమః ।
పూజయామాస ధర్మజ్ఞః దేశకాలవిభాగవిత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౦౯ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తాన్ సమేతాన్ మహా భాగాన్ ఉపలభ్య వసు ఉత్తమః ।
పూజయామాస ధర్మజ్ఞః దేశ కాల విభాగవిత్ ॥

పదం - పదార్థం

తాన్ : వారిని; సమేతాన్ : సమకూరిన; మహా : గొప్ప; భాగాన్ : భాగ్యశాలులను (మహనీయులను); ఉపలభ్య : చూసి, గుర్తించి; వసు : వసువులలో; ఉత్తమః : శ్రేష్ఠుడు (భీష్ముడు); పూజయామాస : గౌరవించాడు; ధర్మజ్ఞః : ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు; దేశ : ప్రదేశ; కాల : సమయ; విభాగ : భేదాలను; విత్ : తెలిసినవాడు;

యథాతథ అనువాదం

వసువులలో శ్రేష్ఠుడు (భీష్ముడు), ప్రదేశ, సమయ భేదాలను తెలిసినవాడు, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడై, సమకూరిన గొప్ప భాగ్యశాలులైన (మహనీయులైన) వారిని చూసి, గుర్తించి గౌరవించాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు అక్కడకు విచ్చేసిన మహర్షులందరినీ గుర్తించి, వారికి తగిన గౌరవాన్ని చూపించాడు. శరశయ్యపై ఉన్నప్పటికీ, తన పరిస్థితికి, ఆ సందర్భానికి తగిన విధంగా దేశకాలానుసారమైన మర్యాదలను పాటిస్తూ వారిని ఆదరించాడు. ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన ఆయన వినయం, సంస్కారం, పెద్దల పట్ల గౌరవభావం ఈ సందర్భంలో స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతున్నాయి.

శ్లోకపాఠం

కృష్ణం చ తత్ప్రభావజ్ఞ ఆసీనం జగదీశ్వరమ్ ।
హృదిస్థం పూజయామాస మాయయోపాత్తవిగ్రహమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౦ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

కృష్ణమ్ చ తత్ ప్రభావ జ్ఞః ఆసీనమ్ జగత్ ఈశ్వరమ్ ।
హృది స్థమ్ పూజయామాస మాయయా ఉపాత్త విగ్రహమ్ ॥

పదం - పదార్థం

కృష్ణమ్ : శ్రీకృష్ణునిని; చ : కూడా; తత్ : ఆయన; ప్రభావ : మహిమను; జ్ఞః : బాగా తెలిసినవాడు; ఆసీనమ్ : ఆసీనుడై ఉన్న; జగత్ : జగత్తుకు; ఈశ్వరమ్ : ఈశ్వరుడైనవానిని; హృది : హృదయంలో; స్థమ్ : నివసించువానిని; పూజయామాస : గౌరవించాడు; మాయయా : తన స్వమాయచే; ఉపాత్త : స్వీకరించిన; విగ్రహమ్ : రూపాన్ని (దివ్య మానవరూపాన్ని).

యథాతథ అనువాదం

జగత్తుకు ఈశ్వరుడైనవానిని, హృదయంలో నివసించువానిని, తన స్వమాయచే రూపాన్ని (దివ్య మానవరూపాన్ని) స్వీకరించిన, ఆసీనుడై ఉన్న కృష్ణునిని కూడా, ఆయన మహిమను బాగా తెలిసినవాడు (భీష్ముడు) గౌరవించాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు అక్కడ ఆసీనుడై ఉన్న శ్రీకృష్ణునికి కూడా తగిన గౌరవాన్ని సమర్పించాడు. శ్రీకృష్ణుడు కేవలం తన ఎదుట కూర్చున్న వ్యక్తి మాత్రమే కాదని, జగత్తుకు ఈశ్వరుడై సర్వుల హృదయాల్లో నివసించే పరమాత్మ అని ఆయన స్పష్టంగా గ్రహించాడు. స్వమాయచే దివ్య మానవరూపాన్ని స్వీకరించి అవతరించిన ఆ భగవంతుని మహిమను తెలుసుకున్న భీష్ముడు, పరమభక్తితో ఆయనను గౌరవించాడు.

శ్లోకపాఠం

పాండుపుత్రానుపాసీనాన్ ప్రశ్రయ ప్రేమసంగతాన్ ।
అభ్యాచష్టానురాగాస్రైః అన్ధీభూతేన చక్షుషా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౧ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

పాండు పుత్రాన్ ఉపాసీనాన్ ప్రశ్రయ ప్రేమ సంగతాన్ ।
అభ్యాచష్ట అనురాగ అస్రైః అన్ధీభూతేన చక్షుషా ॥

పదం - పదార్థం

పాండు : పాండురాజు; పుత్రాన్ : కుమారులను; ఉపాసీనాన్ : సమీపంలో కూర్చొని ఉన్న; ప్రశ్రయ : వినయంతో; ప్రేమ : ప్రేమతో; సంగతాన్ : కూడినవారిని; అభ్యాచష్ట : సంభోదించాడు, మాట్లాడాడు; అనురాగ : ప్రేమవల్ల కలిగిన; అస్రైః : కన్నీటితో; అన్ధీభూతేన : కమ్ముకుపోయిన, మసకబారిన; చక్షుషా : నేత్రాలతో.

యథాతథ అనువాదం

ప్రేమవల్ల కలిగిన కన్నీటితో కమ్ముకుపోయిన, మసకబారిన నేత్రాలతో (ఉన్న భీష్ముడు), సమీపంలో కూర్చొని ఉన్న పాండురాజు కుమారులను, వినయంతో, ప్రేమతో కూడినవారిని (ఈ విధంగా) సంభోదించాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు తన సమీపంలో వినయంతో, ప్రేమతో కూర్చున్న పాండవులను చూశాడు. వారిపట్ల ఉన్న ప్రేమవల్ల ఆయన కన్నులు కన్నీళ్లతో మసకబారాయి. ఆ ప్రేమపూరిత భావంతోనే వారిని సంభోదించి మాట్లాడడం ప్రారంభించాడు. పాండవుల పట్ల భీష్ముని హృదయంలో ఎల్లప్పుడూ ప్రేమ, వాత్సల్యం నిండి ఉండేవని ఈ శ్లోకం తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

అహో కష్టమహోఽన్యాయ్యం యద్యూయం ధర్మనందనాః ।
జీవితుం నార్హథ క్లిష్టం విప్రధర్మాచ్యుతాశ్రయాః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౨ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

అహో కష్టమ్ అహో అన్యాయ్యమ్ యత్ యూయమ్ ధర్మ నందనాః ।
జీవితుమ్ న అర్హథ క్లిష్టమ్ విప్ర ధర్మ అచ్యుత ఆశ్రయాః ॥

పదం - పదార్థం

అహో : అయ్యో!; కష్టమ్ : కష్టం; అహో : అయ్యో!; అన్యాయ్యమ్ : అన్యాయమైనది; యత్ : ఏదైతే; యూయమ్ : మీరు; ధర్మ : ధర్మానికి; నందనాః : ఆనందాన్ని కలిగించేవారలారా (పాండవులారా); జీవితుమ్ : జీవించడానికి; న : కాదు; అర్హథ : యోగ్యులు; క్లిష్టమ్ : కష్టాలతో నిండిన; విప్ర : బ్రాహ్మణులు; ధర్మ : ధర్మం; అచ్యుత : అచ్యుతుడైన (శ్రీకృష్ణుని); ఆశ్రయాః : ఆశ్రయించినవారు;

యథాతథ అనువాదం

అయ్యో! కష్టం, అయ్యో! అన్యాయమైనది. ధర్మానికి ఆనందాన్ని కలిగించేవారలారా (పాండవులారా)! ఏదైతే మీరు, బ్రాహ్మణులు, ధర్మం, అచ్యుతుడైన (శ్రీకృష్ణుని) ఆశ్రయించినవారు, కష్టాలతో నిండిన (జీవితం) జీవించడానికి యోగ్యులు కాదు.

సరళ భావం

పాండవుల జీవితాన్ని తలచుకున్న భీష్ముని హృదయం కరుణతో నిండిపోయింది. బ్రాహ్మణులను గౌరవిస్తూ, ధర్మాన్ని ఆచరిస్తూ, స్వయంగా శ్రీకృష్ణుని ఆశ్రయించిన వారికే ఎన్నో కష్టాలు ఎదురుకావడం ఆయనకు ఎంతో బాధ కలిగించింది. అందుకే వారి పరిస్థితిని చూసి అది ఎంత కష్టకరమో, ఎంత అన్యాయంగా అనిపిస్తుందో వ్యక్తపరిచాడు. ఈ మాటల ద్వారా పాండవుల పట్ల భీష్మునికి ఉన్న ప్రేమ, వాత్సల్యం, కరుణ స్పష్టంగా వ్యక్తమవుతాయి.

శ్లోకపాఠం

సంస్థితేఽతిరథే పాండౌ పృథా బాలప్రజావధూ ।
యుష్మత్కృతే బహూఙ్క్లేశాన్ ప్రాప్తా తోకవతీ ముహుః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౩ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

సంస్థితే అతిరథే పాండౌ పృథా బాల ప్రజా వధూ ।
యుష్మత్ కృతే బహూన్ క్లేశాన్ ప్రాప్తా తోకవతీ ముహుః ॥

పదం - పదార్థం

సంస్థితే : మరణించిన తరువాత; అతిరథే : అతిరథుడైన (అనేకమంది మహావీరులతో ఒకేసారి యుద్ధం చేయగల వీరుడు); పాండౌ : పాండురాజు; పృథా : పృథ (కుంతీదేవి); బాల : చిన్నపిల్లలైన; ప్రజా : సంతానం; వధూ : వధువు (పాండురాజు భార్య); యుష్మత్ : మీ; కృతే : కొరకు; బహూన్ : అనేక; క్లేశాన్ : కష్టాలను; ప్రాప్తా : పొందింది, అనుభవించింది; తోకవతీ : చిన్న పిల్లలు కలిగిన తల్లి; ముహుః : మళ్లీ మళ్లీ, అనేకసార్లు;

యథాతథ అనువాదం

అతిరథుడైన పాండురాజు మరణించిన తరువాత, వధువు (పాండురాజు భార్య), పిల్లల తల్లి, పృథ (కుంతీదేవి), చిన్నపిల్లలైన సంతానం, మీ కొరకు, మళ్లీ మళ్లీ, అనేకసార్లు, అనేక కష్టాలను పొందింది.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు తమ ఇంటి కోడలైన కుంతీదేవి జీవితాన్ని స్మరిస్తాడు. అతిరథుడైన పాండురాజు మరణించిన తరువాత, చిన్నపిల్లలైన పాండవులను కలిగిన తల్లిగా ఆమె వారి బాధ్యతను ఒంటరిగా మోయవలసి వచ్చింది. స్థిరమైన రక్షణ, ఆధారం లేకుండా, తన పిల్లలను సంరక్షించి పెంచడానికి ఆమె మళ్లీ మళ్లీ ఎన్నో కష్టాలను అనుభవించింది. తన పిల్లల కోసం కుంతీదేవి చేసిన ఆ త్యాగాలను, సహించిన కష్టాలను భీష్ముడు కరుణతో గుర్తుచేస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

సర్వం కాలకృతం మన్యే భవతాం చ యదప్రియమ్ ।
సపాలో యద్వశే లోకః వాయోరివ ఘనావలిః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౪ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

సర్వమ్ కాల కృతమ్ మన్యే భవతామ్ చ యత్ అప్రియమ్ ।
స పాలః యత్ వశే లోకః వాయోః ఇవ ఘనావలిః ॥

పదం - పదార్థం

సర్వమ్ : సమస్తము; కాల : కాలం; కృతమ్ : చేసినది; మన్యే : నేను భావిస్తున్నాను; భవతామ్ : మీకు; చ : కూడా; యత్ : ఏది; అప్రియమ్ : ప్రియము కానిది; స : తో; పాలః : పాలకులు; యత్ : ఎవరి; వశే : ఆధీనంలో; లోకః : లోకం; వాయోః : గాలికి; ఇవ : వలె; ఘనావలిః : మేఘ సమూహం;

యథాతథ అనువాదం

మీకు ప్రియము కానిది, సమస్తము ఏది (అయినా) కూడా, గాలికి మేఘ సమూహం వలె పాలకులతో (సహా) లోకం ఎవరి ఆధీనంలో (ఉంటుందో), (అటువంటి) కాలం చేసినది (అని) నేను భావిస్తున్నాను.

సరళ భావం

పాండవులు అనుభవించిన అనేక కష్టాలను తలచుకున్న భీష్ముడు, వాటన్నింటికీ కాలస్వరూపుడైన భగవంతుని సంకల్పమే కారణమని వివరిస్తాడు. మేఘాల ఉనికి మరియు ప్రయాణం గాలి ఆధీనంలో ఉన్నట్లే, పాలకులతో కూడిన ఈ లోకం కూడా భగవంతుని ఆధీనంలోనే నడుస్తుందని తెలియజేస్తాడు. అందువల్ల మనకు ప్రియమైనవైనా, ప్రియము కానివైనా సమస్త సంఘటనలను భగవంతుని సంకల్పంగా భావించి స్వీకరించాలని భీష్ముడు ఉపదేశిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

యత్ర ధర్మసుతో రాజా గదాపాణిర్వృకోదరః ।
కృష్ణోఽస్త్రీ గాండీవం చాపమ్‌ సుహృత్కృష్ణస్తతో విపత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౫ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

యత్ర ధర్మ సుతః రాజా గదా పాణిః వృకోదరః ।
కృష్ణః అస్త్రీ గాండీవమ్ చాపమ్ సుహృత్ కృష్ణః తతః విపత్ ॥

పదం - పదార్థం

యత్ర : ఎక్కడ; ధర్మ సుతః : ధర్మదేవుని కుమారుడు (యుధిష్ఠిరుడు); రాజా : రాజు; గదా : గదను; పాణిః : చేతిలో ధరించినవాడు; వృకోదరః : భీమసేనుడు; కృష్ణః : అర్జునుడు; అస్త్రీ : అస్త్రధారి; గాండీవమ్ : గాండీవం; చాపమ్ : ధనుస్సు; సుహృత్ : స్నేహితుడు; కృష్ణః : శ్రీకృష్ణుడు; తతః : అక్కడ; విపత్ : విపత్తు;

యథాతథ అనువాదం

ఎక్కడ రాజు ధర్మదేవుని కుమారుడు (యుధిష్ఠిరుడు), గదను చేతిలో ధరించినవాడు భీమసేనుడు, గాండీవం (అనే) ధనుస్సు అస్త్రధారి అర్జునుడు, స్నేహితుడు శ్రీకృష్ణుడు (ఉన్నారో), అక్కడ విపత్తు (ఏమి ఆశ్చర్యము).

సరళ భావం

భీష్ముడు పాండవుల జీవితంలోని ఆశ్చర్యకరమైన విషయాన్ని సూచిస్తున్నాడు. ధర్మదేవుని కుమారుడైన యుధిష్ఠిరుడు రాజుగా ఉన్నాడు, గదను చేతిలో ధరించిన భీమసేనుడు ఉన్నాడు, గాండీవధారి అర్జునుడు ఉన్నాడు, అంతకన్నా ముఖ్యంగా శ్రీకృష్ణుడు వారి స్నేహితుడిగా ఉన్నాడు. ఇంతటి ధర్మం, బలం, పరాక్రమం, భగవత్సాన్నిధ్యం ఉన్నప్పటికీ పాండవుల జీవితంలో విపత్తులు సంభవించాయి. అందువల్ల జీవితంలో సంభవించే ప్రతి విషయాన్ని కేవలం మానవ దృష్టితో మాత్రమే అర్థం చేసుకోలేమని భీష్ముడు తెలియజేస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

న హ్యస్య కర్హిచిద్రాజన్ పుమాన్ వేద విధిత్సితమ్ ।
యద్విజిజ్ఞాసయా యుక్తా ముహ్యంతి కవయోఽపి హి ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౬ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

న హి అస్య కర్హిచిత్ రాజన్ పుమాన్ వేద విధిత్సితమ్ ।
యత్ విజిజ్ఞాసయా యుక్తాః ముహ్యంతి కవయః అపి హి ॥

పదం - పదార్థం

న : కాదు; హి : నిశ్చయంగా; అస్య : ఆయన యొక్క (భగవంతుని); కర్హిచిత్ : ఎప్పుడైనా; రాజన్ : ఓ రాజా! (యుధిష్ఠిరా); పుమాన్ : మానవుడు; వేద : తెలుసుకోగలడు; విధిత్సితమ్ : సంకల్పం; యత్ : దానిని; విజిజ్ఞాసయా : తెలుసుకోవాలనే కోరికతో; యుక్తాః : నిమగ్నమైనవారు; ముహ్యంతి : మోహిస్తారు, అయోమయానికి లోనవుతారు; కవయః : తత్త్వవేత్తలు; అపి : కూడా; హి : నిజముగా;

యథాతథ అనువాదం

ఓ రాజా! (యుధిష్ఠిరా), ఆయన యొక్క (భగవంతుని) సంకల్పం ఎప్పుడైనా మానవుడు తెలుసుకోగలడు కాదు. దానిని తెలుసుకోవాలనే కోరికతో నిమగ్నమైన తత్త్వవేత్తలు కూడా నిజముగా మోహిస్తారు, అయోమయానికి లోనవుతారు.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు పాండవుల కష్టాలకు గల కారణాన్ని మరింత లోతుగా వివరిస్తున్నాడు. భగవంతుని సంకల్పాన్ని మానవబుద్ధితో పూర్తిగా తెలుసుకోవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదని చెబుతున్నాడు. ఆ సంకల్పాన్ని తెలుసుకోవాలనే కోరికతో ప్రయత్నించిన తత్త్వవేత్తలు కూడా అయోమయానికి లోనవుతారని వివరిస్తున్నాడు. అందువల్ల జీవితంలో జరిగే ప్రతి విషయాన్ని మన పరిమిత బుద్ధితో అర్థం చేసుకోవాలని ప్రయత్నించకుండా, భగవంతుని సంకల్పంపై విశ్వాసం ఉంచాలని ఈ శ్లోకం బోధిస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

తస్మాదిదం దైవతన్త్రమ్ వ్యవస్య భరతర్షభ ।
తస్యానువిహితోఽనాథా నాథ పాహి ప్రజాః ప్రభో ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౭ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తస్మాత్ ఇదమ్ దైవ తన్త్రమ్ వ్యవస్య భరత ఋషభ ।
తస్య అనువిహితః అనాథాః నాథ పాహి ప్రజాః ప్రభో ॥

పదం - పదార్థం

తస్మాత్ : అందువల్ల; ఇదమ్ : ఇది; దైవ : దైవ; తన్త్రమ్ : తంత్రం (ఏర్పాటు); వ్యవస్య : నిశ్చయంగా గ్రహించి; భరత ఋషభ : ఓ భరతవంశ శ్రేష్ఠుడా!; తస్య : ఆయన యొక్క (భగవంతుని); అనువిహితః : నియమించిన విధంగా; అనాథాః : అనాథలు; నాథ : ఓ ప్రభూ! (రక్షకుడా); పాహి : రక్షించు; ప్రజాః : ప్రజలను; ప్రభో : ఓ ప్రభూ;

యథాతథ అనువాదం

అందువల్ల, ఓ భరతవంశ శ్రేష్ఠుడా! (యుధిష్ఠిరా), ఓ ప్రభూ! (రక్షకుడా), ఇది దైవ తంత్రం (ఏర్పాటు) (అని) నిశ్చయంగా గ్రహించి, ఆయన (యొక్క) (భగవంతుని) నియమించిన విధంగా, అనాథలు (అయిన) ప్రజలను రక్షించు.

సరళ భావం

భీష్ముడు తన ఉపదేశానికి ఆచరణాత్మక ముగింపును ఇస్తున్నాడు. జరిగినదంతా దైవతంత్రం (భగవంతుని ఏర్పాటు) అని నిశ్చయంగా గ్రహించిన తరువాత, ధర్మరాజు గతాన్ని తలచుకొని దుఃఖిస్తూ ఉండకూడదని సూచిస్తున్నాడు. ఇప్పుడు రాజుగా భగవంతుడు నియమించిన విధంగానే అనాథలైన ప్రజలను రక్షించాల్సిన బాధ్యత తనపై ఉందని గుర్తుచేస్తున్నాడు. దైవసంకల్పాన్ని అంగీకరించడం కర్తవ్యాన్ని విడిచిపెట్టడం కాదని, దానిని మరింత బాధ్యతతో నిర్వర్తించడమేనని భీష్ముడు బోధిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

ఏష వై భగవాన్ సాక్షాత్ ఆద్యో నారాయణః పుమాన్ ।
మోహయన్మాయయా లోకమ్‌ గూఢశ్చరతి వృష్ణిషు ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౮ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

ఏషః వై భగవాన్ సాక్షాత్ ఆద్యః నారాయణః పుమాన్ ।
మోహయన్ మాయయా లోకమ్ గూఢః చరతి వృష్ణిషు ॥

పదం - పదార్థం

ఏషః : ఈయనే; వై : నిశ్చయంగా; భగవాన్ : భగవంతుడు; సాక్షాత్ : ప్రత్యక్షంగా; ఆద్యః : ఆదికారణమైన; నారాయణః : శ్రీమన్నారాయణుడు; పుమాన్ : పరమపురుషుడు; మోహయన్ : మోహింపజేస్తూ; మాయయా : తన దివ్యమాయచే; లోకమ్ : లోకాన్ని; గూఢః : మరుగున ఉండి; చరతి : సంచరిస్తున్నాడు; వృష్ణిషు : వృష్ణివంశంలో;

యథాతథ అనువాదం

ఈయనే ప్రత్యక్షంగా భగవంతుడు, నిశ్చయంగా ఆదికారణమైన శ్రీమన్నారాయణుడు, పరమపురుషుడు. తన మాయచే లోకాన్ని మోహింపజేస్తూ, మరుగున ఉండి, వృష్ణివంశంలో సంచరిస్తున్నాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు శ్రీకృష్ణుని నిజస్వరూపాన్ని స్పష్టంగా వెల్లడిస్తున్నాడు. తన ఎదుట ఉన్న శ్రీకృష్ణుడు కేవలం వృష్ణివంశానికి చెందిన మహానుభావుడు కాదని, స్వయంగా ఆదిపురుషుడైన శ్రీమన్నారాయణుడేనని నిశ్చయంగా ప్రకటిస్తున్నాడు. భగవంతుడు తన మాయచే లోకాన్ని మోహింపజేస్తూ, సాధారణ మానవునిలా మరుగున సంచరిస్తున్నప్పటికీ, ఆయన పరమాత్మస్వరూపం ఏమాత్రం మారదని తెలియజేస్తున్నాడు. అందువల్ల శ్రీకృష్ణునిని కేవలం మానవదృష్టితో చూడకూడదని భీష్ముడు ఉపదేశిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

అస్యానుభావం భగవాన్ వేద గుహ్యతమం శివః ।
దేవర్షిర్నారదః సాక్షాత్ భగవాన్ కపిలో నృప ॥
॥ ౦౧.౦౯.౧౯ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

అస్య అనుభావమ్ భగవాన్ వేద గుహ్యతమమ్ శివః ।
దేవ ఋషిః నారదః సాక్షాత్ భగవాన్ కపిలః నృప ॥

పదం - పదార్థం

అస్య : ఈయన యొక్క (శ్రీకృష్ణుని); అనుభావమ్ : మహిమ; భగవాన్ : భగవంతుడు; వేద : తెలుసుకొనును; గుహ్యతమమ్ : అత్యంత రహస్యమైన; శివః : శివుడు; దేవ ఋషిః : దేవతల ఋషి; నారదః : నారదుడు; సాక్షాత్ : సాక్షాత్తుగా; భగవాన్ : భగవంతుడు; కపిలః : కపిలుడు; నృప : ఓ రాజా! (యుధిష్ఠిరా);

యథాతథ అనువాదం

ఓ రాజా! (యుధిష్ఠిరా), అత్యంత రహస్యమైన ఈయన యొక్క (శ్రీకృష్ణుని) మహిమ, శివుడు, దేవతల ఋషి నారదుడు, సాక్షాత్తుగా భగవంతుడు కపిలుడు తెలుసుకొనును.

సరళ భావం

భీష్ముడు శ్రీకృష్ణుని పరమమహిమను అందరూ సులభంగా గ్రహించలేరని వివరిస్తున్నాడు. ఆయన అత్యంత రహస్యమైన మహిమను శివుడు, దేవర్షి నారదుడు, సాక్షాత్తు భగవంతుడైన కపిలుడు వంటి మహాత్ములు మాత్రమే యథార్థంగా తెలుసుకున్నారని చెబుతున్నాడు. భగవంతుని మహిమ సాధారణ బుద్ధికి అందని గంభీరమైన రహస్యమని ఈ శ్లోకం తెలియజేస్తుంది. అందువల్ల శ్రీకృష్ణుని నిజస్వరూపాన్ని గ్రహించాలంటే ఆయన మహిమను తెలిసిన మహనీయుల వచనాలను విశ్వసించాలని భీష్ముడు సూచిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

యం మన్యసే మాతులేయమ్‌ ప్రియం మిత్రం సుహృత్తమమ్ ।
అకరోః సచివం దూతమ్‌ సౌహృదాదథ సారథిమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౦ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

యమ్ మన్యసే మాతులేయమ్ ప్రియమ్ మిత్రమ్ సుహృత్ తమమ్ ।
అకరోః సచివమ్ దూతమ్ సౌహృదాత్ అథ సారథిమ్ ॥

పదం - పదార్థం

యమ్ : ఎవరిని; మన్యసే : నీవు భావిస్తున్నావో; మాతులేయమ్ : మేనమామ కుమారునిగా; ప్రియమ్ : ప్రియమైనవానిగా; మిత్రమ్ : మిత్రునిగా; సుహృత్ తమమ్ : అత్యంత హితైషిగా; అకరోః : చేసుకున్నావు; సచివమ్ : మంత్రిగా; దూతమ్ : దూతగా; సౌహృదాత్ : స్నేహం వల్ల; అథ : అలాగే; సారథిమ్ : సారథిగా;

యథాతథ అనువాదం

ఎవరిని నీవు మేనమామ కుమారునిగా, ప్రియమైనవానిగా, మిత్రునిగా, అత్యంత హితైషిగా భావిస్తున్నావో, స్నేహం వల్ల మంత్రిగా, దూతగా, అలాగే సారథిగా చేసుకున్నావు, (ఆయనే పరమాత్మ).

సరళ భావం

భీష్ముడు యుధిష్ఠిరునితో శ్రీకృష్ణుని సౌలభ్యాన్ని గుర్తుచేస్తున్నాడు. యుధిష్ఠిరుడు ఆయనను తన మేనమామ కుమారునిగా, ప్రియమైనవానిగా, మిత్రునిగా, అత్యంత హితైషిగా భావించి, స్నేహం వల్ల మంత్రిగా, దూతగా, సారథిగా కూడా చేసుకున్నాడని చెబుతున్నాడు. కానీ ఈ విధంగా తనకు సేవ చేసినవాడు సాధారణ మానవుడు కాదని, స్వయంగా పరమాత్ముడేనని భీష్ముడు తెలియజేస్తున్నాడు. భగవంతుని అపారమైన సౌలభ్యగుణం ఈ శ్లోకంలో ఎంతో అందంగా వ్యక్తమవుతుంది.

శ్లోకపాఠం

సర్వాత్మనః సమదృశో హ్యద్వయస్యానహంకృతేః ।
తత్కృతం మతివైషమ్యమ్‌ నిరవద్యస్య న క్వచిత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౧ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

సర్వ ఆత్మనః సమ దృశః హి అద్వయస్య అనహంకృతేః ।
తత్ కృతమ్ మతి వైషమ్యమ్ నిరవద్యస్య న క్వచిత్ ॥

పదం - పదార్థం

సర్వ ఆత్మనః : సమస్త జీవులకు ఆత్మయైనవానికి; సమ దృశః : అందరినీ సమానంగా చూసేవానికి; హి : నిశ్చయంగా; అద్వయస్య : భేదరహిత స్వరూపుడైనవానికి; అనహంకృతేః : అహంకారం లేనివానికి; తత్ కృతమ్ : ఆయనచే చేయబడినది; మతి వైషమ్యమ్ : పక్షపాత భావం; న : లేదు; క్వచిత్ : ఎప్పుడూ; నిరవద్యస్య : దోషరహితునికి;

యథాతథ అనువాదం

సమస్త జీవులకు ఆత్మయైనవానికి, అందరినీ సమానంగా చూసేవానికి, నిశ్చయంగా, భేదరహిత స్వరూపుడైనవానికి, అహంకారం లేనివానికి, దోషరహితునికి, ఆయనచే చేయబడిన పక్షపాత భావం ఎప్పుడూ లేదు.

సరళ భావం

భీష్ముడు శ్రీకృష్ణుని స్వరూపంలోని మరో మహాగుణాన్ని వివరిస్తున్నాడు. భగవంతుడు సమస్త జీవులకు అంతర్యామిగా ఉండి అందరినీ సమదృష్టితో చూస్తాడు. ఆయన ఎవరి పట్లా పక్షపాతం చూపడు, ఎందుకంటే ఆయనకు అహంకారం గానీ, స్వార్థం గానీ ఉండవు. అందువల్ల భగవంతునిలో పక్షపాత భావానికి ఎలాంటి స్థానం లేదని ఈ శ్లోకం తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

తథాప్యేకాన్తభక్తేషు పశ్య భూపానుకంపితమ్ ।
యన్మేఽసూంస్త్యజతః సాక్షాత్ కృష్ణో దర్శనమాగతః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౨ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తథా అపి ఏకాన్త భక్తేషు పశ్య భూప అనుకంపితమ్ ।
యత్ మే అసూన్ త్యజతః సాక్షాత్ కృష్ణః దర్శనమ్ ఆగతః ॥

పదం - పదార్థం

తథా అపి : అయినప్పటికీ; ఏకాన్త భక్తేషు : అనన్యభక్తుల యెడల; పశ్య : చూడు; భూప : ఓ రాజా!; అనుకంపితమ్ : కరుణను, అనుగ్రహాన్ని; యత్ : ఏదైతే; మే : నాకు; అసూన్ : ప్రాణాలను; త్యజతః : విడిచిపెడుతున్న సమయంలో; సాక్షాత్ : సాక్షాత్తుగా; కృష్ణః : శ్రీకృష్ణుడు; దర్శనమ్ : దర్శనం; ఆగతః : వచ్చాడు;

యథాతథ అనువాదం

అయినప్పటికీ, ఓ రాజా! అనన్యభక్తుల యెడల కరుణను, అనుగ్రహాన్ని చూడు. ఏదైతే, నాకు ప్రాణాలను విడిచిపెడుతున్న సమయంలో, సాక్షాత్తుగా శ్రీకృష్ణుడు దర్శనం (ఇవ్వడానికి) వచ్చాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు పూర్వశ్లోకంలో భగవంతుడు అందరిపట్ల సమదృష్టి కలవాడని చెప్పాడు. ఇప్పుడు అదే భగవంతుడు తన అనన్యభక్తులపై చూపించే అపారమైన కరుణను వివరిస్తున్నాడు. తాను దేహత్యాగం చేయబోతున్న సమయంలో స్వయంగా శ్రీకృష్ణుడు తనకు దర్శనం ఇవ్వడానికి రావడాన్ని భగవంతుని గొప్ప అనుగ్రహంగా భావిస్తున్నాడు. అనన్యభక్తుల పట్ల భగవంతుని కరుణ ఎంత అపారమైనదో ఈ శ్లోకం హృద్యంగా తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

భక్త్యాఽవేశ్య మనో యస్మిన్ వాచా యన్నామ కీర్తయన్ ।
త్యజన్ కలేవరం యోగీ ముచ్యతే కామకర్మభిః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౩ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

భక్త్యా ఆవేశ్య మనః యస్మిన్ వాచా యత్ నామ కీర్తయన్ ।
త్యజన్ కలేవరమ్ యోగీ ముచ్యతే కామ కర్మభిః ॥

పదం - పదార్థం

భక్త్యా : భక్తితో; ఆవేశ్య : నిలిపి; మనః : మనస్సును; యస్మిన్ : ఎవరిలో; వాచా : వాక్కుతో; యత్ నామ : ఎవరి నామాన్ని; కీర్తయన్ : కీర్తిస్తూ; త్యజన్ : విడిచిపెడుతూ; కలేవరమ్ : శరీరాన్ని; యోగీ : యోగి; ముచ్యతే : విముక్తి పొందుతాడు; కామ కర్మభిః : కోరికల వల్ల కలిగిన కర్మబంధాల నుండి;

యథాతథ అనువాదం

యోగి (తన) శరీరాన్ని విడిచిపెడుతూ, మనస్సును భక్తితో ఎవరిలో నిలిపి, వాక్కుతో ఎవరి నామాన్ని కీర్తిస్తూ, కోరికల వల్ల కలిగిన కర్మబంధాల నుండి విముక్తి పొందుతాడో, (ఆయనే శ్రీకృష్ణుడు).

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు దేహత్యాగ సమయంలో అనుసరించవలసిన పరమయోగాన్ని వివరిస్తున్నాడు. భక్తితో మనస్సును భగవంతునిపై నిలిపి, ఆయన నామాన్ని కీర్తిస్తూ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టిన యోగి జననమరణ బంధానికి కారణమైన కర్మల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. మరణసమయంలో భగవత్స్మరణకు ఉన్న అపారమైన మహిమను ఈ శ్లోకం తెలియజేస్తుంది. భక్తి, స్మరణ మరియు నామసంకీర్తన మోక్షానికి దివ్యమార్గమని భీష్ముడు ఉపదేశిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

స దేవదేవో భగవాన్ ప్రతీక్షతామ్
కలేవరం యావదిదం హినోమ్యహమ్ ।
ప్రసన్నహాసారుణలోచనోల్లసన్
ముఖాంబుజో ధ్యానపథశ్చతుర్భుజః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౪ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

సః దేవ దేవః భగవాన్ ప్రతీక్షతామ్
కలేవరమ్ యావత్ ఇదమ్ హినోమి అహమ్ ।
ప్రసన్న హాస అరుణ లోచన ఉల్లసన్
ముఖ అంబుజః ధ్యాన పథః చతుర్భుజః ॥

పదం - పదార్థం

సః : ఆ; దేవ దేవః : దేవతలకూ దేవుడైనవాడు; భగవాన్ : భగవంతుడు; ప్రతీక్షతామ్ : ఎదురుచూడుగాక; కలేవరమ్ : శరీరాన్ని; యావత్ : ఎప్పటివరకు; ఇదమ్ : ఈ; హినోమి : విడిచిపెడతానో; అహమ్ : నేను; ప్రసన్న హాస : ప్రసన్నమైన చిరునవ్వుతో; అరుణ లోచన : అరుణవర్ణ నేత్రాలతో; ఉల్లసన్ : ప్రకాశిస్తున్న; ముఖ అంబుజః : కమలముఖం కలవాడు; ధ్యాన పథః : నా ధ్యానవిషయంగా ఉన్నవాడు; చతుర్భుజః : నాలుగు భుజాలు కలిగినవాడు;

యథాతథ అనువాదం

నా ధ్యానవిషయంగా ఉన్న ఆ దేవతలకూ దేవుడైన భగవంతుడు, నాలుగు భుజాలు కలిగినవాడు, ప్రసన్నమైన చిరునవ్వుతో, అరుణవర్ణ నేత్రాలతో, ప్రకాశిస్తున్న కమలముఖం కలవాడు, నేను ఈ శరీరాన్ని ఎప్పటివరకు విడిచిపెడతానో, (అప్పటివరకు) ఎదురుచూడుగాక.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు తన అంతిమ ప్రార్థనను భగవంతునికి సమర్పిస్తున్నాడు. ప్రసన్నమైన చిరునవ్వుతో, అరుణవర్ణ నేత్రాలతో, నాలుగు భుజాల దివ్యరూపంతో తన ఎదుట ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడు, తాను ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే వరకు అక్కడే ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాడు. తన చివరి క్షణం వరకు భగవద్దర్శనాన్ని ఆస్వాదిస్తూ దేహత్యాగం చేయాలనే తన కోరికను వ్యక్తపరుస్తున్నాడు. భగవద్దర్శనమే తన జీవితంలోని పరమసంపదగా భీష్ముడు భావిస్తున్నాడని ఈ శ్లోకం తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

(సూత ఉవాచ)
యుధిష్ఠిరస్తదాకర్ణ్య శయానం శరపంజరే ।
అపృచ్ఛద్వివిధాన్ ధర్మాన్ ఋషీణామనుశృణ్వతామ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౫ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

(సూతః ఉవాచ)
యుధిష్ఠిరః తత్ ఆకర్ణ్య శయానమ్ శర పంజరే ।
అపృచ్ఛత్ వివిధాన్ ధర్మాన్ ఋషీణామ్ అనుశృణ్వతామ్ ॥

పదం - పదార్థం

సూతః : సూతుడు; ఉవాచ : పలికెను; యుధిష్ఠిరః : యుధిష్ఠిరుడు; తత్ : ఆ (భీష్ముని మాటలను); ఆకర్ణ్య : విని; శయానమ్ : శయనించి ఉన్న; శర పంజరే : బాణాల శయ్యపై; అపృచ్ఛత్ : ప్రశ్నించాడు; వివిధాన్ : వివిధమైన; ధర్మాన్ : ధర్మాలను; ఋషీణామ్ : మహర్షుల; అనుశృణ్వతామ్ : వినుచుండగా;

యథాతథ అనువాదం

సూతుడు పలికెను. యుధిష్ఠిరుడు, బాణాల శయ్యపై శయనించి ఉన్న (భీష్ముని), ఆ (మాటలను) విని, మహర్షులు వినుచుండగా, వివిధమైన ధర్మాలను ప్రశ్నించాడు.

సరళ భావం

సూత మహర్షి ఇలా వివరించాడు. భీష్ముని తత్త్వపూర్వక ఉపదేశాన్ని విన్న ధర్మరాజు, తన ధర్మసందేహాలను పూర్తిగా నివృత్తి చేసుకోవాలని సంకల్పించాడు. అందువల్ల శరశయ్యపై ఉన్న భీష్మునిని మహర్షుల సమక్షంలో అనేక ధర్మవిషయాల గురించి ప్రశ్నించాడు. ఈ విధంగా భీష్ముడు ధర్మరాజుకు వివిధ ధర్మాలను బోధించే సందర్భం ప్రారంభమవుతుంది.

శ్లోకపాఠం

పురుషస్వభావవిహితాన్ యథావర్ణం యథాశ్రమమ్ ।
వైరాగ్యరాగోపాధిభ్యామ్ ఆమ్నాతోభయలక్షణాన్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౬ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

పురుష స్వభావ విహితాన్ యథా వర్ణమ్ యథా ఆశ్రమమ్ ।
వైరాగ్య రాగ ఉపాధిభ్యామ్ ఆమ్నాత ఉభయ లక్షణాన్ ॥

పదం - పదార్థం

పురుష : మనుష్యుల; స్వభావ : స్వభావం; విహితాన్ : విధించబడిన; యథా : అనుసారంగా; వర్ణమ్ : వర్ణం; యథా : అనుసారంగా; ఆశ్రమమ్ : ఆశ్రమం; వైరాగ్య : వైరాగ్యానికి; రాగ : ఆసక్తికి; ఉపాధిభ్యామ్ : రెండు ఆధారాల ప్రకారం; ఆమ్నాత : ఉపదేశించబడిన; ఉభయ : ఈ రెండింటి; లక్షణాన్ : లక్షణాలు గల;

యథాతథ అనువాదం

మనుష్యుల స్వభావం అనుసారంగా విధించబడిన, వర్ణం, ఆశ్రమం అనుసారంగా, వైరాగ్యం, ఆసక్తి అనే ఈ రెండు ఆధారాల ప్రకారం ఉపదేశించబడిన, ఆ రెండింటి లక్షణాలు గల ధర్మాలను (ప్రశ్నించాడు).

సరళ భావం

ధర్మరాజు సాధారణమైన ప్రశ్నలు మాత్రమే అడగలేదు. వ్యక్తుల స్వభావం, వర్ణం, ఆశ్రమం వంటి భేదాలను బట్టి ఆచరించవలసిన ధర్మాల గురించి తెలుసుకోవాలని కోరుకున్నాడు. అలాగే వివిధ వర్ణాలు, ఆశ్రమాలకు చెందినవారు ఆసక్తి మరియు వైరాగ్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని ఆచరించవలసిన వివిధ ధర్మాల గురించి కూడా భీష్మునిని ప్రశ్నించాడు.

శ్లోకపాఠం

దానధర్మాన్ రాజధర్మాన్ మోక్షధర్మాన్ విభాగశః ।
స్త్రీధర్మాన్ భగవద్ధర్మాన్ సమాసవ్యాసయోగతః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౭ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

దాన ధర్మాన్ రాజ ధర్మాన్ మోక్ష ధర్మాన్ విభాగశః ।
స్త్రీ ధర్మాన్ భగవత్ ధర్మాన్ సమాస వ్యాస యోగతః ॥

పదం - పదార్థం

దాన ధర్మాన్ : దానానికి సంబంధించిన ధర్మాలను; రాజ ధర్మాన్ : రాజధర్మాలను; మోక్ష ధర్మాన్ : మోక్షానికి సంబంధించిన ధర్మాలను; విభాగశః : విభాగాల వారీగా; స్త్రీ ధర్మాన్ : స్త్రీలకు సంబంధించిన ధర్మాలను; భగవత్ ధర్మాన్ : భగవంతునికి సంబంధించిన ధర్మాలను; సమాస : సంక్షేపం; వ్యాస : విపులీకరణ; యోగతః : ప్రకారంగా;

యథాతథ అనువాదం

దానానికి సంబంధించిన ధర్మాలను, రాజధర్మాలను, మోక్షానికి సంబంధించిన ధర్మాలను, విభాగాల వారీగా, స్త్రీలకు సంబంధించిన ధర్మాలను, భగవంతునికి సంబంధించిన ధర్మాలను, సంక్షేపం, విపులీకరణ ప్రకారంగా (ప్రశ్నించాడు).

సరళ భావం

ధర్మరాజు భీష్మునిని జీవనంలోని అనేక ముఖ్యమైన ధర్మవిషయాల గురించి ప్రశ్నించాడు. దానం చేసే విధానం, రాజుగా ఆచరించవలసిన ధర్మం, మోక్షానికి సంబంధించిన ధర్మాలు, స్త్రీధర్మం, అలాగే భక్తులు భగవంతుని పట్ల ఆచరించవలసిన భగవద్ధర్మం వంటి విషయాలను వివరించమని కోరాడు. వాటిని అవసరమైన చోట సంక్షిప్తంగా, అవసరమైన చోట విస్తారంగా బోధించమని అభ్యర్థించాడు. ఆయన ప్రశ్నలు కేవలం వ్యక్తిగత ప్రయోజనం కోసం మాత్రమే కాకుండా, సమాజమంతటికీ మార్గదర్శకంగా నిలిచే విధంగా ఉన్నాయి.

శ్లోకపాఠం

ధర్మార్థకామమోక్షాంశ్చ సహోపాయాన్ యథా మునే ।
నానాఖ్యానేతిహాసేషు వర్ణయామాస తత్త్వవిత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౮ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

ధర్మ అర్థ కామ మోక్షాన్ చ సహ ఉపాయాన్ యథా మునే ।
నానా ఆఖ్యాన ఇతిహాసేషు వర్ణయామాస తత్త్వవిత్ ॥

పదం - పదార్థం

ధర్మ అర్థ కామ మోక్షాన్ : ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షాలను; చ : మరియు; సహ ఉపాయాన్ : ఉపాయాలతో సహా; యథా : యథాయోగ్యంగా; మునే : ఓ మునీ!; నానా : వివిధ; ఆఖ్యాన ఇతిహాసేషు : ఆఖ్యానాలు మరియు ఇతిహాసాల ద్వారా; వర్ణయామాస : వివరించాడు; తత్త్వవిత్ : తత్త్వం తెలిసినవాడు;

యథాతథ అనువాదం

ఓ మునీ! (శౌనక మహర్షీ), తత్త్వం తెలిసినవాడు (భీష్ముడు), ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షాలను, (వాటిని సాధించే) ఉపాయాలతో సహా, వివిధ ఆఖ్యానాలు మరియు ఇతిహాసాల ద్వారా, యథాయోగ్యంగా వివరించాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు ధర్మరాజు అడిగిన ప్రశ్నలకు కేవలం సిద్ధాంతరూపంలో మాత్రమే సమాధానం చెప్పలేదు. ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం, వాటిని సాధించే ఉపాయాలను కూడా వివిధ ఆఖ్యానాలు మరియు ఇతిహాసాల ద్వారా వివరించాడు. అవసరమైన చోట సంక్షిప్తంగాను, అవసరమైన చోట విస్తారంగాను బోధిస్తూ ధర్మాన్ని సులభంగా అర్థమయ్యేలా ఉపదేశించాడు. ఈ విధంగా ఆయన బోధ జీవనంలో ఆచరించదగిన మార్గదర్శకంగా నిలిచింది.

శ్లోకపాఠం

ధర్మం ప్రవదతస్తస్య స కాలః ప్రత్యుపస్థితః ।
యో యోగినశ్ఛందమృత్యోః వాంఛితస్తూత్తరాయణః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౨౯ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

ధర్మమ్ ప్రవదతః తస్య సః కాలః ప్రత్యుపస్థితః ।
యః యోగినః ఛంద మృత్యోః వాంఛితః తు ఉత్తరాయణః ॥

పదం - పదార్థం

ధర్మమ్ : ధర్మాన్ని; ప్రవదతః : బోధిస్తున్న; తస్య : ఆయనకు; సః : ఆ; కాలః : సమయం; ప్రత్యుపస్థితః : సమీపించింది; యః : ఏది; యోగినః : యోగులకు; ఛంద మృత్యోః : ఇష్టానుసారం దేహత్యాగానికి; వాంఛితః : కోరబడిన; తు : అయితే; ఉత్తరాయణః : ఉత్తరాయణ కాలం;

యథాతథ అనువాదం

ధర్మాన్ని బోధిస్తున్న ఆయనకు (భీష్మునికి), యోగులకు ఇష్టానుసారం దేహత్యాగానికి కోరబడిన ఉత్తరాయణ కాలం ఏది అయితే (ఉందో), ఆ సమయం సమీపించింది.

సరళ భావం

భీష్ముడు ధర్మోపదేశాన్ని కొనసాగిస్తున్న సమయంలో ఆయన ఎంతోకాలంగా నిరీక్షించిన ఉత్తరాయణ కాలం సమీపించింది. తనకు లభించిన ఇచ్ఛామరణ వరం వల్ల, యోగులు ఇష్టానుసారం దేహత్యాగం కొరకు కోరుకునే ఈ కాలాన్ని ఆయన ఎదురుచూస్తున్నాడు. ఉత్తరాయణం ఆగమించడంతో భీష్ముడు తన జీవితంలోని చివరి ఘట్టానికి సిద్ధమయ్యాడు. ఈ విధంగా ధర్మోపదేశంతో పాటు భీష్ముని దేహత్యాగ సమయం కూడా సమీపించిందని ఈ శ్లోకం తెలియజేస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

తదోపసంహృత్య గిరః సహస్రణీః
విముక్తసంగం మన ఆదిపూరుషే ।
కృష్ణే లసత్పీతపటే చతుర్భుజే
పురఃస్థితేఽమీలితదృగ్వ్యధారయత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౦ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తదా ఉపసంహృత్య గిరః సహస్రణీః
విముక్త సంగమ్ మనః ఆది పురుషే ।
కృష్ణే లసత్ పీత పటే చతుర్భుజే
పురః స్థితే అమీలిత దృక్ వ్యధారయత్ ॥

పదం - పదార్థం

తదా : అప్పుడు; ఉపసంహృత్య : ముగించి, విరమించి; గిరః సహస్రణీః : అనేక ఉపదేశ వాక్యాలను; విముక్త సంగమ్ : సమస్త ఆసక్తులను విడిచిన; మనః : మనస్సును; ఆది పురుషే : ఆదిపురుషుడైన భగవంతునిపై; కృష్ణే : శ్రీకృష్ణునిపై; లసత్ పీత పటే : ప్రకాశించే పీతాంబరాన్ని ధరించిన; చతుర్భుజే : నాలుగు భుజాలు కలిగిన; పురః స్థితే : ఎదుట నిలిచి ఉన్న; అమీలిత దృక్ : రెప్పవేయని చూపుతో; వ్యధారయత్ : స్థిరపరిచాడు.

యథాతథ అనువాదం

అప్పుడు అనేక ఉపదేశ వాక్యాలను ముగించి, సమస్త ఆసక్తులను విడిచిన తన మనస్సును, ప్రకాశించే పీతాంబరాన్ని ధరించిన, నాలుగు భుజాలు కలిగిన, తన ఎదుట నిలిచి ఉన్న ఆదిపురుషుడైన శ్రీకృష్ణునిపై, రెప్పవేయని చూపుతో స్థిరపరిచాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు తన ధర్మోపదేశాన్ని ముగించిన తరువాత, బాహ్య విషయాలన్నింటి నుండి తన మనస్సును పూర్తిగా ఉపసంహరించుకున్నాడు. తన ఎదుట నాలుగు భుజాలు కలిగి, ప్రకాశించే పీతాంబరాన్ని ధరించి ప్రత్యక్షంగా నిలిచి ఉన్న శ్రీకృష్ణునిపై తన మనస్సును, చూపును సంపూర్ణంగా నిలిపాడు. ఇక ఆయనకు లోకసంబంధమైన ఏ ఆలోచనా లేదు; భగవంతుడే ఆయన ధ్యానానికి ఏకైక విషయంగా నిలిచాడు. ఈ విధంగా భీష్ముడు తన అంతిమ యోగసాధనలో ప్రవేశించాడు.

శ్లోకపాఠం

విశుద్ధయా ధారణయా హతాశుభః
తదీక్షయైవాశు గతాయుధవ్యథః ।
నివృత్తసర్వేంద్రియవృత్తివిభ్రమః
తుష్టావ జన్యం విసృజన్ జనార్దనమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౧ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

విశుద్ధయా ధారణయా హత అశుభః
తత్ ఈక్షయా ఏవ ఆశు గత ఆయుధ వ్యథః ।
నివృత్త సర్వ ఇంద్రియ వృత్తి విభ్రమః
తుష్టావ జన్యమ్ విసృజన్ జనార్దనమ్ ॥

పదం - పదార్థం

విశుద్ధయా : పరిశుద్ధమైన; ధారణయా : ధారణాశక్తిచే, ఏకాగ్ర ధ్యానంతో; హత : నశింపజేసుకున్న; అశుభః : అశుభాలను; తత్ : ఆయన; ఈక్షయా : దర్శనంవల్ల; ఏవ : మాత్రమే; ఆశు : వెంటనే; గత ఆయుధ వ్యథః : ఆయుధాల వల్ల కలిగిన బాధ తొలగిపోయినవాడు; నివృత్త : పూర్తిగా నిలిచిపోయిన; సర్వ ఇంద్రియ వృత్తి విభ్రమః : సమస్త ఇంద్రియచేష్టల చంచలత్వం; తుష్టావ : స్తుతించాడు; జన్యమ్ : జన్మించిన; విసృజన్ : విడిచిపెడుతూ; జనార్దనమ్ : జనార్దనుని;

యథాతథ అనువాదం

పరిశుద్ధమైన ధారణాశక్తితో, అశుభాలను నశింపజేసుకున్నవాడై, ఆయన (శ్రీకృష్ణుని) దర్శనంవల్లనే, వెంటనే ఆయుధాల వల్ల కలిగిన బాధ తొలగిపోయినవాడై, సమస్త ఇంద్రియచేష్టల చంచలత్వం పూర్తిగా నిలిచిపోయి, జన్మించిన (శరీరాన్ని) విడిచిపెడుతూ, జనార్దనుని (శ్రీకృష్ణుని) స్తుతించాడు.

సరళ భావం

భీష్ముడు తన మనస్సును సంపూర్ణంగా శ్రీకృష్ణునిపై నిలిపిన వెంటనే, పరిశుద్ధమైన ధారణాశక్తితో అశుభాలను నశింపజేసుకున్నాడు. శరశయ్యపై ఉన్న శారీరక బాధ కూడా భగవంతుని దర్శనంవల్ల ఆయనకు అనుభవం కాకుండా పోయింది. ఇంద్రియాలన్నీ ప్రశాంతమై, మనస్సు ఏకాగ్రమై, దేహాభిమానం తొలగిన స్థితిలో ఆయన జనార్దనుడైన శ్రీకృష్ణుని స్తుతించాడు. భగవత్సాన్నిధ్యం భక్తునికి కలిగించే అంతరంగ శాంతిని ఈ శ్లోకం హృద్యంగా చిత్రిస్తుంది.

శ్లోకపాఠం

(శ్రీ భీష్మ ఉవాచ)
ఇతి మతిరుపకల్పితా వితృష్ణా
భగవతి సాత్వతపుంగవే విభూమ్ని ।
స్వసుఖముపగతే క్వచిద్విహర్తుం
ప్రకృతిముపేయుషి యద్భవప్రవాహః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౨ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

(శ్రీ భీష్మః ఉవాచ)
ఇతి మతిః ఉపకల్పితా వితృష్ణా
భగవతి సాత్వత పుంగవే విభూమ్ని ।
స్వ సుఖమ్ ఉపగతే క్వచిత్ విహర్తుమ్
ప్రకృతిమ్ ఉపేయుషి యత్ భవ ప్రవాహః ॥

పదం - పదార్థం

శ్రీ భీష్మః : శ్రీ భీష్ముడు; ఉవాచ : పలికెను; ఇతి : ఈ విధంగా; మతిః : మనస్సు; ఉపకల్పితా : సమర్పించబడింది, స్థిరపరచబడింది; వితృష్ణా : సమస్త కోరికలు లేనిది; భగవతి : భగవంతునియందు; సాత్వత పుంగవే : యాదవులలో శ్రేష్ఠుడైన శ్రీకృష్ణునియందు; విభూమ్ని : సర్వవ్యాపకుడైన పరమేశ్వరునియందు; స్వ సుఖమ్ ఉపగతే : తన స్వరూపానందంలో స్థితుడైన; క్వచిత్ : అప్పుడప్పుడు; విహర్తుమ్ : లీలలు చేయుటకు; ప్రకృతిమ్ ఉపేయుషి : మానవస్వభావాన్ని (దేహాన్ని) స్వీకరించిన; యత్ : ఎవరిలో; భవ ప్రవాహః : ఈ సంసార ప్రవాహం.

యథాతథ అనువాదం

శ్రీ భీష్ముడు పలికెను: ఈ విధంగా, కోరికలు లేని (నా) మనస్సు, సాత్వతులలో (యాదవ వంశంలోని సాత్వత శాఖలో) శ్రేష్ఠుడైనవానియందు (శ్రీకృష్ణునియందు), సర్వవ్యాపకుడైన భగవంతునియందు, సమర్పించబడింది. తన స్వసుఖాన్ని పొందినవానియందు, అప్పుడప్పుడు విహరించుటకు (లీలలు చేయుటకు) (మానవ) ప్రకృతిని స్వీకరించిన ఎవరిలో, సంసార ప్రవాహం (ఉంటుందో, ఆ భగవంతునియందే నా మనస్సు సమర్పించబడింది).

సరళ భావం

భీష్ముడు తన స్తుతిని ప్రారంభిస్తూ, తన మనస్సు ఇప్పుడు పూర్తిగా శ్రీకృష్ణునిపై సమర్పించబడిందని ప్రకటిస్తున్నాడు. లోకంలోని సమస్త కోరికలను విడిచిపెట్టిన ఆయన, తన స్వరూపానందంలో నిత్యపరిపూర్ణుడైన పరమాత్ముడే భక్తుల అనుగ్రహం కోసం అప్పుడప్పుడు మానవ ప్రకృతిని స్వీకరించి లీలలు చేస్తాడని వివరిస్తున్నాడు. సాత్వతులలో శ్రేష్ఠుడిగా సంచరిస్తున్న ఆయన సాధారణ మానవుడు కాదు; సర్వవ్యాపకుడైన పరమేశ్వరుడే. అటువంటి భగవంతునికే తన మనస్సును సంపూర్ణంగా సమర్పిస్తున్నానని భీష్ముడు తెలియజేస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

త్రిభువనకమనం తమాలవర్ణమ్
రవికరగౌరవరాంబరం దధానే ।
వపురలకకులావృతాననాబ్జమ్
విజయసఖే రతిరస్తు మేఽనవద్యా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౩ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

త్రిభువన కమనమ్ తమాల వర్ణమ్
రవికర గౌర వర అంబరమ్ దధానే ।
వపుః అలక కుల ఆవృత ఆనన అబ్జమ్
విజయ సఖే రతిః అస్తు మే అనవద్యా

పదం - పదార్థం

త్రిభువన కమనమ్ : మూడు లోకాలను మోహింపజేసేవానియందు; తమాల వర్ణమ్ : తమాల వృక్షంవలె నీలవర్ణుడైన; రవికర గౌర వర అంబరమ్ : సూర్యకిరణాలవలె ప్రకాశించే శ్రేష్ఠమైన వస్త్రము; దధానే : ధరించిన; వపుః : శరీరము; అలక కుల ఆవృత : ముంగురుల సమూహంతో ఆవరించబడిన; ఆనన అబ్జమ్ : కమలమువంటి ముఖము; విజయ సఖే : విజయుడైన అర్జునుని సఖుడైనవానియందు; రతిః : ప్రేమ; అస్తు : కలుగుగాక; మే : నాకు; అనవద్యా : నిష్కళంకమైనది;

యథాతథ అనువాదం

మూడు లోకాలను మోహింపజేసేవానియందు, తమాల వృక్షంవలె నీలవర్ణుడైన, సూర్యకిరణాలవలె ప్రకాశించే శ్రేష్ఠమైన వస్త్రమును ధరించిన శరీరము, ముంగురుల సమూహంతో ఆవరించబడిన కమలమువంటి ముఖము (కలిగిన), విజయుడైన అర్జునుని సఖుడైనవానియందు (శ్రీకృష్ణునియందు), నాకు నిష్కళంకమైన ప్రేమ కలుగుగాక.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు శ్రీకృష్ణుని దివ్యమంగళ స్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తున్నాడు. మూడు లోకాలను మోహింపజేసే అపూర్వ సౌందర్యం, తమాల వృక్షంవలె నీలవర్ణ శరీరం, సూర్యకిరణాలవలె ప్రకాశించే శ్రేష్ఠమైన వస్త్రం, ముంగురులతో ఆవరించబడిన కమలముఖం ఆయన ధ్యానంలో ప్రత్యక్షమవుతున్నాయి. అయితే ఈ సౌందర్యవర్ణన కేవలం రూపవర్ణన మాత్రమే కాదు. అర్జునుని స్నేహితుడైన ఆ శ్రీకృష్ణునిపై తనకు ఎప్పటికీ చెదరని, నిష్కళంకమైన ప్రేమాభక్తి నిలిచి ఉండాలని భీష్ముడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

యుధి తురగరజో విధూమ్రవిష్వక్
కచలులితశ్రమవార్యలంకృతాస్యే ।
మమ నిశితశరైర్విభిద్యమాన
త్వచి విలసత్కవచేఽస్తు కృష్ణ ఆత్మా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౪ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

యుధి తురగ రజః విధూమ్ర విష్వక్
కచ లులిత శ్రమ వారి అలంకృత ఆస్యే ।
మమ నిశిత శరైః విభిద్యమాన
త్వచి విలసత్ కవచే అస్తు కృష్ణః ఆత్మా ॥

పదం - పదార్థం

యుధి : యుద్ధంలో; తురగ రజః : గుర్రాల గిట్టల వల్ల లేచిన ధూళిచే; విధూమ్ర విష్వక్ : శరీరమంతా ధూళితో కప్పబడి; కచ లులిత : ముంగురులు చెదిరిపోయి; శ్రమ వారి : శ్రమవల్ల కలిగిన చెమటబిందువులతో; అలంకృత ఆస్యే : ముఖము అలంకరించబడినవానియందు; మమ : నా; నిశిత శరైః : పదునైన బాణాలచే; విభిద్యమాన : గాయపరచబడుతున్న; త్వచి : చర్మంపై; విలసత్ కవచే : ప్రకాశించే కవచముతో; అస్తు : ఉండుగాక; కృష్ణః : శ్రీకృష్ణుడు; ఆత్మా : నా చిత్తము;

యథాతథ అనువాదం

యుద్ధంలో, గుర్రాల గిట్టల వల్ల లేచిన ధూళిచే శరీరమంతా కప్పబడి, ముంగురులు చెదిరిపోయి, శ్రమవల్ల కలిగిన చెమటబిందువులతో ముఖము అలంకరించబడి, నా పదునైన బాణాలచే గాయపరచబడుతున్న చర్మంపై, ప్రకాశించే కవచముతో ఉన్న శ్రీకృష్ణునియందే నా చిత్తము నిలిచి ఉండుగాక.

సరళ భావం

భీష్ముడు కురుక్షేత్ర యుద్ధంలోని ఒక అపూర్వ దృశ్యాన్ని స్మరిస్తున్నాడు. అర్జునుని సారథిగా యుద్ధరంగంలో సంచరిస్తున్న శ్రీకృష్ణుని దివ్యరూపం ఆయన ధ్యానంలో ప్రత్యక్షమవుతోంది. గుర్రాల ధూళి, చెమటబిందువులు, చెదిరిన ముంగురులు, తన బాణాల వల్ల కలిగిన గాయాలు అన్నీ ఆ దివ్యరూపంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఇవన్నీ యుద్ధంలో భక్తుని కొరకు భగవంతుడు స్వీకరించిన శ్రమను భీష్మునికి గుర్తుచేస్తున్నాయి. ఆ యుద్ధరంగ దివ్యరూపంపైనే తన చిత్తం శాశ్వతంగా నిలిచి ఉండాలని ఆయన ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

సపది సఖివచో నిశమ్య మధ్యే
నిజపరయోర్బలయో రథం నివేశ్య ।
స్థితవతి పరసైనికాయురక్ష్ణా
హృతవతి పార్థసఖే రతిర్మమాస్తు ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౫ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

సపది సఖి వచః నిశమ్య మధ్యే
నిజ పరయోః బలయోః రథమ్ నివేశ్య ।
స్థితవతి పర సైనిక ఆయుః అక్ష్ణా
హృతవతి పార్థ సఖే రతిః మమ అస్తు ॥

పదం - పదార్థం

సపది : వెంటనే; సఖి వచః : తన సఖుడైన అర్జునుని మాటను; నిశమ్య : విని; మధ్యే : మధ్యలో; నిజ పరయోః బలయోః : తనవారి మరియు శత్రువుల సేనల మధ్య; రథమ్ నివేశ్య : రథాన్ని నిలిపి; స్థితవతి : నిలిచిన; పర సైనిక ఆయుః : శత్రుసైనికుల ఆయుష్షును; అక్ష్ణా : తన చూపుతో; హృతవతి : హరించివేసే; పార్థ సఖే : పార్థుడైన అర్జునుని సఖుడైనవానియందు; రతిః : ప్రేమ; మమ : నాకు; అస్తు : కలుగుగాక;

యథాతథ అనువాదం

తన సఖుడైన అర్జునుని మాటను విని, వెంటనే తనవారి మరియు శత్రువుల సేనల మధ్య రథాన్ని నిలిపి, తన చూపుతో శత్రుసైనికుల ఆయుష్షును హరించివేసే పార్థుడైన అర్జునుని సఖుడైనవానియందు (శ్రీకృష్ణునియందు) నాకు ప్రేమ కలుగుగాక.

సరళ భావం

భీష్ముడు కురుక్షేత్ర యుద్ధం ప్రారంభానికి ముందు జరిగిన ఒక మహత్తర దృశ్యాన్ని స్మరిస్తున్నాడు. అర్జునుడు కోరిన వెంటనే శ్రీకృష్ణుడు రథాన్ని ఇరు సేనల మధ్య నిలిపాడు. బయటకు సారథిగా కనిపించిన ఆయన, తన దివ్యదృష్టితోనే శత్రుసైనికుల ఆయుష్షును హరించగల సర్వేశ్వరుడు. అర్జునుని స్నేహితుడిగా సేవ చేసిన ఆ శ్రీకృష్ణునిపైనే తన ప్రేమ ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండాలని భీష్ముడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

వ్యవహితపృతనాముఖం నిరీక్ష్య
స్వజనవధాద్విముఖస్య దోషబుద్ధ్యా ।
కుమతిమహరదాత్మవిద్యయా యః
చరణరతిః పరమస్య తస్య మేఽస్తు ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౬ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

వ్యవహిత పృతనా ముఖమ్ నిరీక్ష్య
స్వ జన వధాత్ విముఖస్య దోష బుద్ధ్యా ।
కుమతిమ్ అహరత్ ఆత్మ విద్యయా యః
చరణ రతిః పరమస్య తస్య మే అస్తు ॥

పదం - పదార్థం

వ్యవహిత పృతనా ముఖమ్ : ఎదురెదురుగా నిలిచిన రెండు సేనలను; నిరీక్ష్య : చూసి; స్వ జన వధాత్ : తన బంధువులను చంపడం నుండి; విముఖస్య : విముఖుడైనవాని; దోష బుద్ధ్యా : అది దోషమనే బుద్ధితో; కుమతిమ్ : అవివేకాన్ని; అహరత్ : తొలగించాడు; ఆత్మ విద్యయా : ఆత్మతత్త్వ జ్ఞానంతో; యః : ఎవడు; చరణ రతిః : ఆయన పాదాలయందు ప్రేమ; పరమస్య : పరమమైనవాని; తస్య : ఆయన; మే : నాకు; అస్తు : కలుగుగాక;

యథాతథ అనువాదం

ఎదురెదురుగా నిలిచిన రెండు సేనలను చూసి, తన బంధువులను చంపడం నుండి విముఖుడైన (అర్జునుని), అది దోషమనే బుద్ధితో కలిగిన అవివేకాన్ని ఆత్మతత్త్వ జ్ఞానంతో తొలగించిన, పరమమైనవాని (శ్రీకృష్ణుని) పాదాలయందు నాకు ప్రేమ కలుగుగాక.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు యుద్ధరంగంలో అర్జునునికి శ్రీకృష్ణుడు చేసిన ఆత్మతత్త్వ ఉపదేశాన్ని స్మరిస్తున్నాడు. బంధువులను చూసి అర్జునుడు మోహానికి లోనై తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించడానికి వెనుకంజ వేశాడు. అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు ఆత్మతత్త్వ జ్ఞానాన్ని బోధించి అతని అవివేకాన్ని తొలగించి ధర్మమార్గంలో స్థిరపరిచాడు. అటువంటి జగద్గురువైన శ్రీకృష్ణుని పాదసేవపైనే తనకు నిత్యమైన, నిష్కళంకమైన ప్రేమ నిలిచి ఉండాలని భీష్ముడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

స్వనిగమమపహాయ మత్ప్రతిజ్ఞామ్‌
ఋతమధికర్తుమవప్లుతో రథస్థః ।
ధృతరథచరణోఽభ్యయాచ్చలద్గుః
హరిరివ హంతుమిభం గతోత్తరీయః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౭ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

స్వ నిగమమ్ అపహాయ మత్ ప్రతిజ్ఞామ్
ఋతమ్ అధికర్తుమ్ అవప్లుతః రథ స్థః ।
ధృత రథ చరణః అభ్యయాత్ చలత్ గుః
హరిః ఇవ హంతుమ్ ఇభమ్ గత ఉత్తరీయః ॥

పదం - పదార్థం

స్వ నిగమమ్ : తన వాగ్దానాన్ని; అపహాయ : పక్కనపెట్టి; మత్ ప్రతిజ్ఞామ్ : నా ప్రతిజ్ఞను; ఋతమ్ అధికర్తుమ్ : సత్యం చేయడానికి; అవప్లుతః : దూకి; రథ స్థః : రథంపై ఉన్నవాడు; ధృత రథ చరణః : రథచక్రాన్ని చేతిలో పట్టుకొని; అభ్యయాత్ : వైపుకు వచ్చాడు; చలత్ గుః : వస్త్రబంధం సడలిపోతుండగా; హరిః ఇవ : సింహంవలె; హంతుమ్ : సంహరించడానికి; ఇభమ్ : ఏనుగును; గత ఉత్తరీయః : ఉత్తరీయం జారిపోతుండగా;

యథాతథ అనువాదం

తన వాగ్దానాన్ని పక్కనపెట్టి, నా ప్రతిజ్ఞను సత్యం చేయడానికి, రథంపై నుండి దూకి, రథచక్రాన్ని చేతిలో పట్టుకొని, వస్త్రబంధం సడలిపోతుండగా, ఉత్తరీయం జారిపోతుండగా, సింహం ఏనుగును సంహరించడానికి పరుగెత్తినట్లు, (నా) వైపుకు వచ్చిన ఆ శ్రీకృష్ణునియందు (నాకు ప్రేమ కలుగుగాక).

సరళ భావం

భీష్ముడు కురుక్షేత్ర యుద్ధంలోని అత్యంత భావోద్వేగభరితమైన ఒక దృశ్యాన్ని స్మరిస్తున్నాడు. యుద్ధంలో తాను చేసిన ప్రతిజ్ఞ సత్యమయ్యేలా చేయడానికి, ఆయుధం ఎత్తనని చేసిన తన వాగ్దానాన్ని కూడా పక్కనపెట్టి శ్రీకృష్ణుడు రథంపై నుండి దూకి, రథచక్రాన్ని చేతిలో పట్టుకొని తనవైపు వచ్చాడు. ఆ సమయంలో ఆయన వస్త్రం సడలిపోతుండగా, సింహంవలె ఉగ్రరూపంతో కనిపించాడు. భక్తుని మాటను నిలబెట్టడానికి తన వాగ్దానాన్ని కూడా పక్కనపెట్టిన ఆ భక్తవాత్సల్యం భీష్ముని హృదయాన్ని శాశ్వతంగా ఆకర్షించింది. అందువల్ల అటువంటి శ్రీకృష్ణునిపైనే తన ప్రేమ నిత్యం నిలిచి ఉండాలని ఆయన ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

శితవిశిఖహతో విశీర్ణదంశః
క్షతజపరిప్లుత ఆతతాయినో మే ।
ప్రసభమభిససార మద్వధార్థం
స భవతు మే భగవాన్ గతిర్ముకుందః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౮ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

శిత విశిఖ హతః విశీర్ణ దంశః
క్షతజ పరిప్లుతః ఆతతాయినః మే ।
ప్రసభమ్ అభిససార మత్ వధ అర్థమ్
సః భవతు మే భగవాన్ గతిః ముకుందః ॥

పదం - పదార్థం

శిత విశిఖ హతః : పదునైన బాణాలచే గాయపడిన; విశీర్ణ దంశః : కవచము ఛిద్రమైన; క్షతజ పరిప్లుతః : రక్తంతో తడిసిన; ఆతతాయినః : ఆతతాయియైన; మే : నా; ప్రసభమ్ : ఉగ్రంగా; అభిససార : ఎదురుగా వచ్చాడు; మత్ వధ అర్థమ్ : నన్ను సంహరించడానికి; సః : ఆ; భవతు : కావాలి; మే : నాకు; భగవాన్ : భగవంతుడు; గతిః : గతి; ముకుందః : ముకుందుడు;

యథాతథ అనువాదం

పదునైన బాణాలచే గాయపడి, కవచము ఛిద్రమై, రక్తంతో తడిసిన, ఆతతాయియైన (నా) నన్ను సంహరించడానికి ఉగ్రంగా ఎదురుగా వచ్చిన ఆ భగవంతుడైన ముకుందుడే నాకు గతి కావాలి.

సరళ భావం

భీష్ముడు యుద్ధరంగంలోని ఆ దివ్యదృశ్యాన్ని మరింత ప్రేమతో స్మరిస్తున్నాడు. తన బాణాల వల్ల గాయపడి, కవచం ఛిద్రమై, రక్తంతో తడిసినప్పటికీ, శ్రీకృష్ణుడు తనను సంహరించడానికి ఉగ్రరూపంతో ఎదురుగా వచ్చాడు. తనను తాను ఆతతాయిగా భావించిన భీష్మునికి అది కోపరూపంగా కాక, భక్తుని కోసం పరితపించే భగవంతుని అపారమైన ప్రేమగా అనిపించింది. అందుకే అలాంటి ముకుందుడే తనకు శాశ్వతమైన గతి కావాలని ఆయన ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

విజయరథకుటుంబ ఆత్తతోత్రే
ధృతహయరశ్మిని తచ్ఛ్రియేక్షణీయే ।
భగవతి రతిరస్తు మే ముమూర్షోః
యమిహ నిరీక్ష్య హతా గతాః సరూపమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౩౯ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

విజయ రథ కుటుంబే ఆత్త తోత్రే
ధృత హయ రశ్మిని తత్ శ్రియా ఈక్షణీయే ।
భగవతి రతిః అస్తు మే ముమూర్షోః
యమ్ ఇహ నిరీక్ష్య హతాః గతాః స రూపమ్ ॥

పదం - పదార్థం

విజయ రథ కుటుంబే : విజయుడైన అర్జునుని రథసంబంధమైన కార్యాలలో; ఆత్త తోత్రే : కొరడాను చేత పట్టినవానిలో; ధృత హయ రశ్మిని : గుర్రాల పగ్గాలను పట్టుకున్నవానిలో; తత్ : ఆ; శ్రియా : శోభతో; ఈక్షణీయే : దర్శించదగినవానియందు; భగవతి : భగవంతునియందు; రతిః : ప్రేమ; అస్తు : కలుగుగాక; మే : నాకు; ముమూర్షోః : మరణించబోతున్న నాకు; యమ్ : ఎవరిని; ఇహ : ఇక్కడ; నిరీక్ష్య : దర్శించి; హతాః : మరణించినవారు; గతాః : పొందారు; స రూపమ్ : ఆయనతో సమానమైన రూపాన్ని;

యథాతథ అనువాదం

విజయుడైన అర్జునుని రథసంబంధమైన కార్యాలలో, కొరడాను చేత పట్టి, గుర్రాల పగ్గాలను పట్టుకొని, ఆ శోభతో దర్శించదగిన భగవంతునియందు నాకు ప్రేమ కలుగుగాక. ఈ యుద్ధరంగంలో ఎవరిని దర్శించి మరణించినవారు ఆయనతో సమానమైన రూపాన్ని పొందారో, మరణించబోతున్న నాకు కూడా ఆ భగవంతునియందే ప్రేమ కలుగుగాక.

సరళ భావం

భీష్ముడు అర్జునుని సారథిగా ఉన్న శ్రీకృష్ణుని రూపాన్నే మళ్లీ ధ్యానిస్తున్నాడు. చేతిలో కొరడా, గుర్రాల పగ్గాలు పట్టుకొని భక్తుని సేవలో నిమగ్నమైన ఆ రూపం ఆయనకు అత్యంత ప్రియమైనది. యుద్ధరంగంలో ఆ దివ్యరూపాన్ని దర్శిస్తూ మరణించిన అనేకమంది వీరులు కూడా ఆయనతో సమానమైన దివ్యరూపాన్ని పొందారని ఆయన స్మరిస్తున్నాడు. అలాంటి శ్రీకృష్ణునిపైనే తనకు అంతిమ క్షణంలో అచంచలమైన ప్రేమ నిలిచి ఉండాలని భీష్ముడు ప్రార్థిస్తున్నాడు.

శ్లోకపాఠం

లలితగతివిలాసవల్గుహాస
ప్రణయనిరీక్షణకల్పితోరుమానాః ।
కృతమనుకృతవత్య ఉన్మదాంధాః
ప్రకృతిమగన్ కిల యస్య గోపవధ్వః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౦ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

లలిత గతి విలాస వల్గు హాస
ప్రణయ నిరీక్షణ కల్పిత ఉరు మానాః ।
కృతమ్ అనుకృతవత్యః ఉన్మద అంధాః
ప్రకృతిమ్ అగన్ కిల యస్య గోప వధ్వః ॥

పదం - పదార్థం

లలిత గతి : మనోహరమైన నడక; విలాస : సొగసైన చేష్టలు; వల్గు హాస : మధురమైన చిరునవ్వు; ప్రణయ నిరీక్షణ : ప్రేమపూర్వక చూపులు; కల్పిత ఉరు మానాః : గొప్ప ప్రేమభావాన్ని కలిగించిన; కృతమ్ : చేసిన; అనుకృతవత్యః : అనుకరించిన; ఉన్మద అంధాః : ప్రేమపరవశంతో ఉన్మాదులైన; ప్రకృతిమ్ అగన్ : స్వభావాన్ని పొందారు; కిల : నిజముగా; యస్య : ఎవరివల్ల; గోప వధ్వః : గోపికలు;

యథాతథ అనువాదం

మనోహరమైన నడక, సొగసైన చేష్టలు, మధురమైన చిరునవ్వు, ప్రేమపూర్వక చూపులచే గొప్ప ప్రేమభావాన్ని పొందిన గోపికలు, ఆయన చేసిన లీలలను అనుకరిస్తూ, ప్రేమపరవశంతో ఉన్మాదులై, నిజముగా (ఆయన) స్వభావాన్ని పొందారు.

సరళ భావం

భీష్ముడు ఇప్పుడు వ్రజగోపికల అపూర్వ భక్తిని స్మరిస్తున్నాడు. శ్రీకృష్ణుని మనోహరమైన నడక, సొగసైన చేష్టలు, మధురమైన చిరునవ్వు, ప్రేమతో నిండిన చూపులు వారి హృదయాలను పూర్తిగా ఆకర్షించాయి. ఆయనపై అంతటి ప్రేమ కలిగిన గోపికలు ఆయన లీలలను అనుకరిస్తూ, తమను తాము మరచిపోయేంత భగవదానురాగంలో మునిగిపోయారు. ఆ ప్రేమపరవశంలో వారు భగవంతుని స్వభావాన్నే పొందిన స్థితికి చేరుకున్నారు.

శ్లోకపాఠం

మునిగణ నృపవర్య సంకులేఽన్తః
సదసి యుధిష్ఠిరరాజసూయ ఏషామ్ ।
అర్హణముపపేద ఈక్షణీయో
మమ దృశి గోచర ఏష ఆవిరాత్మా ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౧ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

ముని గణ నృప వర్య సంకులే అంతః
సదసి యుధిష్ఠిర రాజ సూయే ఏషామ్ ।
అర్హణమ్ ఉపపేద ఈక్షణీయః
మమ దృశి గోచరః ఏషః ఆవిః ఆత్మా ॥

పదం - పదార్థం

ముని గణ : మునుల సమూహం; నృప వర్య : గొప్ప రాజులు; సంకులే : నిండిన; అంతః సదసి : సభామధ్యలో; యుధిష్ఠిర రాజ సూయే : యుధిష్ఠిరుని రాజసూయ యాగంలో; ఏషామ్ : వారందరి; అర్హణమ్ : అగ్రపూజను; ఉపపేద : పొందాడు; ఈక్షణీయః : దర్శించదగినవాడు; మమ దృశి గోచరః : నా దృష్టికి గోచరమైనవాడు; ఏషః : ఈయనే; ఆవిః ఆత్మా : ప్రత్యక్షమైన పరమాత్మ.

యథాతథ అనువాదం

మునుల సమూహం, గొప్ప రాజులతో నిండిన సభామధ్యలో జరిగిన యుధిష్ఠిరుని రాజసూయ యాగంలో, వారందరి అగ్రపూజను పొందిన, దర్శించదగిన ఈయనే నా దృష్టికి గోచరమైన ప్రత్యక్ష పరమాత్మ.

సరళ భావం

భీష్ముడు యుధిష్ఠిరుని రాజసూయ యాగాన్ని స్మరిస్తున్నాడు. మునులు, మహారాజులతో నిండిన ఆ మహాసభలో శ్రీకృష్ణుడు వారందరి అగ్రపూజను పొందాడు. ఆ సభలో అగ్రపూజను స్వీకరించిన అదే శ్రీకృష్ణుడు ఇప్పుడు తన దృష్టికి ప్రత్యక్షంగా గోచరిస్తున్నాడని భీష్ముడు ఆనందంతో చెబుతున్నాడు. తన జీవితాంతంలో ఆ ప్రత్యక్ష పరమాత్ముని దర్శనం లభించడం భీష్మునికి పరమభాగ్యంగా అనిపిస్తోంది.

శ్లోకపాఠం

తమిమమహమజం శరీరభాజామ్
హృది హృది ధిష్ఠితమాత్మకల్పితానామ్ ।
ప్రతిదృశమివ నైకధార్కమేకమ్
సమధిగతోఽస్మి విధూతభేదమోహః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౨ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తమ్ ఇమమ్ అహమ్ అజమ్ శరీర భాజామ్
హృది హృది ధిష్ఠితమ్ ఆత్మ కల్పితానామ్ ।
ప్రతి దృశమ్ ఇవ న ఏకధా అర్కమ్ ఏకమ్
సమధిగతః అస్మి విధూత భేద మోహః ॥

పదం - పదార్థం

తమ్ ఇమమ్ : ఈయననే; అహమ్ : నేను; అజమ్ : జన్మరహితుడైనవానిని; శరీర భాజామ్ : శరీరాలను ధరించిన సమస్త జీవుల; హృది హృది : ప్రతి హృదయంలో; ధిష్ఠితమ్ : నివసిస్తున్నవానిని; ఆత్మ కల్పితానామ్ : తమ తమ ఉపాధులచే భేదాలను కల్పించుకున్న జీవుల; ప్రతి దృశమ్ ఇవ : ప్రతి దృష్టికి వేరువేరుగా కనిపించినట్లు; న ఏకధా : అనేకమంది కాదు; అర్కమ్ ఏకమ్ : ఒకే సూర్యునిలా; సమధిగతః అస్మి : నేను యథార్థంగా గ్రహించాను; విధూత భేద మోహః : భేదమనే మోహం పూర్తిగా తొలగిపోయినవాడనై.

యథాతథ అనువాదం

భేదమనే మోహం పూర్తిగా తొలగిపోయినవాడనై, శరీరాలను ధరించిన సమస్త జీవుల ప్రతి హృదయంలో నివసిస్తున్న జన్మరహితుడైన ఈయననే నేను సంపూర్ణంగా గ్రహించాను. తమ తమ ఉపాధులచే కల్పించుకున్న (భేదాల వల్ల), ప్రతి దృష్టికి వేరువేరుగా కనిపించినట్లు, ఒకే సూర్యుడు ఒక విధంగా కాకుండా కనిపించినా, ఈయన ఒక్కడే.

సరళ భావం

భీష్ముని స్తుతి ఇప్పుడు పరమతత్త్వ నిరూపణకు చేరుకుంటుంది. తన ఎదుట నిలిచి ఉన్న శ్రీకృష్ణుడే సమస్త జీవుల హృదయాలలో అంతర్యామిగా నివసించే జన్మరహిత పరమాత్మ అని ఆయన ప్రత్యక్షానుభవంతో ప్రకటిస్తున్నాడు. ఉపాధుల వల్ల జీవులకు భేదాలు కనిపించినప్పటికీ, అందరిలోనూ ఉన్నది ఒకే పరమాత్మ. ఒకే సూర్యుడు అనేక విధాలుగా కనిపించినా సూర్యుడు ఒక్కడే అయినట్లుగా, శ్రీకృష్ణుడే సమస్త హృదయాలలో నివసించే ఏకైక పరమాత్మ అని భీష్ముడు గ్రహించాడు.

శ్లోకపాఠం

(సూత ఉవాచ)
కృష్ణ ఏవం భగవతి మనోవాగ్దృష్టివృత్తిభిః ।
ఆత్మన్యాత్మానమావేశ్య సోఽన్తఃశ్వాస ఉపారమత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౩ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

(సూతః ఉవాచ)
కృష్ణే ఏవమ్ భగవతి మనః వాక్ దృష్టి వృత్తిభిః
ఆత్మని ఆత్మానమ్ ఆవేశ్య సః అంతః శ్వాసః ఉపారమత్ ॥

పదం - పదార్థం

సూతః : సూత మహర్షి (ఉగ్రశ్రవ సౌతి); ఉవాచ : పలికెను; కృష్ణే : శ్రీకృష్ణునియందు; ఏవమ్ : ఈ విధంగా; భగవతి : భగవంతునియందు; మనః వాక్ దృష్టి వృత్తిభిః : మనస్సు, వాక్కు మరియు దృష్టి యొక్క సమస్త ప్రవృత్తులతో; ఆత్మని : పరమాత్మయందు; ఆత్మానమ్ : తనను తాను; ఆవేశ్య : లీనపరచి; సః : ఆయన (భీష్ముడు); అంతః శ్వాసః : అంతఃశ్వాసము; ఉపారమత్ : నిలిచిపోయింది.

యథాతథ అనువాదం

సూత మహర్షి పలికెను: ఈ విధంగా, శ్రీకృష్ణుడైన భగవంతునియందు మనస్సు, వాక్కు మరియు దృష్టి యొక్క సమస్త ప్రవృత్తులతో, తనను తాను పరమాత్మయందు లీనపరచి, ఆయన (భీష్ముని) అంతఃశ్వాసము నిలిచిపోయింది.

సరళ భావం

సూత మహర్షి భీష్ముని దేహత్యాగాన్ని వర్ణిస్తున్నాడు. తన మనస్సు, వాక్కు, చూపు అన్నింటినీ పూర్తిగా శ్రీకృష్ణునిపై కేంద్రీకరించిన భీష్ముడు, తనను తాను పరమాత్మయందు లీనపరచుకున్నాడు. ఆ సంపూర్ణ భగవదేకాగ్రతలో ఆయన ప్రశాంతంగా దేహాన్ని విడిచిపెట్టాడు. ఇది సాధారణ మరణం కాదు; భగవత్స్మరణతో జరిగిన మహాయోగి యొక్క పరమగమనం.

శ్లోకపాఠం

సంపద్యమానమాజ్ఞాయ భీష్మం బ్రహ్మణి నిష్కలే ।
సర్వే బభూవుస్తే తూష్ణీమ్‌ వయాంసీవ దినాత్యయే ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౪ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

సంపద్యమానమ్ ఆజ్ఞాయ భీష్మమ్ బ్రహ్మణి నిష్కలే
సర్వే బభూవుః తే తూష్ణీమ్ వయాంసి ఇవ దిన అత్యయే ॥

పదం - పదార్థం

సంపద్యమానమ్ : లీనమవుతున్న; ఆజ్ఞాయ : గ్రహించి; భీష్మమ్ : భీష్ముని; బ్రహ్మణి నిష్కలే : అవయవరహిత పరబ్రహ్మయందు; సర్వే : వారందరూ; బభూవుః : అయ్యారు; తే : వారు; తూష్ణీమ్ : నిశ్శబ్దంగా; వయాంసి ఇవ : పక్షులవలె; దిన అత్యయే : పగలు ముగిసినప్పుడు.

యథాతథ అనువాదం

భీష్ముడు అవయవరహిత పరబ్రహ్మయందు లీనమవుతున్నాడని గ్రహించిన వారందరూ, పగలు ముగిసినప్పుడు పక్షులు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నట్లుగా, మౌనంగా అయ్యారు.

సరళ భావం

భీష్ముడు అవయవరహిత పరబ్రహ్మయందు లీనమవుతున్నాడని అక్కడున్న మహర్షులు, రాజులు మరియు పాండవులందరూ గ్రహించారు. ఆ దివ్యక్షణాన్ని చూసి ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు. పగలు ముగిసినప్పుడు పక్షులు సహజంగా నిశ్శబ్దంగా మారినట్లే, ఆ సభ అంతా గంభీరమైన మౌనంలో మునిగిపోయింది. భీష్ముని దేహత్యాగ మహిమను అందరూ ప్రత్యక్షంగా అనుభవించారు.

శ్లోకపాఠం

తత్ర దుందుభయో నేదుః దేవమానవవాదితాః ।
శశంసుః సాధవో రాజ్ఞాం ఖాత్పేతుః పుష్పవృష్టయః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౫ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తత్ర దుందుభయః నేదుః దేవ మానవ వాదితాః
శశంసుః సాధవః రాజ్ఞామ్ ఖాత్ పేతుః పుష్ప వృష్టయః ॥

పదం - పదార్థం

తత్ర : అప్పుడు, అక్కడ; దుందుభయః : దుందుభులు; నేదుః : మ్రోగాయి; దేవ మానవ వాదితాః : దేవతలు మరియు మనుషులచే వాయించబడిన; శశంసుః : స్తుతించారు; సాధవః : సాధుస్వభావులు; రాజ్ఞామ్ : రాజులలో; ఖాత్ : ఆకాశం నుండి; పేతుః : కురిశాయి; పుష్ప వృష్టయః : పుష్పవర్షాలు.

యథాతథ అనువాదం

అప్పుడు, దేవతలు మరియు మనుషులచే వాయించబడిన దుందుభులు మ్రోగాయి. రాజులలో సాధుస్వభావులు (భీష్ముని) స్తుతించారు. ఆకాశం నుండి పుష్పవర్షాలు కురిశాయి.

సరళ భావం

భీష్ముని దేహత్యాగం దివ్యమైన సంఘటనగా మారింది. ఆ మహత్తర క్షణంలో దేవతలు మరియు మనుషులు దుందుభులను మ్రోగించగా, సాధుస్వభావం గల రాజులు భీష్ముని స్తుతించారు. ఆకాశం నుండి పుష్పవర్షం కురవడంతో, భీష్ముని మహోన్నత జీవితం మరియు ఆయన దేహత్యాగ మహిమకు సముచితమైన గౌరవం లభించింది.

శ్లోకపాఠం

తస్య నిర్హరణాదీని సంపరేతస్య భార్గవ ।
యుధిష్ఠిరః కారయిత్వా ముహూర్తం దుఃఖితోఽభవత్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౬ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తస్య నిర్హరణ ఆదీని సంపరేతస్య భార్గవ
యుధిష్ఠిరః కారయిత్వా ముహూర్తమ్ దుఃఖితః అభవత్ ॥

పదం - పదార్థం

తస్య : ఆయన యొక్క (భీష్ముని); నిర్హరణ ఆదీని : అంత్యక్రియలు మొదలైన కర్మలను; సంపరేతస్య : దేహత్యాగం చేసినవాని; భార్గవ : ఓ భృగువంశీయుడా (శౌనక మహర్షీ); యుధిష్ఠిరః : ధర్మరాజు; కారయిత్వా : చేయించి; ముహూర్తమ్ : కొంతసేపు; దుఃఖితః అభవత్ : దుఃఖించాడు.

యథాతథ అనువాదం

సూత మహర్షి పలికెను: ఓ భృగువంశీయుడా (శౌనక మహర్షీ)! దేహత్యాగం చేసిన ఆయన యొక్క (భీష్ముని) అంత్యక్రియలు మొదలైన కర్మలను ధర్మరాజు చేయించి, కొంతసేపు దుఃఖించాడు.

సరళ భావం

సూత మహర్షి తరువాత జరిగిన సంఘటనను వివరిస్తున్నాడు. భీష్ముని దేహత్యాగం అనంతరం ధర్మరాజు ఆయనకు చేయవలసిన అంత్యక్రియలను శాస్త్రోక్తంగా నిర్వహింపజేశాడు. తాతసమానుడైన భీష్ముని వియోగం ధర్మరాజును కొంతసేపు దుఃఖంలో ముంచింది. ఇది పెద్దల పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ, గౌరవం మరియు కర్తవ్యనిష్ఠకు సహజమైన వ్యక్తీకరణ.

శ్లోకపాఠం

తుష్టువుర్మునయో హృష్టాః కృష్ణం తద్గుహ్యనామభిః ।
తతస్తే కృష్ణహృదయాః స్వాశ్రమాన్ ప్రయయుః పునః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౭ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తుష్టువుః మునయః హృష్టాః కృష్ణమ్ తత్ గుహ్య నామభిః
తతః తే కృష్ణ హృదయాః స్వ ఆశ్రమాన్ ప్రయయుః పునః ॥

పదం - పదార్థం

తుష్టువుః : స్తుతించారు; మునయః : మహర్షులు; హృష్టాః : ఆనందంతో; కృష్ణమ్ : శ్రీకృష్ణుని; తత్ గుహ్య నామభిః : ఆయన గూఢమైన దివ్యనామాలతో; తతః : ఆ తరువాత; తే : వారు; కృష్ణ హృదయాః : హృదయంలో శ్రీకృష్ణుని నిలుపుకున్నవారై; స్వ ఆశ్రమాన్ : తమ తమ ఆశ్రమాలకు; ప్రయయుః : వెళ్లారు; పునః : తిరిగి.

యథాతథ అనువాదం

మహర్షులు ఆనందంతో, శ్రీకృష్ణుని ఆయన గూఢమైన దివ్యనామాలతో స్తుతించారు. ఆ తరువాత వారు, హృదయంలో శ్రీకృష్ణుని నిలుపుకున్నవారై, తమ తమ ఆశ్రమాలకు తిరిగి వెళ్లారు.

సరళ భావం

భీష్ముని ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతను, భగవంతుని మహిమను ప్రత్యక్షంగా దర్శించిన మహర్షులు ఎంతో ఆనందించారు. వారు శ్రీకృష్ణుని అనేక దివ్యనామాలతో స్తుతించి ఆయన మహిమను కీర్తించారు. అనంతరం తమ హృదయాలలో శ్రీకృష్ణుని స్మరణను నిలుపుకొని తమ తమ ఆశ్రమాలకు తిరిగి వెళ్లారు.

శ్లోకపాఠం

తతో యుధిష్ఠిరో గత్వా సహకృష్ణో గజాహ్వయమ్ ।
పితరం సాన్త్వయామాస గాంధారీం చ తపస్వినీమ్ ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౮ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

తతః యుధిష్ఠిరః గత్వా సహ కృష్ణః గజ ఆహ్వయమ్
పితరమ్ సాన్త్వయామాస గాంధారీమ్ చ తపస్వినీమ్ ॥

పదం - పదార్థం

తతః : ఆ తరువాత; యుధిష్ఠిరః : ధర్మరాజు; గత్వా : వెళ్లి; సహ కృష్ణః : శ్రీకృష్ణునితో కలిసి; గజ ఆహ్వయమ్ : గజాహ్వయమనే నగరానికి; పితరమ్ : తండ్రితో సమానుడైనవానిని; సాన్త్వయామాస : ఓదార్చాడు; గాంధారీమ్ : గాంధారిని; చ : మరియు; తపస్వినీమ్ : తపస్సంపన్నురాలైన.

యథాతథ అనువాదం

ఆ తరువాత ధర్మరాజు, శ్రీకృష్ణునితో కలిసి గజాహ్వయమనే నగరానికి (హస్తినాపురానికి) వెళ్లి, తండ్రితో సమానుడైన ధృతరాష్ట్రుని మరియు తపస్సంపన్నురాలైన గాంధారిని ఓదార్చాడు.

సరళ భావం

భీష్ముని అంత్యక్రియలు పూర్తయిన తరువాత ధర్మరాజు శ్రీకృష్ణునితో కలిసి హస్తినాపురానికి తిరిగి వచ్చాడు. అక్కడ పుత్రులు, బంధువుల వియోగంతో దుఃఖంలో ఉన్న ధృతరాష్ట్రుడు మరియు గాంధారిని పరామర్శించి ఓదార్చాడు. తన దుఃఖం మధ్యలో కూడా కుటుంబపెద్దలను ఆదరించి, వారికి ధైర్యం చెప్పడం ద్వారా ధర్మరాజు తన కర్తవ్యనిష్ఠను, పెద్దల పట్ల గౌరవాన్ని మరోసారి వ్యక్తపరిచాడు.

శ్లోకపాఠం

పిత్రా చానుమతో రాజా వాసుదేవానుమోదితః ।
చకార రాజ్యం ధర్మేణ పితృపైతామహం విభుః ॥
॥ ౦౧.౦౯.౪౯ ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

పిత్రా చ అనుమతః రాజా వాసుదేవ అనుమోదితః
చకార రాజ్యమ్ ధర్మేణ పితృ పైతామహమ్ విభుః ॥

పదం - పదార్థం

పిత్రా : పెద్దతండ్రిచే; చ : మరియు; అనుమతః : అనుమతించబడి; రాజా : రాజైన యుధిష్ఠిరుడు; వాసుదేవ అనుమోదితః : వాసుదేవుడైన శ్రీకృష్ణునిచే ఆమోదించబడి; చకార : పాలించాడు; రాజ్యమ్ : రాజ్యాన్ని; ధర్మేణ : ధర్మబద్ధంగా; పితృ పైతామహమ్ : తండ్రి, తాతల నుండి వచ్చిన; విభుః : సమర్థుడైనవాడు.

యథాతథ అనువాదం

పెద్దతండ్రియైన ధృతరాష్ట్రునిచే అనుమతించబడి, వాసుదేవుడైన శ్రీకృష్ణునిచే ఆమోదించబడి, రాజైన యుధిష్ఠిరుడు తండ్రి, తాతల నుండి వచ్చిన రాజ్యాన్ని ధర్మబద్ధంగా పాలించాడు.

సరళ భావం

ధృతరాష్ట్రుని అనుమతి, శ్రీకృష్ణుని ఆమోదం పొంది ధర్మరాజు రాజ్యపాలనను కొనసాగించాడు. తండ్రి, తాతల నుండి వచ్చిన రాజ్యాన్ని ధర్మమే ఆధారంగా చేసుకొని పరిపాలించాడు. ఈ విధంగా పెద్దల ఆశీర్వాదం, భగవంతుని అనుగ్రహంతో ఆయన ధర్మబద్ధమైన పాలనను కొనసాగించాడు.

అధ్యాయ సమాప్తి శ్లోకపాఠం

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయామ్ ।
ప్రథమస్కంధే నవమోఽధ్యాయః ॥

శ్రవణం

పదవిచ్ఛేదం

ఇతి శ్రీమత్ భాగవతే మహా పురాణే పారమహంస్యామ్ సంహితాయామ్ ।
ప్రథమ స్కంధే నవమః అధ్యాయః ॥

పదం - పదార్థం

ఇతి : ఈ విధంగా; శ్రీమత్ భాగవతే : శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలో; మహా పురాణే : మహాపురాణములో; పారమహంస్యామ్ సంహితాయామ్ : పరమహంసులకు ఉపదేశింపబడిన దివ్య సంహితలో; ప్రథమ స్కంధే : ప్రథమ స్కంధంలో; నవమః అధ్యాయః : నవమ అధ్యాయం.

యథాతథ అనువాదం

ఈ విధంగా పరమహంసులకు ఉపదేశింపబడిన దివ్య సంహిత అయిన శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణంలోని ప్రథమ స్కంధంలో నవమ అధ్యాయం (సమాప్తమైంది).

సరళ భావం

ఈ విధంగా శ్రీమద్భాగవత ప్రథమ స్కంధంలోని నవమ అధ్యాయం ముగుస్తుంది. భీష్ముడు ధర్మరాజుకు ధర్మోపదేశం చేసి, ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిస్తున్న శ్రీకృష్ణునిపై తన మనస్సును సంపూర్ణంగా నిలిపి, దివ్యమైన స్తుతిని సమర్పించి దేహత్యాగం చేస్తాడు. అనంతరం ధర్మరాజు భీష్ముని అంత్యక్రియలను నిర్వహింపజేసి, ధృతరాష్ట్రుని అనుమతి, శ్రీకృష్ణుని ఆమోదంతో ధర్మబద్ధంగా రాజ్యపాలనను కొనసాగిస్తాడు. ఈ విధంగా భీష్ముని ఉపదేశం ధర్మరాజు పాలనలో ఆచరణరూపం దాల్చడంతో ఈ అధ్యాయం ధర్మస్థాపన సందేశంతో సార్థకంగా ముగుస్తుంది

“ధర్మంతో అలంకరించిన జీవితం, భగవత్స్మరణతో పరిపూర్ణమై పరమగతిని ప్రసాదిస్తుంది.”

ఇతర పఠన మార్గాలు | స్కంధం ౦౧ | అధ్యాయం ౦౯

Scroll to Top